Kutsal Kalabalık…

Kişi neden seslerin, kelimelerin ve insanların arasında kaybolmak ister?

Aslında birçok kez tekrarladığımız soruna götürüyor bu soru kendine olan tahammülün azlığındandır yani gerçek olana. Bu yüzden kalabalık olsun ister insanoğlu, sesler, vücutlar, düşünceler arasında kaybolup gitmek ister o yüzden kalabalık kutsaldır.

Kendi olamayacak insanlarda vardır dünyalarında, kendi başına söyleyemeyecek, boş kaplar; onlar içinde kutsaldır kalabalık! Söylenen cümleler üzerinden düşünerek vardır onlar, kendilerine ait içlerinden biten hiçbir düşünce filizi yoktur onlarda. Düşünmek yerine kabullerle yaşar en bilgeleri ve sonra ben yeşertim diye haykırır. Onlara başkaları olma fırsatı tanınsa, o kalabalık içinde herhangi biri olmak için yapmayacakları maskaralık ya da eylem yoktur insanoğlunun bu kavminde.

Binlerce kez başkası olmak isteyerek uyanan bu insanlar, bu rüyanın gerçekleşmediğini görerek bu düşünceden kaçmak uğruna kalabalığa ve sese koşar. Oysa o kalabalıkta hemen herkes aynı durumdadır. Kendini bulamamış yâda kendi tarafından oluşturulmamış değerlerle konuşan bu kimseler kendi içlerinde aynı oyunun figüranları olarak yaşamlarını sürdürecek ve tüketecek ne varsa tüketecek gibi duruyor bakan göze, peki bu tamda çağa uygun değil mi?

Olayları ve durumları değerlendirmeden önce kendine dışardan bakabilecek kimse kaldı mı yalnızlığında? Umut etmiyorum bu konuda; kişi en çok(ve en az) kendini tanır…

Beyin Kusmukları Serisi part-5

House of Duarden

House of Duarden

Hayat satranç tahtasi gibidir,insanlarda piyonlari..Hiç birimiz ayni degiliz,bunu kabul etmiyorum.Kendime di$aridan baktigim çok oldu,her seferinde de gÖrdüm kendimi..Yanimda yürüyenleride elbette!!Kulaklarim sagir olsaydi nasil olurdu diye dü$ünmekten kendimi alamadim birden.içimdeki dünya a$iri derecede misafirperver!yediden yetmi$e herkese açiktir kapilari..Ayrica misafirin iyisi kötüsü olmaz, bu yüzden hayiflanmam hiç bir zaman.Tenha bir sokakta yürürken bile ayaklarim altinda çitirdayan irili ufakli yapraklar mirildandigim türküye ritm olurken sessizligi seçmek ahmaklik olur bence!!insanlar da oyle degilmidir hem?kimisi çam ignesidir,uzerinde ne kadar tepinirseniz tepinin ses çikarmaz ama çamsiz bir noel hristiyan bir çocuk için hayal edilemeyecek kadar kÖtüdür..Kalabalik gerçekten kutsal..Muhtemelen onsuz ya$ayanda vardir ama dönüp dola$ip geldigi yer yine aynidir!!kolay mi koskoca yarim kürede ben yalnizim diyerek cirit atmak?

bir soru daha eklenebilir belkide,
Kişi neden seslerin,kelimelerin ve insanların arasında yalnız hisseder kendini ?
tam zıttı olarak düşünüyorum bu soruyu, yazınızın başındaki soruyla.belkide sizin sorunuza olumlu yanıt verenler tabir ettiğiniz gibi milyonların içinde çözünmüş ve mülyonların yalnızca bir parçası olmuş kişilerdir.
soruma da olumlu yanıt verecek insanlar olduğunu umuyorum ve yazınızdaki kişilerden sıyrılan,adeta o milyonlardan biri olamayacak ve olmak da istemeyecek dikenlerdir.ve kutsal kalabalık diye tabir ettiğiniz kendini bulamayan kitlenin içinde başlarını ne yana çevirseler anlamlı gelecek bir yüze rastlayamayan insanlardır.

House of Duarden

teşekkürler bu yazı için. içinde bulunduğum farkındalık düzeyinden belki, bir yerlere dokundu..
bazen de insan böyle dibe yol alış hallerinde sığınacak, huzursuzlukla huzur bulacak sözler, varoluşlar arıyor...

dun sabaha karşı kendimle konuştum
ben hep kendime çıkan bi yokuştum
yokuşun başında bir düşman vardı
,onu vurmaya gittim kendimle vuruştum
özdemir asaf
kalabalıklarda kendimizle konuşamayız ve kendimizle vuruşamayız.belkide bu yüzden kalabalıklar hepimizin derdi aynı olsa bile kutsaldır.örnek budistlerin kendilerini dünyaya kapatmaları onların ruhen ilerlemesinde çok büyük bir paya ship.çünkü bu hiç kolay değil.yanlız kaldığında sorgulamalrın başlar.kalabalık varkense yargılamalrın.ve sorgulamaların sonucu sizde nasıl biter bilmiyorum ama bende keskin bi baş ağrısıyla biter.bu yüzden hepimiz kalabalıklara muhtacız.

Budistler ruhen ilerlemeyi kendilerini isole ederek gerceklestiriyorlarsa kalabaliga muhtaç oldugumuzu soylemek çok çeli$kili geliyor bana..

tinsel ısınma... arkana destek alma, bireuliğini yaşayamama... yani kafes'tir kalabalık...
?

Ve aptallar dünyanın bütün bilgelikleri ile alay ederler...