|
masallar anlatıldı hep aynı masallar sonları hep aynı kötüler hep kaybederdi cezasını çekerdi.hep kötüler kaybederdi
masallar defalarca anlatılırdı.sonları belli ama yine dinlerdik . oyunlar oynardık oyuncaklar elimize verilmiş rengarenk. onlar bizim bilirdik .bizim oyuncaklarımız. büyüdükçe anlarsınki en büyük masal hayatımız en büyük oyunuda biz oynuyoruz oyuncaklar bizim değil onlar hiçkimsenin. senin olmasını istiyorsan ,çabalamalısın düşmelisin kalkmalısın yada gidip başkasının oyuncağını çalmalısın .
büyüdükçe hayat daha bi tiyatro sahnesi gibi olur sen kendi oyununda başrolsündür sana küçükken masallar anlatanlar oyunlar oynayanlar oturmuş seni izliyor. ne kadar iyi oynarsan o kadar uzun sürer oyun ne kadar güldürürsen o kadar eğlenirsin.biri hep sahnenin perdelerini kapamaya uğraşır oyuncular sıkılır zamanla onları eğlendirmelisin sıkılmışlar dır aynı kişileri görmekten sende yorulmuşsundur aynı oyunuda çıok uzun süre defalarca oynamaktan .
sonra oyun biter perde kapanır hayat bitmiştir ama yeniden başlar başkaları oynar o sahnede. cocukluğundan perdenin kapnışına kadar ha sahnenin kenarında oyuncaklarla ha sahnenin tam ortasında, hep aynı oyunu oynarsın.aslında hep aynı seyircilerle amaç en iyi çekilde kendinden gerçeklerden değerlerinden uzaklaşmadan sana masal anlatarlarla birlikte bitirmek oyunu.kendinden kendi gerçeklerinden uzaklaşmadan oyunun yani hayatın kurallarına uyararak ama kendi oyununda hayatı kendi kurallarına uydurarak oynamaktır.
|
Normal
