Çocuk sahibi olmak...

bir kitap şöyle bir cümle okumuştum 'kalbinin başka bir bedende atmasını göze almaktır çocuk sahibi olmak'... tüm çocuk sahibi olanlar bambaşka bir duygu olduğunu hiç bir sevgiye benzemediğini anlatıyorlar... şu anda sevdiklerimiz için duyduğumuz endişeyi düşününce hakikatten çocuğunun olması kalbinin başka bedende atıyor olması gibi... onun sorumluluğunu taşıyabilmek en iyiyi en doğruyu en güzeli ona vermeye çalışmak tüm kötülüklerden sakınmak onun için endişelenmek çok zor...
hatırlıyorumda babam kalp krizi geçirdiği dönemde her gece uyurken nefes alıp almadığını kontrol ederdim yanına gidip... şuan anneannemin ağrılarını dindiremiyor olmak ayrı bir acı... sevdiklerin için elinden bişey gelememesi... e birde çocuk tüm bu sevgilerden üstün bir sevgi yaşatıyorsa insana bunun altından kalkmak çok zor olsa gerek...

20li yaşlarda çocuk yapmaya tövbe demiştim. 31 yaşında bir kızım vardı kucağımda... Çocuk yapmak:

1) altbeynin 2 temel dürtüsünden biridir
2) dünyaya imza atmaya kalkışan egonun büyüklenmesidir
3) baskıdandır
4) beklenti olduğundandır
5) korkudandır
6) kesinlikle sizi büyüten ve yumuşatandır

Çocuğu yapması da çok kolay... Önemli olan "ebeveyn" olabilmek.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Kendi bencil dürtülerinin doğrultusunda bir canlıyı yaşamla cezalandırmak...

** Gözlerinin benimle konuşabilmesi amacıyla; dudaklarını birleştirdiğinde bin yüzlü bir aynayla yakaladım bakışlarını. Ve gözleri benimle konuştu... Nietzsche

evlenmek isteyen insanin zaten cocuk yapmak dusuncesi vardir diye dusunuyorum
( yoo hicte oyle degil diyenler e bir gun mutlaka bir istek olur diye dusunuyorum aa)ama
toplumuzda evlilik=sadece cocuk yapmaktir diye goruluyor sanki daha dogrusu hemennn
(yoksa yolunda gitmeyen birseyler var saniyorlar ve o kadar enteresan seyler cikartiyolar kii: ))
her ne kadar ben istedigim gibi hayatimi yasarim derlersede insanlar etkileniyorlar bence..
Cocuk yapmak bir sorumluluktur bunu sen onu yapmadan once gercekten istiyormuyum boyle bir sorumlulugu hayatim boyunca tasiyabilirmiyim onun her seyinde yaninda olabilirmiyim diye sormali insan kendine..
yoksa sadece cocuk yapmak icin degil onu bi sure sonra birakmak kimsenin hakki degil

...

harika bi özet..

çocuk konusunda düşündüklerimle, kendimi uzaylı gibi hissediyorum içinde bulunduğum toplumda.

-nassı yanii evlenmicek misin?
-hayır
-ee çocuk?!!
-noluyo çocuk yapmayınca kanser mi oluyo insan? yaşayamaz mıyım nedir yani??
-ya tabi tabi böle kafa bul sen benle bikaç seneye kadar görücem ben seni..

bu son cümlenin altında kendine uygun birini bulamadın, bulsan da evlenmeye yanaşmadı dimi.. öyle birini bul ben ozaman görürüm seni düşüncesi vardır..

çünkü kesinlikle inanmazlar senin bir çocuk istemediğine..
akıl alcak bi olay değildir nedense

bunu da benim aklım almıyo..

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt

"Öyle bir mutluluk ki..."devamı "sonunda ondan kurtulmak "
Annem hep demiştir "Seni doğuracağıma taş doğursaydım"diye ve sonra annemle o kadarda zıt fikirlere sahip olmadığımızı anlamış bulundum böylelikle "Bencede Anne!"

Onlar bize ABCyi öğretti biz ise CHEyi öğrendik

komutanına helal olsun diyorum hiçbir yorum yapmadan bu kadar ileri görüşlü bir asker olamaz ne askeri lider yahu

bugün trende bir dahiye rastladım
5-6 yaşlarında, yanıma oturdu
ve tren kıyı boyunca ilerlerken
okyanusa geldik sonra bana bakıp
hiç de güzel değilmiş, dedi.
bunu ilk defa o gün farkettim.

Ben pek öyle düşünmüyorum... Bu cümlenin altında 30lu yaşlara vuran bir kadının psikolojisini gözlemle genellemek vardır bence daha çok... 30lu yaşlar çocuk isteme konusunda bir kadın için çok kritik yaşlar (erkekleri bilemicem)... 20li zamanlarda asıp kesiliyor, ben de öyle yapıyordum... Sonra bir duygu gelir insana, bebek der başka şey demezsiniz... O noktada akîl kalabilirseniz ne ala... Çoğu kişi kalamaz, bakınız işte şekil bir A...

Bu sadece içgüdüsel bir dürtü aslında... Altbeynin 2 fonksiyonundan biridir, hafifsendiğinden daha derin etkileri var insan üzerinde...

%28lik korteks her şeyi çözecek diye bişey yok... Her olayı zihin(d/l)e bitirmemek lazımdır belki de...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Çocuk yapmak mesele değil, çocuğa bir ruh verebilmek önemli olan. Buna hazır olunca yani kendim yeterince ruhlu olursam böyle bir işe kalkışırım.

ben açıkçası çocuğum olmasını istersin bence ileride senin görüşlerin de değişir..çünkü bu histir .düşünsene herkez senin gibi düşünse..?
son zamanlarda çocuk yapmak sanki kötü bişeymiş gibi anlatılıyor bence hayatın güzel zamanlarından biridir..