Türk Solu

Sevgili forum yazarları bir konuda düşüncelerinizi dinlemek istedim. Bugünkü anlamda bir milletin solu diye bir kavramın olması sizce mantıklı mı? Yani, maalesef tüm dünyada olduğu gibi Türkiye' deki sol da stalinizm; dolayısıyla Türk solu da stalinizm ve kemalizm harmanlaması...
Yani merak ediyorum, neden işçi partisi yürüyüşlerde türk bayrakları taşır, duvarlara Atatürk' ün afişlerini asar... Ya da neden ip yayınevi kaynak yayınları övüne övüne ''Türkiye 'de ilk'' diyerek Mustafa Kemal 'ın tüm eserlerini yayınlar...
Enternasyonal olmadan sol olunabilir mi?

Ben, senin 'tanrı' olarak adlandırdığın şeyin gerçekten var olduğunu; ama senin düşündüğünden farklı, senin içinde ve dışında, vücudundaki sevgi olarak, dürüstlüğün olarak ve doğayı hissetmen olarak bir kozmik temel enerji olduğunu biliyorum. Ben, insanların doğru dürüst dindar olmak için; aşk yaşamlarını yıkacaklarına, bedenlerine ve ruhlarına zarar vereceklerine de inanmıyorum... ''Willhem Reich''

Türksolunun resmi sitesine gireniniz var mı?? Ben orada solla ilgili hiçbir şey göremedim..HEr girdiğimde kürtlerle ilgili başka bir yazı görüyorum..''kürt sorunu yoktur kürt istilası vardır' ..''Türklerden alışveriş yap pkk yı zengin etme'' gibi. ve daha neler neler..Halkların kardeşliğinden habersiz bir sol olabilir mi.yada birlikte yaşamı savunmayan..ÖZünde humanizm olan bir ideoloji nasıl bu kadar faşist bir oluşum haline gelir anlamıyorum...

çok geniş bir konu aslında en iyisi olayı direk kaynağından yansıtmak en azından bir kısmını

Kemalizm ve Sosyalizm ilişkisi

Türkiye’nin iki devrimci akımı

Türkiye’nin milli demokratik hareketinde, iki ana akım görürüz: Biri, Yeni Osmanlılar (Tanzimatçılar değil), Genç Türkler ve Kemalistlerin temsil ettiği akımdır; diğeri sosyalist harekettir.

Altı Ok, Kemalist Devrim’in son döneminde formülleştirildi, ancak yalnız Kemalist akımın değil, aynı zamanda sosyalistlerin de asgari programıdır. Çünkü:

Birincisi, bugün devam eden devrim sürecinde ve Türkiye’nin nesnel zemini üzerinde üretilmiştir. Milli demokratik devrimi tamamlamak, Türkiye’nin önündeki devrimci aşamadır ve sosyalizme kesintisiz olarak ilerlemenin de olmazsa olmaz koşuludur.

İkincisi, yukarıda açıklandığı gibi, Altı Ok’un uluslararası düşünsel kaynakları, Büyük Fransız Devrimi ve Sovyet Devrimi’dir. Kemalist-Sosyalist ittifakı, programın kökeninde vardır. Kaldı ki, bu program, daha formülleştirilmeden önce Kurtuluş Savaşı yıllarında Milli Kurtuluşçular ile Bolşeviklerin ittifakıyla uygulanan devrimci bir pratik içinde gelişmiştir. Yine Altı Ok, 1930’larda Sovyetler Birliği ile dayanışma içinde yürütülen planlı devletçilik uygulamasıyla son halini almıştır.

Devrimci gelenek

Altı Ok’un Kemalistler ile sosyalistlerin ortak programı olduğunu ilk kez biz ileri sürmüyoruz. 1954 yılında Hikmet Kıvılcımlı önderliğinde kurulan, Vatan Partisi Programı Altı Ok’u savunmuş ve okları tek tek yorumlamıştı. Yine Kıvılcımlı, 27 Mayıs 1960 Devrimi’nden sonra Milli Birlik Komitesi’ne yazdığı mektupta, Altı Ok ilkesinin uygulanmasını talep etmiş ve ilkeleri açıklamıştı. (Bkz. Turan İçli, Teori, sayı 107, s.33 vd)

Bu tavra uygun olarak Hikmet Kıvılcımlı, 1960’lı yıllarda “Yeniden Kuvayı Milliye” şiarını ileri sürmüştür. Mehmet Ali Aybar’ın önderliğindeki Türkiye İşçi Partisi de, 1960’lı yıllarda yürütülen mücadeleyi “İkinci Kurtuluş Savaşı” sloganıyla yürüttü.

“Yeniden Kuvayı Milliye”, “İkinci Kurtuluş Savaşı” sloganları, Türkiye’nin hala milli demokratik devrim aşamasında bulunduğu gerçeğine dayanır. Kemalist Devrim’in kazanımlarının kaybedildiğini gören sosyalistler, yeniden Kurtuluş Savaşı ihtiyacını vurgulamışlardır.

İşçi Partisi de, 1988 yılında Sosyalist Parti kurulurken ilan edilen Programının “Demokratik Halk İktidarı” başlıklı 9. maddesinde amacını şöyle tanımlamıştır: “İşçi Partisi’nin yakın hedefi, ülkemizin, Meşrutiyetlerle başlayıp Milli Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet Devrimi’yle büyük atılım yapan, yüz yıllık demokratik devrimini işçi sınıfı önderliğinde kesin başarıya ulaştırarak, durmaksızın sosyalizmin kuruluşuna geçmektir.”

Türkiye’nin bilimsel sosyalistleri, Türkiye İşçi Çiftçi Sosyalist Fırkası’nı 22 Eylül 1919 günü kurmalarından bu yana Türkiye’nin milli demokratik devrim sürecinde olduğunu saptamış ve programlarına yazmışlardır. Buna uygun olarak Altı Ok’la uyum halinde olan bir asgari program yapmışlardır. 1919 Türkiye İşçi Çiftçi Sosyalist Partisi Programı, 1926 TKP Programı, 1946 Türkiye Sosyalist Emekçi Köylü Partisi Programı, 1954 Vatan Partisi Programı, 1960’ların Türkiye İşçi Partisi Programları, 1977 Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi Programı, 1978 Türkiye İşçi Köylü Partisi Programı, 1988 Sosyalist Parti/İşçi Partisi Programı, hep bu karakterdedir. Burada sayamadığımız devrimci geleneğe bağlı diğer sosyalist partiler de, programlarında, milli demokratik devrimden kesintisiz olarak sosyalizme geçmeyi amaçlamışlardır.

Ortak hedefler

Kemalistler ile Sosyalistler arasındaki fark, milli demokratik devrimin tamamlanmasından sonraki devrimci hedef konusundadır.

Sosyalistler, orada kalmayarak her tür sömürü, baskı ve yabancılaşmadan kurtulmak için sosyalizmin kuruluşu yoluyla sınıfsız toplumu hedefler.

Kemalizm böyle bir amaç gütmemekle birlikte, sosyalizmden etkilenmiştir. Örneğin, “sınıfsız, imtiyazsız, kaynaşmış bir toplum” şiarını bir amaç olarak belirlediği zaman, bilimsel sosyalizmin nihai hedefiyle buluşmuş olmaktadır. Kaldı ki, Mustafa Kemal Atatürk, amacı, çağdaş uygarlık diyerek açık tutmuştur. Kemalistlerin kendi “mesleklerini”, 1930’lu yıllarda Atatürk’ün ağzından “devlet sosyalizmi” olarak belirlemeleri ve felsefe planında “pratik maddiyatçı” olduklarını açıklamaları da dikkat çekicidir. Ancak yine de biz, Kemalizm’in amacının sosyalizmi kurmak olduğunu öne sürmüyoruz, sosyalizmle ortak noktalarını ve akrabalıklarını belirlemekle yetiniyoruz.

Sosyalizm yoluyla sınıfsız topluma ilerleme amacındaki farklılık, günümüzdeki milli demokratik devrim programına nasıl yansır? Bilimsel sosyalistler, kesintisiz olarak sosyalizme geçebilmek için, milli demokratik devrimin işçi sınıfı önderliğinde gerçekleşebilmesi için çalışacaklardır. Altı Ok Programının içinde olmayan budur, olmaması da doğaldır. Çünkü Altı Ok, işçi sınıfı tarafından üretilmemiştir.

İkincisi ve daha önemlisi, milli demokratik sınıfların ittifak programına, başka deyişle Kemalist ve sosyalistlerin ortak cephe programına, hangi sınıfın önderlik edeceğini yazmak gerekmez. Çünkü devrimin önder sınıfını, programlar değil, devrimci pratik belirler. Sınıflar arasındaki önderlik tartışmasını, bir tek devrimin pratiği çözer. Eğer ittifak olacaksa, programda ortak noktalar belirlenecektir, ayrılıklar değil.

Müttefik yoksa, önderlik de yoktur

Altı Ok, işte milli demokratik sınıfların, siyasal planda Kemalist ve Sosyalist akımın ortak amaçlarını belirlemektedir. Herhangi bir sosyalistin “Bu programda niçin sosyalizm amacı yok, niçin işçi sınıfı önderliği yok” diye itiraz etmesi çocukçadır; deneyimsizliğin ve teorisizliğin ürünüdür. Ve en önemlisi, bu tavır önderlik iddiasıyla hiç bağdaşmaz. Çünkü önderlik bir ittifak sorunudur. Müttefikin olacak ki, önder olabilesin. Müttefikin yoksa kime önderlik edeceksin? Kendi kendine önderlik olmaz. Önderlik, birden fazla kuvvetin ittifakı durumunda ortaya çıkar. O nedenle ittifakı reddedenler, kendilerinden başka hiçbir güce önderlik edemezler.

Bu tür Troçkizan akımlar, işçi sınıfıyla da birleşemezler. Çünkü işçi sınıfı, kendisini kurtarmak için, toplumun diğer halk sınıflarıyla ittifak etmek gerektiğini yaşadığı deneyimlerle bilir. Bunu, işçi hareketlerinde çok açık görürüz. Örneğin işçi hareketi, özelleştirmeye karşı mücadelede, Cumhuriyet Devrimi kazanımlarını savunmaya büyük önem vermiş ve geniş güçlerle birleşmiştir. İşte bu tavır, işçi sınıfı pratiğinde Altı Ok’un keşfi ve uygulamasıdır.

Kuşkusuz işçi hareketi, bu tutuma kendiliğinden varmadı. İşçi Partisi’nin işçi hareketi içindeki doğru politikalarını deneyerek ulaştı. Ancak niçin işçiyi Cumhuriyet Devrimi’nden koparan politikalar değil de, bu devrimci politika tutmuştur? Çünkü işçi sınıfının ihtiyacına uygundur ve işçi sınıfının kendi deneyimleriyle sınanmış ve doğrulanmıştır.
ip.org.tr

Ben Ben'im

türksolu dergisi hakkında ise işçi partisinden kovulan bazı tipleri kullanarak birileri tarafından kurdurulmuş abuk subuk bi dergi olduğunu biliyorum ciddiye alınacak biyer değil kanımca

Ben Ben'im

yaklaşık bundan 2 sene önce bizim kapıya gelmişti bu Türksolu dergisinin dağıtıcılarımı anketçilerimi neyse artık anlamamıştım zaten. bende merak edip almıştım o sayısını onlardan.
baktım okudum biraz.bana çok saçma geldi açıkçası. barışı savunan bir görüşün dergisinde,''yılın faşistleri'' diye bir konu yapmışlar. ve bu yazıda birçok insana laf etmişler. tamam laf ettikleri insanları bende sevmiyorum. ancak böyle bir yazı yapıp bunları ''faşist'' ilan etmek bence çok dengesizce bir hareket. bence sadece para için kurulmuş bir dergi bu.

sitesine bende baya girip incelemiştim. hatta bi yerde birşey yapmışlar. başta che resmi yanında da Atatürk resmi... ve bu bir komünist konuyla ilgiliydi.peki bu adamlar Atatürk'ün komünizm hakkında söylediklerini bilmiyorlarmıki böyle bir resim hazırlıyorlar???

''komünizm görüldüğü yerde ezilmelidir''
M.Kemal ATATÜRK

aslında bu sözü çokta iyi biliyorlar ama işlerine gelmiyor. çünkü onlar Atatürk'ü sadece bir araç gibi kullanmaya çalışarak insanları kendi saflarına çekmeye çalışıyorlar. aynı bu günkü CHP gibi. onlarda aynı şeyi seçimlerden önce çok yaptılar,halkın yaptığı mitinglerde sanki CHP yapmış gibi bir görüntü ortaya çıkıyordu. Atatürk hiçbir siyasi partinin propagandası olamaz!!! eğer oluyorsa orada bir sorun var demektir... neyse konuyu fazla saptırmayayım.

benim okuduğum ve bildiğim kadarıyla,türksolu'nu tavsiye etmem. saygılarımla...

Draclies, bildiğim kadarı ile o bahsettiğiniz söz, Atatürk'ün söylemediği yüzlerce sözden birisidir. Belli bir kesim tarafından, Atatürk'ü kendi çıkarları doğrultusunda kullanmak için ortaya atılmıştır. Hatta bu konu, Çetin Altan tarafından İsveç’e götürülmüş, Sözün Atatürk'e ait olmadığını grafoloji uzmanlarınca tespit edilmiştir.

Kaldı ki söylemiş olsa bile Atatürk döneminde söylenen ya da uygulanan her şey günümüzde de mutlak doğru ve uygulanabilir değildir. Tabulaştırmayın bu kadar.
Hem korkmayın efendim komünizm öcü değildir.

Attila İlhan'ın yanıtı da güzeldir bu konuya. Bakınız 10 Mayıs 2005'te Milli Gazeteye (Muharrem Coşkun ve Necmettin Çakmak) verdiği röportajdan:
Uydurma bir laftır, ben sana bunun tam aksini söyleyen yüz tane Gazi'nin lafını çıkarır getiririm. Mustafa Kemal bolşevikliği de savunuyor, Sosyalist partilerini de savunuyor, hatta Sovyet heyetinin başındaki adama şöyle bir lafı var; "Bizim komünistlerle bir problemimiz yok. Hatta biz burda bir komünist partisi kurduk, ben de üyesiyim" diyor. Mustafa Kemal Türkiye Komünist Partisi'nin üyesidir. Daha komiğini söyleyeyim. TBMM İçinde kurulan ilk iki partinin ikisi de komünisttir. Birisi Türkiye Komünist Fırkasıdır. Biri de Halk Iştırakıyyün Cemiyeti'nin fırka haline gelmiş şeklidir.
O sizin söylediğiniz hikaye, soğuk savaş döneminde -ismini söylemek istemediğim- tarihçi geçinen ama çok palavrası olan bir arkadaşımızın uydurmasıdır. Böyle birşey yok.Gazi "Komünizm ezilmelidir" diyemez. Çünkü bütün politikası komünizmle dostluk üzerinedir.

türk solu sitesine bi kaç kere baktım...
sosyalizmle yakından uzaktan ilgisi olmayan gereksiz dergi,site vb.
kürt sorunu yok kürt istilası var yazısınıda gördüm ve o haritayı tabi
saçmalıyolar..
kendi içlerindede çelişki yaşıyolar...

maalesef artık türk solunun o eski ruhu kalmadı. ruhu olsa bile can bulacak bedenler kalmadı... bazen sosyalizm kemalizme düşman bir ideolijiymiş gibi gösteriliyor. bense kemalizmle sosyalizmin belli başlı çok da az olsa benzerliklerini görüyorum. örneğin ikisinin de baz aldığı temel nokta insan faktörü.
solculuk hiç bir zaman faşist akımlar gibi insan ayrımı yapmaz.insana insan olduğu için değer verir...

ey insanlar... benim insanlarım...
.... .... ....

kendini bulacaktı bir zaman ve hiç yok olmayacakmışçasına akacaktı sonsuzluğa...

Sn. üyeler; sağınıza sarımsak solunuza soğan bağlayın böylece sağı ve solu karıştırmazsınız kanaatimce...

o kadar derinini bilemeyeceğim. söz hakkında araştırma yapmadım,belki haklı olabilirsin ama ben genede çelişkide kalıyorum bu söz yüzünden belkide Atatürk bu lafta komünizm derken,herkesin,çalışanında çalışmayanında aynı paarayı almasını baz alarak sözlemiş olabilir. çünkü yeni kurulmuş devletimizde,böyle bir görüş başgösterirse devlet zaten toparlanma döneminde olduğundan,yeniden çöküşe gidebilir diye düşünmüşlerdir. belkide bunu engellemek için söylenmiş bir laftır,neyse benim anlatmak istediğim o değil zaten. anlatmak istediğim,herhangi bir görüşe,atatürk'ü kullanarak destek aramaktır. bu ister sol ister sağ ister faşist ister anarşist görüş olsun hiç farketmez.Atatürk bu ülkede yaşayan veya dahada genişletelim,onu anlayıp seven herkesin Atatürküdür. sadece bir görüşün değildir.benim kızdığım nokta,Atatürk ile che nin aynı kefeye konması. tamam che'yi sevebilirsiniz,bende seviyorum. ancak benim hayatımı borçlu olduğum bir insanla,bana hiç faydası olmayan bir insanın ben aynı kefeye koydurtamam. bazıları belki bunu dikkate almazlar,ancak bir sürü çocuk görüyor bunları,ondan sonra Atatürk'ü unutup che'ye yönelenleri ben çok gördüm.benim istediğim bunun olmaması,che yi sevsinler ama ona bazı değerlerimizden fazla değer göstermek çok abes...