Yeterrrr..
son çığlığı olmuştu Yeterrrr..bu yükü kaldıramacağı için şimdi burada değilmiydi..umutsuzca karanlığa, boşluğa atmıştı titrek adımlarını..ne aradığını, ne ile karşılaşacağını bilmeden..durdu öylece salınmaya başladı olduğu yerde, seyre daldı bir süre sonra karanlığı, bir film gösterisi gibi gözünün önünden geçiyordu tüm ayrıntılarıyla sahneler ve zaman..işte zamanın durduğu , gecenin ilk yarısında başlamıştı herşey ve bitmişti..yitirildiğinde saat bile isyan etmişti.. 02:17.. kayıp bir cenneti aramıştı o soğuk, o ölümün nefesini hissettiği gecede..yarım kalmıştı şiiri oysak ki ne kadar çok istemişti bitirmeyi..mumların alevlerinin yaktığı gibi masayı, o da yanmıştı, o da yoğrulmuştu acılar denizinde, kıyıda kopan fırtınanın öncesi gibi sessiz ve ürkek aramıştı o gözleri..bir hikaye başlangıç ve bitiş..duygularını körelten, yaşamaktan umudunu kaybetmesine neden olan, yağmurların bile dindiremediği, susuzluğu içinde kaybolan..pişmanlık yok, sadece öfke.. o sığdıramadığı dünyası, ulaşmayı istediği yolda rotasını kaybetmiş, dümeni kırılmış bir hayalet yelkenli gibi..o sesi duymak istiyordu devamlı beyninin içinde yankılanan..bir alev topu sarmıştı dört bir yanını..bedeni yorulmuş, tutsak olmuştu güçsüzlüğüne, benliği tutuyordu sadece zihninin açıklığını..yalnızlık..kaybettiği hayat..sevgiye dair her geri kalan kırpıntıları gömmemişmiydi toprağına..yine esirdi..esir olmuştu..yangın yerinin küllerini eşelemişti toğrağı bile ihanet ediyordu şimdi yüzü gibi..bu belkide bir korkuydu..yoo değildi bu anlamsızca içinde kıpranan his..kendisinle yüzyüze gelmenin verdiği o kıpranan his..ölümü daha yakın hissediyordu..karşısında beliren o pusun ardındaki gözler, onlar acıyı, umudu, umutsuzluğu, yaşamayı, ölümü hepsini birarada yaşatan gözler..Yeterrrr!..dediği o son cümleydi dudaklarından dökülen..
"Vous pos Lome je, en tant que mon amour,Mais cependant, merci de vivre I' amour je"
|
Normal
