Astral seyahat

gördüğümüz rüyalar zaten başlı başına alıp götürüyor bizi...

mesela gerçeklikten farkı olamayan rüyalar, kimi zaman iyi olarak kimi zaman da kötü olarak görürüz bunları..

bunun seyahatle olan ilgisini merak ediyorum

Tanıdığım bir kadın var. Ölmüş ve geri dönmüş, öyle diyor... Rüyada da astral seyahate çıkıyormuş... Tersini kanıtlamadığım şeye olsa olsa bilmem derim. İnanmak? Ona hayır, inanamıyorum. Fazla pozitivistim.

Üst boyutta varlıklar... Lemuryalılar... Kryon... Akaşa yayınları külliyen... Bunlar bence postmodern din, kapitalizmin palyaçolukları. Annem pençesinde. Bunları okuyup inanıyor, bir yandan da müslüman... Oysa İslam bunu reddeder. Haberi yok. O sadece boşlukta. Mutsuz işte, o kadar. Adaletini sağlayamayan bir kadın, hepsi bu...

Nasıl da oynuyorlar bizimle... Rüyalarda astral seyahat ha? Rüya dediğiniz korteks, bilinçaltı ya da altbeyinden gelen şeylerdir. Altbeyne de herkes inemez öyle kolay kolay. Hele bu portala ilgi duyanların işi zor, çünkü azımsanmayacak kalınlıkta bir korteks tabakaları vardır. Buna ek olarak zaten bilinçaltı yeterince çıfıtla dolu, bunun için sadece bu ülke vatandaşı olmak yeter de artar bile...

Neyse... Astral seyahate dönelim... Uyurken ben bedenimden çıkıyorum ve de geziyorum. Ve gelip bedenime geri dönüyorum... İlginç... Olabilir de olmayabilir de... Ben olsam bedenime dönmem yav, neden dönüyorum ki bu kısıtlılığa? Manyak olmalıyım...

Dedim ya, zihinle bunları anlamak zor. Hatta olanaksız. Zaten psikoloji ile de alakası falan yok. Bunlar parapsikoloji hatta New Age zerzevatları. Sitede yer yok başka diye buraya girmiş. Önemli olan bunlar değil ki...

Nasıl bir insan olmak... Önemli olan bence sadece bu. Bu duruş herkeste vicdani bir boyutta olabileydi, ne ...-izm kalmıştı ortada ne de karşıtı başka bir saçmalık... Hiç de gerek olmazdı.

Bu saatte de burada olmazdı kimse...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Hiç unutmadığım bir anımı anlatmak istiyorum.
Bundan bi 10 11 sene evvel İspanya'daydık. Orda ilkokul 1'e gidiyordum. Türkiye'ye geldiğimizde tekrar 1. sınıfı okumak zorunda kalmıştım... Herneyse..
Güzel bir evimiz vardı. Kendime ait yatak odam vs..
Kedi de besliyorduk. Ozamanlar kedilere karşı şimdikine kıyasla pek nazik olmadığımı hatırlıyorum: Kedinin bıyıklarını keserdim, etrafta sarhoş gibi dolaşırdı Ve anlatmak istemediğim, düşündükçe kendimden tiksindiğim bazı şeyler... (Çok abarttım aslında )
Bu kedi her gün gece yatağıma gelip benimle uyumak isterdi. Bende sinir olurdum, ensesinden tuttuğum gibi fırlatırdım kenara. Ama kedi vazgeçmez ve tekrar tekrar yanıma gelirdi, bende fırlattıkça fırlatırdım. Bir kaç bu böyle devam etti.
Bir gece kedi herzamanki gibi gece yanıma gelmeye çalıştı, bende herzamanki gibi fırlatı vermiştim. Ama kedi bir an için yatağa çıkmayı kesti ve dik dik bir yere bakmaya başladı. Neresi olduğunu hatırlamıyorum, yüzü benim tarafa dönük gibiydi.
Kedinin vazgeçtiğini görünce bir oh çekip sırt üstü, ellerim yastığın altında bir iki saniye uyumaya hazırlandım.
O saniyelerden sonra omuz kasımın birisi tarafından sıkıldığını hissettim.
Hani olur ya, arkadaşınız elini omuz ile boyun arasındaki damarlı/kaslı mesafeye koyar, ve sıkmaya başlar. Pis acıdır. Yada ağrı...
İşte aynısı o gece ben sırt üstü yatarken başıma geldi.
Omzumu sıkıldığında, sıkanın elini, parmaklarını hissetmiştim.
Kıpırdamadım.Acımıçtı ama ben hiç acımamış gibi tepki göstermiştim.
Hala yüz üstü yatarken omzumu sıkanın babam olduğunu düşündüm.(Niye bilmiyorum )
Ve "Yaa baba yapma yaa" gibisinden söylendim ve arkamı döndüm.
Gördüğüm şey ne babamdı, nede kim yada ne olduğunu bilmiyordum.
Çok ayrıntılı değildi ama seçiliyordu nasıl birşey olduğu.
Siyah ve kısa saçlı, yüzü bembeyazdı, yüz hatlarını seçememiştim. Yüzü yok gibiydi.
Beyaz bir giysisi vardı. Atlet gibi birşey :P. Kolları ve elleri vardı. Ama belden aşağısı yoktu. Yatağımın üzerinde havada öylece duruyordu.
Bir şey daha vardı: Arkasında beyaz beyaz, bulanık ama kanata benzettiğim iki tane silüet.
Sonra kayboldu. Bende sanki hiç bir şey olmamış gibi geri sırt üstü pzisyonuma geri döndüm..
Kedi tekrar yanıma geldi. Bu sefer yanımda yatmasına izin verdim. Ve halada kedilerle uyuyorum

Tabi sabah olunca saf saf anneye babaya anlattım. Güldüler, ciddiye almadılar vs... Genelde anne babaların tepkileri neyse onu sergilediler. Dayımların melekti o melek, yok şeytandı bence gibisinden muhabbetleri..
Omzumu gösterdim. Geyiği kestiler. Omzumun sıkıldığını söylediğim yer kızarmıştı. Babamın anlattığına göre iki tane parmak izi olabilecek ezilme varmış.

Yıllar geçti. 17 yaşıma geldim. Dersanede arka sıralarda bir arkadaş diğerine abisinin astral seyahat kitapları alıp bir heves haftalarca bununla uğraştığını anlatıyordu.
Benimde bir kulağım onlardaydı.
Anlattıklarına göre abisi tekrar odasına kapanıp astralca seyahat etmeye çalışıyormuş. Kız banyoya giderken karşısına abisi çıkmış. Ama öyle böyle bir abi değil: Suratı ifadesiz, üzerinde beyaz bir şey, belden aşağı sıfır, ve arkasında kanatları varmış. O korkuyla çığlığı basıvermiş ve abisi yokolmuş.
Bir kaç sanişe sonra da abisi pijamalarla odasında çıkmış ve "oldu mu? oldu mu???! oldu galiba" demiş.

Bu son kısmı dinlediğimde hemen yanlarına koştum. Heycanlanmıştım. Tekrar etmesini istedim. Söyledikleri benim küçükken gördüklerime uyuyordu. Dersanede kimseye bu anımdan bahsetmemeiştim, ama bu benzerlik....
Bende kendi gördüklerimi anlattım.
Mutlu olmuştum

İşte hikayem bu.

ana gerçekten mi?

Çok ilginç