terkedildiniz ......!

Keyfi bilir.Gidene kal demem.Asla Denmemeli de bence.Kafaya koymuş ki gitmiş küçülmeye gerek yok.Güle güle derim.

Ne yana baksam aynı yüzler

Ne yeni,ne de yenileri

Küçücük yüreğimle ben

*Sana sığınıyorum

02.07.08

her aşk ,farklı bir cinayet serüvenidir,

her ayrılış farklı bir ölüm sebebi

köşeme çekilir acımı çekerim birader,acı beni olgunlaştırır,acı beni özgürleştirir diğerlerine bağımlılıktan,yapacağın en onurlu şey bu olurdu herhalde

En güzel tepki tepkisizlik.
Çok müthiş bir şey e tabi yapabilirsen

Öncelikle Allah gecinden versin diyeyim sonrasında ise şunu söylemeliyim ki o an gelmeden ne yapacağımı bilemem hiç yaşamadığım bir duygu eğer hala seviyorken terkedilmişsem bu beni çook üzer ama kendi içimde acımı hafifletmeye açlışır kendi kendimi ayrılığın gerekli olduğunu düşündürecek nedenlerle avuturum. Başkasını bulmak falan bana göre değl sonuçta bu çocuk oyuncağı da değil. Eğer birşeylerin bozuk olduğunun farkındaysam zaten ona gerek kalmaz ben bitiririm arada kopukluk varsa zaten ayrılık fazla acıtmaz sanırım yinede Allah korusun

terk eden insan artık sevmeyen insandır, tükenen sevginin nedeni her ne olursa olsun -sen, o, bir başkası ya da bir başka şey- bunun başka bir açıklaması yoktur. "seviyorum ama olmuyor,bitsin" koca bir yalandır, altında karşındakine acı ve vicdan azabı çektirme dürtüsü ve hatta "sen beni sevmeye devam et" egosu yatar; sevgi bu tür bayağılıklara alet edilmemelidir ve sonuç olarak gitmekte kararlı olan kişiye sadece veda edilmelidir.

ağlamalar sızlanmalar da umuma açık alanlarda gerçekleştirilmemesi gereken doğal reaksiyonlardır ve tabii biten bir aşkın en büyük karı şaşılacak denli büyük bir yaratıcılıktır. alkol eşliğinde değerlendirilmeli ve en azından işe yaramalıdır...

"Gerçekten bucak bucak kaçıyorum. Birini sıkıntıda görünce çocuk gibi ortadan kaybolmak istiyorum. Korkaklıktan değil, kendimi onun yerine koymaktan. İnsanların karşısında bazen de o eski utangaçlığım yüzünden dikilip kalıyorum. Gitmek gerektiği halde bir türlü uzaklaşamıyorum. Kitaplarla, yani bir çeşit masal dünyasıyla hayatı karıştırıyorum eskisi gibi. Galiba gittikçe de düzeltilemez oluyorum bu konuda. Masalın nerede bittiğini, hayatın nerede başladığını fark edemiyorum. Bazen duratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum..."

Sevgili Dilek arkadaşımız, konuyu pek bir şablonik açmış sanki, yukarıdaki bahsettiği hallerden hiçbiri başıma gelmedi örneğin...
Terk de edilmedim, terk de etmedim...
Biriyle sevgili olmak -çok nadiren de yaşansa- çok farklı bir birliktelik hali...Her iki taraf da duyguların coşkunluğunu yitirdiğini anladığı vakit; önce bekleme sonra da harekete geçme süreci yaşıyor zaten...En berbat soru şekli şu oluyor bazen; eski ilişki(ler)ime dair sorular sorulduğunda: "eeee kim bıraktı?" ...Her iki taraf da bırakmadı deyip açıklama kıvamına nicedir girmez oldum ben...

İlişki bittiği vakit (terk ettiğim ya da edildiğim zaman demiyorum dikkat edin) geride yalnızca minnettarlık ve özlem kalıyor; ki tortusu bile son derece kıymetli...

ilişkinin bittiğini her iki taraf da anlayıp yollarını ayırmaya karar verdiyse ortada zaten terk etme ya da terk edilme gibi bir durum olamaz. iki tarafın da bir şeylerin bittiğini karşılıklı kabulü ve anlaşması ile gerçekleşen son derece hüzünlü ve güzel denebilecek bir ayrılıktır bu. böyle bir uzlaşma söz konusu olmadığında, taraflarda biri bu yol ayırma eylemine istemeden riayet etmek zorunda kalmışsa, hatta başta dendiği gibi "hiç beklemiyorsa" bunu, e "terk edilmek" deniyor buna n'apalım...

"Gerçekten bucak bucak kaçıyorum. Birini sıkıntıda görünce çocuk gibi ortadan kaybolmak istiyorum. Korkaklıktan değil, kendimi onun yerine koymaktan. İnsanların karşısında bazen de o eski utangaçlığım yüzünden dikilip kalıyorum. Gitmek gerektiği halde bir türlü uzaklaşamıyorum. Kitaplarla, yani bir çeşit masal dünyasıyla hayatı karıştırıyorum eskisi gibi. Galiba gittikçe de düzeltilemez oluyorum bu konuda. Masalın nerede bittiğini, hayatın nerede başladığını fark edemiyorum. Bazen duratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum..."

Ama o zaman da ilişkinin ilişki olmuşluğunu sorgulamak gerekmez mi?
"Gitmesini bilmektir biraz da aşk" diye üfürükten bir dize geldi aklıma...:=)
Sanırım terk edilmek o vakit, gitmesini bilmeyenlerin, ilişkiyi körlemesine yaşayanların düştüğü durum...

size katılmakla birlikte çok da katı olmamak lazım bence. kişi bitmesini istemiyorsa buna engel olamaz çünkü. gider gitmesine, gitmeyi de bilir ama istemiyorsa istemiyordur, kendini de kandıramaz.bu da doğal bir terk edilmişlik hissi verir, bundan da kaçamaz.ilişki anlayışı her ne kadar "gitmeyi bilmeyi" öngörüyor olsa da...

"Gerçekten bucak bucak kaçıyorum. Birini sıkıntıda görünce çocuk gibi ortadan kaybolmak istiyorum. Korkaklıktan değil, kendimi onun yerine koymaktan. İnsanların karşısında bazen de o eski utangaçlığım yüzünden dikilip kalıyorum. Gitmek gerektiği halde bir türlü uzaklaşamıyorum. Kitaplarla, yani bir çeşit masal dünyasıyla hayatı karıştırıyorum eskisi gibi. Galiba gittikçe de düzeltilemez oluyorum bu konuda. Masalın nerede bittiğini, hayatın nerede başladığını fark edemiyorum. Bazen duratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum..."