O kadar çok sustum ki tamda bu an için...

duarden · #1 (**permalink**) 29-09-2008, 20:39

Genel olarak kitap, tiyatro ve sinemada dikkati mi çeken bir hususu konuşmak amacım. Burda bir gizli kahraman her zaman vardır. Bütün oyun, kurgu sırasında susmuş ama tamda bir ölüm , hastalık yada kendince bedbaht saydığı kare için yaşamış bir karakter(karakter burda sadece nicelik bakımından kullanılmıştır). Ben demiştim yada ben söylemiştim demek için tüm saatler boyu bekleyen bir karakter.

Tabi ki bir film yada kurgu değil bakmak istediğimiz burdan cağıl hastalıklarına bir geçiş sağlayacağız. Burdaki en temel yanılgı (karakter için) önemsemedir. Kendinin ( kendini önemsediği kadar ) önemsenmediğini hissetmek, bu karakterin ruhuna nasıl yara açar bunu tahmin edemiyoruz. Ama bunun sonucunda bu kişinin kendi yaşamı dışında herşeyi mükemmel eleştirebilecek bir ruh halini aldığını biliyoruz.

Bknz.
(Sihirli Aynalar ve Sinek Yazı ..)

Sadece o ilk andan kendi kurgusuyla baştan yazar bu karakter sizin hayatınızı ve sonra bütün dikkatini konuşmayı yapacağı anı kaçırmamak için harcadığını ve bunun için genellikle kıvranarak dua( tanrıya edilmesi gerekmez) etiğini hayal edebilirsiniz. Yaşamlarını ve kendilerini önmsemeleri için gerekli o ana. Size tavsiyem ne durumda olursa olsun konuşma yapmalarına izin verin. Yaşam yada hayatta bundan önemsiz bir şeyiniz olmayacaktır.

Hayat bu tip konuşmaları yapmak için bekleyen insanlarla dolu olacak. Ki kendi hayatını bile önemsemeyen insanlar için fazlaca bişey almayacaklardır bu tip karakterler sonunda. Haklı çıkmak istedi mi bunu nasıl olsa aklının (akılsızlığının ) dizgelerinde nasıl olsa oturtacaktır göstermek(onlara) gibi kaygıya girmemeniz için söylüyorum bunu. Kısacası bu tip karakterderden kaçış yok en iyisi sahne tutkularını takdir edip tekraralara düşmemelerini ummalım.

Genelde Nietzsche ile kapatırız çağıl hastalığı sohbetlerini bu defa Cioran'dan bir alıntı ile bitirelim

" Her insanın içinde bir Peygamber uyuklar ve o uyandığında, dünyadaki kötülük biraz daha artar.

Vaaz verme çılğınlığı içimizde öyle yer etmiştir ki, korunma içgüdüsünün bilmediği karanlıktan doğar. Her insan kendinin bir şey önereceği anı bekler: Ne önerdiği * önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter."

* önerdiği yaklaşık olarak söyleyeceği olarak kullanılabilir.

House of Duarden

cebren · #2 (**permalink**) 30-09-2008, 12:00

halk arasında ''kamyon devrildikten sonra akıl veren cok olur'' lafında ki akıl veren / vermeye calısan kişidir kabaca bu herif

tamam tam ortusmezler

cok turlu bakıs acısı vardır
bunu meydana getiren yasanmıslıklar, genler, cevre, zeka seviyesi falan filan bir suru seydir
ve A formatında ki bir hayat sahibinin basına gelen kotu bişeyin, gelmemesi için onceden yapılması gereken seyler, bir X formatındaki hayat sahibinin her zaman yaptıgı seyler olabilir

kabaca;
yani efendim herkes o kadar cok sey soyluyor ki ve o kadar cok hayat formu var ki
herkes hayatında en az bir dogru bulmustur (evet haksızlık bu

)

ve herkes kenarda duruyor, o anı bekliyor, bileyleniyor
beklemesinler efendim

muzik kosesi:
ne boyle zulum olsun ne de boyle sarkılar
..

duarden · #3 (**permalink**) 11-10-2008, 21:46

Bunun ötesi vardır aslında eleştirme hastalığı; genel olarak kendini geliştirme çabasında olan insanın eleştirilerini (eleştiri sonrası kendinde değişiklik yapan kişileri)dikkate alın derim ama kendini dışa alıp var olan herşeyi eleştiren ikinci bir güruh vardır. Bunlar genelde herşeyin kendi gözlerine göre olması dışında fikir yada yaşam tarzı gütmezler. Değiştirebilecek tek şeylerinin kendileri olduğunu bilmeden öylece konuşurlar. Dünyada ne çok ses var diye yakınmazlarsa buda sorun değildir.

Lilith · #4 (**permalink**) 13-10-2008, 12:07

Ben ona ukalalık diyorum duarden. Kendinin daha zeki olduğunu ıspat çabası.
Oysa insanlar bazen içinde oldukları durumun herkesten daha iyi farkındadır. Ama insanın kendince sebepleri nedeniyle, birazda bilerek ve belki olacakları görmek isteyerek, belki bir umutla, inatla aynı şeyleri tekrar ediyor olması aslında eleştirilebileceği bir nokta değildir.
Karşı saldırıya geçebilmek için sıkı bir savunma mekanizmanın olması şarttır. zaman zaman "ben demiştim" şeklinde değil ama "yapılan yanlışa" -ki bu kendimce olan yanlışlardır tabii- yaptığım eleştirilere çok sağlam mekanizmayla karşılık veren arkadaşlarım oldu.
Yapılanlar sadece bireyin kendisini incitiyor veya ben öyle düşünüyorsam müdahale yanlısı değilim. Ama yapılan hareket bir başkasını fena halde yıpratıyor ve üzüyorsa, eşit şekilde düzeltilmesi taraftarıyım...
Bazen sonuçlanan şeyler için yapılacak bir şey yoktur.
arabayı hızlı kullanma diye defalarca uyardığımız bir arkadaşımız, hız yüzünden kaza yapıp ciddi bir şekilde yaralandığında ona " ben sana demiştim" in hiç bir yararı olmayacaktır.Nedenlerden ziyade sonuçlarla daha yakından alakadar olduğumuz için , "ben demiştim" bir deyim gibi hayatımıza girdi zaten...

ne bileyim böyle bir şey..bir ara bana yazdıklarımla ilgili özet geçersen sevinirim

Yitikmavi · #5 (**permalink**) 31-10-2008, 13:33

Temel bulgular...

* Sözcük ardına sözcük dizerek (bir imge daha) ya da yerleştirerek (bir imge daha) örneği olmayan bir kumaşı dokumak, eğlenceli bir iş değil her zaman. Hele temelleriyle, sonuçlarıyla bir akıl yürütme, bir düşünce ortaya koymak için çalışılmıyorsa... Bilge Karasu

* İnsan nefret ettiği kendiliğiyle bir yarılma yaşar, bu da kendi kendisiyle olabilmek için dışarıda düşmanlar bulunmasını gerekli kılar... Arno Gruen

* oh be egomu tatmin ettim : ))

Bu yarılmanın bi de tipleri var... Gelir elbet sırası : )) Ben de bi tipe giriyom ama sölemem

duarden · #6 (**permalink**) 31-10-2008, 14:15

Eğlenceli olmuş çok susmuş olmalısın Evet genelde tüm eleştirilerimiz kendimizden başlayarak yayılır ama kim farkeder bunu. Güzel tespit olmuş ama dışına çıkmayı sağlamıyor değil mi?

Normalin Dellliği Önsöz:

Kişi kendi içiyle olan ilgisini yitirdiyse artık ancak çarpıtılmış bir kendiliğe; dış dünyanın hoşuna gidecek belli davranış ve duygu durumlarına uygun bir görüntüye yaslanabilir.... Ana Gruen

Genelde kişi kendinini ne derece alçaltabileceğini bilmeli kendini yüzleşme istiyorsa yoksa zaten o seviyeden yükseğini bilmiyorum mu ? Huzursuzluğun Kitabı tavisyesinde bulunayım birde

Yitikmavi · #7 (**permalink**) 31-10-2008, 15:53

Alıntı:

duarden´isimli arızadan alıntı

Eğlenceli olmuş çok susmuş olmalısın Evet genelde tüm eleştirilerimiz kendimizden başlayarak yayılır ama kim farkeder bunu. Güzel tespit olmuş ama dışına çıkmayı sağlamıyor değil mi?

Normalin Dellliği Önsöz:

Kişi kendi içiyle olan ilgisini yitirdiyse artık ancak çarpıtılmış bir kendiliğe; dış dünyanın hoşuna gidecek belli davranış ve duygu durumlarına uygun bir görüntüye yaslanabilir.... Ana Gruen

Genelde kişi kendinini ne derece alçaltabileceğini bilmeli kendini yüzleşme istiyorsa yoksa zaten o seviyeden yükseğini bilmiyorum mu ? Huzursuzluğun Kitabı tavisyesinde bulunayım birde

ha anladım bu yüzden maske takıyorlar : )) Evet öyle diyor yitirilmiş kendilik huzur vermez çevresinde dönen bir devinime maruz kalır diyor...

İnsanlığın temel hastalığı, kişilik yapılarını sadece düşman imgeleri sayesinde ayakta tutabilen ve kendilik nefretlerini karşı güvensizliklerini ve sorumsuzluklarını böylelikle maskeleyebilenlerin etrafında döner... Arno Gruen/ İhanete Uğrayan Sevgi ve Sahte Tanrılar...

Ve eğlenceli mi bilmem... Ben eğlendim ama : ) Susmayı tam manasyıla öğrenemedim... Öğrendiğim zaman susacam : ))

Tavsiyeniz için teşekkürler... Önceliğim olacaktır...

duarden · #8 (**permalink**) 31-10-2008, 16:15

Rica ederim en az kendini maskesiz sayıp rakı sofralarrında inandığı herşeyi meze edenler kadar maskeli herkez kim kimi görebilir hem hangi gözle.

Yitikmavi · #9 (**permalink**) 31-10-2008, 16:29

Maskeli miyim, maskesiz miyim bilmem : ) Gören yüzüme söylemeli. Dedim ya düşmanımda bile çıplaklık isterim...

duarden · #10 (**permalink**) 31-10-2008, 16:31

Evet kimsenin arkasından konuşmadık neyse ki onu yapanlar düşünsün kendi nevrozlarını yarattıklarınıda Dedim ya buyrun sahne sizin daha önce dediğim gibi sadece kendi hikayesine inanır o kadar çok konuşan. Neyse ki lekelemeyiz biz hiç bişeyi