yapılacak daha iyi bişey yoksa ölmek in iyi şey midir

Saniyenin binde biri,bir milimetre kadar bir uzaklık...Ölüm bu kadar yakın aslında.Bazen tek bir adım atıp ölümün ne olduğunu görmek için tuhaf bir arzu duyuyor insan.Aslında ölmek öyle kolay ki...
Ne olursa olsun,yapılacak bir şey hala var:
Yaşamak.
Öyleyse yaşamalı!

Kim dikti bu gökdelenleri
Ve neden en tepesindeyim sorgulamalarını bırakıp bir kenarı
Açıp kanatlarımı süzülüyorum şatoma doğru
Sakinliğime... Sakiliğime....

kirli carsaflarda sevismeyi bukowski den en derin intihar egilimini oguz atay dan ogrendim ben,saglam sebeplerim var cevabini bilemem bu sorunun

beyoglu'nda bir paragrafin içindeyim..senden önce bulurlarsa beni, süpheli bakislarimi kanima batirip imla edecekler beni...

.......
neden dostum bu boşvermişlik.. Herkes yaşamak ister... İntihar eğilimi de, pesimist kişilikte korkakların özellikleridir...
bu sitede seni çok iyi anlayan insanlar var... Farklı olan bu ülkede dışlanır.. Sonra sen onların gözünden kendini görüp özsaygını yitirirsin.. Düşüncelerinin, kişiliğinin, beğenilerinin arkasında durmakta zorlanırsın...
bunu hepimiz yaşıyoruz... Ama beraber direneceğiz...

İntihar bir seçimdir .. insan eğer yaşadığı hayattan mutluysa tabii ki doğal olarak yaşamayı seçer .. eğer yaşamak insana acı veriyorsa yine doğal olarak hayatına son verir .. İntihar etme potansiyeli olan insanın korkaklığı sadece, yaşamaya alıştığı ve bu alışkanlığından vaz geçememesine dayanır..

Yani korkaklık bu eylemi aklına getiren kişiye ait bir özellik değildir. Aksine eylem durumunda -edememe durumunda- oluşur

DeKadaN EtKi_!!

/gölge'li_

Korkak değil de daha farklı bir vasıf alıyor bence bunu düşünen insan ,korkaklık ayrı bir olay bence.Gücün kalmayışı,ciddi anlamda herşeyi bırakmak gibi şeyler korkaklıktan çok daha öte.
İntihar anlık birşey kesinlikle ne kadar planlanmı,belirlenmiş düşünülmüş olsa da...

ben onu ironik olarak betimlemisdim hem bahsettiginiz ulke neresi bilmiyorum haymatlosum ben bosvermisliklerimi de bosverdigim kesin :) minor agrilar basladigindan beri major depresyonlara yolculuk seferleri duzenliyoruz... gecme faslina geceli hayli zaman oldu

beyoglu'nda bir paragrafin içindeyim..senden önce bulurlarsa beni, süpheli bakislarimi kanima batirip imla edecekler beni...

çaresizlik duygusu ve bunu sonucunda oluşan nefret intihara itiyor insanı...
ama ona çaresiz olduğunu düşündürten şey ne?
yaşamla mücadele etmekten, ona bunları yaptıran insanlarla boğuşmaktan, haklarını almaya çalışmaktan korkuyordur da ondan... yorgunluk diyebilirsiniz.. ama herkes bilir ki zamanla insan yaralarını sarar cesaret toplar..
ve ben intiharın anlık birşey olduğunu düşünmüyorum... o an öyle birşey yapan insan intiharı bir şeçenek olarak düşünüyordur. belki anne babasını erken kaybetmiştir, bu da ölüme yakın durmasına sebeb olmuştur..

ii bi kurtuluş yolu aslında ama son anda çeşitli endenlerle vagzeçtiyseniz sonra yanlış anlaşılma olasılığınız çok yüksek..gösteriş yaptıınızı sevgiye ihtiyaç duyduunuzu sanan aptallar çıkabilio o yüzden eğer karar verildiyse asla dönmemek ölüp gitmek gerek..ölümün kötü bişey olduunu düşünmüorm..erkenden ölmekte kötü deildir o yüzden..ama yinede ne olursa olsun sorunlardan kaçmamak gerek..intihar kolaya kaçmak,tembellere göre bir eylem..

Bence de ne olursa olsun her zaman yapılacak daha iyi bir sey vardır.Ölüm bir çare değil.Ben asla doğumuma lanet etmeğim gibi ölümüme de şükretmem.Birisi Thales e: Madem yaşamak boş niçin ölmüyorsun? diye sormuş, o da:
İkisi bir de onun için, diye cevap vermiş.
Kimse köle değil yaşamakta aslında yani ölmekte de özgürdür ama ne biliyim insanın intihar etmesi için çıldırmış olması gerekir bence.

Yalnızlık iki satır gibi, iki satır arasına sıkışan ah bu cümlelerin dili bir olsa,konuşsa avutsa umudum olup içime beni tutsa.Hasretiz yeni bir yangına, boşa geçen dünün acısı vurur yine yarına, mutluluk deva olmaz aklıma, yere seren
beni ecel gelir aklıma…
A.Alarm