İyi giden bir ilişkide, neden hep "büyünün bozulması" ihtimali de vardır?

Her bakımdan neredeyse mükemmel giden bir aşk/sevgi ilişkisinde,
bu mükemmeliğe rağmen yine de neden hep "büyünün bozulması, herşeyin darmadağın olması" olasılığı vardır?

her zaman

detaylı yazacağım ahtırlatın..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

bu soruya şöyle etraflıca bir cevap verir beni de aydınlatırsanız minnettar kalacağım sizlere hani sakınan göze çöp batarmış yaaa..........

mükemmel YOKTUR . kısa ve öz cevapları severim . anlaşılmıştır sanırım

çünkü insanoğlu değişkendir.Sen her akşam yemeğinde makarna yemezsin.Boşveriniz uzun ilişkileri azizim, hayat uzun ilişki yaşacak kadar uzun değil : )

Aslında bir insanı sevmek kadar güzel bir şey olmaz..
Ama yaşayış biçimimizle alaklı olsa gerek..
karşımızdaki değiştirmeye çalışır ve bunu başarırsak şayet ortaya çıkan şeyden pek memnun olmayız kanımca..
kim benzeriyle geçinebilir ki
aşk yarım kalmışlıktan ibaret değilmi???
yarımkalmış yanını yarım kalmış yanına eş değere getirirsen şayet eksiltili hayatın iki kişiyle daha eksilmiş olur gibi..
ben bunu yaşadım sanki
tecrübeyle sabittir..
bırakın herkes olduğu gibikalsın
bence en büyük ihanet değiştirmeye çalışmaktır..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

artı sunu ekliyim.Bişi mukemmelken hemen bozulmaz.Once mukemmelligini kaybeder.Aşkın omru 3 senedir taş çatlasa, ondan sonra saygı ne kadar varsa o kadar devam eder.Bu boku ben çok yaşadım, artık tercihim kısa çaplı "hep mukemmel olan" ilişkiler.İnsan suyu çıkmadan cekip gitmeyi bilmeli

kısaca sahip olunan şey arzulanmaz...

Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....

şimdi hangisi olduğundan emin olamadığım yazarlardan bi tanesi bu konu hakkında şöyle bi açıklama yapmıştı.
'aşk insanın karşı tarafı tanıma sürecidir.bizi heycanlandıran karşımızdaki insanı tanımaktır.herşeyini bilip tanıdıktan sonra insan çoğunlukla -hayal ettiğim gibi değilsin- -beni hayal kırıklığına uğratıyorsun- gibi savunmaların arkasına sığınır.ama işin gerçeği artık yeni birşey kalmadığıdır.'

haklı olduğunu düşünüyorum.ama bazen karşımızdaki insanı iyice tanıdıktan sonra hayal kırıklığı yaşamak yerine ona saygı duymaya başlarız.bu tanıma sürecinden sonra elimizde hala saygı ve beğeni kalırsa o zaman devam eder.
ama çoğunlukla bu böyle olmaz :s