Önyargi

Bir ön yargım belki de: Önce yazının kime ait olduğuna baktım, sn. safinaz'ın yazısı mıydı? Tuna Kiremitçi'nindi. Yazı pek değerli bir şey de olmayacaktır herhalde, diye düşündüm. Yine de baktım işte -aferin verdim kendime. Kafamda başka şeylerle bütünleşti şimdi, bu yazı... bir çok şey. Çook uzun yıllar önce biz dersanenin birinde üniversite sınavlarına hazırlanıyorduk. Konu savunma mekanizmalarıydı. Anna Freud'un babasından çıkarsadığı, biraz da indirgemeci bir yaklaşımla sunduğu savunma mekanizmaları. Hoca konuyu anlatıp bu mekanizmaları sıralarken (işte Yüceltme'dir, Yansıtma'dır, Mantığa bürüme'dir...vbg.) öğrenciler sorular soruyordu, şöyleydi: Ben de şöyle şöyle yapmıştım bir vakit, bende de var mı, o mekanizmalardan şu olanı? Hoca ise şunun gibi bir şey söylemişti: Çocuklar bu mekanizmaların çok kullanılması gibi az kullanılması da sağlığı bozar... Kiremitçi'nin yazısıyla örtüşüyor biraz. Kiremitçi -bence- daha çok şunu söylemeye getiriyor: Varsın bozulsun sağlığım ön yargılarımla boğuşurken; varsın "elde" edemeyeyim nice "dünya nimeti"ni, varsın düşmanlıklar olsun bana, büyük üzüntüler yaşayayım varsın... önyargılarımı da, önyargıları olduğu gibi bulup savaşmayı tercih edeceğim acı verici, hatta derin kederleri üzerime salıcı bir şey olsa da bu uğraşım... çıkarsadığım bu: Ve, katılıyorum.

sn. possible, dörtgözlerin önyargısız ve ikdidarsız oldukları tezinede katılıyormusunuz ?

ben hala bu önermeye güldüğüm için yazının kalanını ve okuduğum kadarını unuttum kusura bakmayın

Önyargı yoksunu insanlar genellikle geceleri ışıkları en son sönen, yastığa başını en geç koyanlar oluyor

ben de bunu nasıl tesbit etmiş diye düşünüyorum

kusura bakmayın ama kiremitçi biraz saçmalamış bence

Ben bu possible'dan bir şeyleri taşıyordum. Tamamını da taşıyacağız herhalde, neyse... bu biraz yenilenmiş (sn. timm gibi konuşursam tamirden geçmiş hali -tek farkla ki, tamir devam ediyor)

önyargım şu ki, önyargı olabilir: Tuna Kiremitçi'nin yazılarında çok kez bir orta sınıf (kesim daha iyi) aslında sadece kendi konumunu, yaşam tarzını savunduğunu görürdüm. Ya da en azından daha çok bunu görürdüm... Burada da bu gördüğüm Kiremitçi'liğinden tutmuş işte: Önyargıyla gözlük arasında bir nedensellik ilişkisi kurmuş ve okuyucunun gülmeyip ciddiye almasını da rica etmiş... oluyor işte, Canetti ve Nazım Hikmet örneklerinin yararlı olabileceğini de düşünüyorum. Aslında dediğim gibi yazıdan çıkan sonuç Kiremitçi'nin önyargısız olmanın sağlık bozucu, ilişkilerde, bence "dünya nimetleri"nde kötü vaziyetlere düşürücü, hatta bozgunlar yaratıcı bir şey olmasına karşın önyargısızlığın tarafını tutması... kendisi bu konuda ne kadar başarılı, gerçekten bilemem tabii... çok okuduğum bir yazar değil.

2 no'yu okudğumda bişi anlamadım. ama sn fenasinin alıntısında sadece bir satır vardı ve onu okuduğumda gözlük kelimesi mecazi gibi geldi . çağrışım tuhaf bişidir ama benim yorum daha da bi tuhaf oldu. bu bir önyargı mı yoksa ben deli miyim

önyargı, ayakları yere basan bir hayat sigortası gibi görünüyor

sana önyargı sonucunda bir olumsuzluk doğarsa??

Aslında ön yargı değil ön karar demek lazım. Ortada yargılama yok çünkü. Bir de önyargı ile kıllık veya gıcıklık arasında kelime seçerken
bazı insanlara bazı sıfatları yapıştırırken nasıl ayrım yapacağız, hangi kelimeleri seçeceğiz bunu söyleyebilecek olan varmı aramızda önyargılı
olmadan =)

Bu çok iyi bir yorumdu ben de buna gülüyorum iki saattir. Tuna Kiremitçi de gözlüklüdür onun da bu yazıdan bir hayli önyargılı olduğunu çıkarabiliriz. Hatta bu yazıdan önyargının faydalı olduğuyla ilgili kesin bir önyargısı olduğunu görüyoruz. Yazarımız sadece okurların kendisi hakkındaki önyargılarını senelerdir ne kadar değiştirmeye çalışsa da başarılı olamamaktadır. Ama buradan da anlaşılacağı üzere önyargı iyi olduğu için okurun ona karşı beslediği önyargı sanırım okuru yazara karşı koruduğu için faydalıdır. Halen önyargımdan bu yazıyı kendisinin yazmış olabileceğine ve de olduğuna inanamıyorum,yada inanıyorum da söylediklerine hak vermek istemiyorum. Ahanda işte önyargıya benden koca bir örnek vermiş bulunmaktayım sanırım. Buradan da önyargının ayrıca koca bir ÇELİŞKİ olduğunu da çıkarabiliriz diye düşünmekteyim.

önyargı ne kaybettirir demiştim...
en önemlisi yaratıcılığı olumsuz yönde etkiler... önyargı için düş katili de diyebiliriz aslında... tarihe baktığımızda yaratıcılığı etkileyen tescilli önyargılarla ve düş katili yorumlarla dolu...
örnek vermek gerekirse:

1957 yılında kraliyet astronotu harold spencer jones ilk uydu üzerine yorum yaparken insanın aya gitmesi için onlarca yıl gerektiği ve birgün insanoğlu aya ayak basabilirse geri dönebilme şansının olmayacağını söylemişti..

'dünyada beş bilgisayardan fazlası için bir pazar yoktur'
thamos watson (IBM başkanı) 1943

'uçaklar ilginç oyuncaklar ancak askeri hiç bir değeri yok'
maraşel ferdinand foch (strateji profesörü)

vs vs vs...

zamanlarının önde gelen kişileri tarafından söylenen benzeri bir çok söz insanların önlerinde yaratıcılıklarını etkileyecek önyargıları temsil ediyor... ama yinede düş kurmasını bilenler risk almasını da bildi...

günlük hayatta da farkında olmadan kendimizin ve çevremizin yaratıcılıklarını bu tip önyargılarla engelliyoruz...

bu sistem bize uymaz...
saçmalama...
şimdi erken...
bunu daha önce denedik olmadı...
daha önce hiç bunu yapan olmuş mu...
değişiklikler bir çok sorun yaratacaktır...
çok güzel bir fikir ama...
...... vs vs vs...

bu önyargı dolu cümleler yaratıcılığımızı hapsediyor malesef...