insan yaşama iç güdüsünü yenebilirmi???

Her şeyin temelinde olan yaşama isteği bastırılabilr ya da yok edilebilr mi? İntihar olayı bi çeşit zafer midir bu durumda? İnsan sınırları itibariyle bu tarz bi hisse ihtiyaç duyar mı? Duyarsa peki neden duyar ya? Geçerli nedenler mi bulmalı yoksa nedenlerden öteye geçtiğinde mi anlamlı olucak? karışık ha kafam

İntihar bir zafer değildir, hayata direnme gücünün yokolmasının son ve dönüşü olmayan ifadesidir.

Yaşama içgüdüsü korkunç derecede güçlü olabilir, ama bazen...Bir süreklilikten söz edemeyiz.Amaçsız bir şekilde savrulan kitlelerin ucu bucağı yok.Ölüm onlar için bir ödül olabilir.

Yaşama içgüdüsünü yenmemiz bize ne kazandırır.En iyimser tahminle intihar ederiz.En iyimser tahminle diyorum, çünkü suç işleyenlerin çoğu için hayat anlamını yitirmiştir.Bu yüzden giderler ölümün üzerine...Kendilerini öldüremedikleri için, öldürürler insanları.