Derya Uludağ (Elzem)

duarden · #11 (**permalink**) 21-07-2008, 17:51

Az güneşli günler

Sözlerim vardı sana;
Sustugum sehirlerde
Sen’li harflerim…
Biriktim…
Biriktirdim…
Biriktin…
Ve tenim de elem,
yokluğuna hiç ekledim...
Saklandım içine bi zaman…
Öyle çok bekledim ki…
Yetsin istedim!
.
Kanadı kırık bir güvercin…
İçe katlanan hayaller…
Sırılsıklam bir özlem
Yorgunum diyorum
Yoruldum ben
Oysa aramaktan hiç bıkmadım seni
Uçmaktan hiç bıkmadım
Yazgıydı
Az güneşli günler
Çok geç kalındı
Ağaran bir güne yetismek için
Şimdi
Uzağa düşmüş şehir yağmurlarında
Bağıra çağıra ağlamak istiyorum
Sırıl sıklam olmuş bir aşk neyime benim
Adının harflerini söylüyorum kaldırımlara
Gel bu yağmurla/Gel… Gitme…
Seni istiyorum
Biliyorum…
Gelsende gitmelisin uzaklara/özler
Şimdi biri sorsa bana ve geçen her günün ardından
Nasılda unutmak istediğimi haykırsam sonra
Sesim çıkar mı sanıyorsun/çıkmaz
Göze alabilir miyim kaybetmeyi korkular arafında
Sen bilmessin
Nasıl özlediğimi, özlerken; yazana nasılda isyan ettiğimi
Bir hayattan bir hayata
Şehirlere bölünürken
Kalbe düşersin her defasında
Acıtarak dikiş izlerini
Derinden
Elinden tutan
Yanağımı gecene koyan olmak isterken
Yaslandığım bu duvar
Ardında olduğunu bilsemde
Arada işte…
Duvar
Sensiz olamıyorum
Düş’e kalansın diyorsun bana
Düşekalka sevilebilir
Saati gelince uyandırma diyorum bu yüzden
Düşmeden
Sessizce git…
Sensiz olamıyorum/bit
Şair! Beni verme düş’lere
Seni çok seviyorum/git…

şair;ben bir iç kimse'yim...
bit...

Derya Uludağ (Elzem)

Lilith · #12 (**permalink**) 21-07-2008, 18:13

düşekalka sevilebilir
saati gelince uyandırma diyorum bu yüzden...

ne güzel yazmış...

duarden · #13 (**permalink**) 17-09-2008, 14:29

Işıklar Ve Sesler

Sahneyi gözünü kırpmadan izleyen ve başrolden bir girişle hayatı tekmeleyen bir adam söze döküldü…el değmemiş neresi kaldı insanlığımın…keşfe çıkmış dualar var dilde…nereye dek gider bilmiyorum…içimde hiç kimse yok…girebilirsin…

Işıklar ve sesler
Sağdan dönünce koridor
Odaları geçmelisin
Kokuları duymalı
Işıkları yakmalı
Ve dinlemelisin
Adımlarını
Hayat kendi ayak sesinde devam ediyor
Sus ve dinle
İçindeki şarkılar bitmek bilmiyor
o duvarlar arasında yılların geçti
gülüyor
ağlıyor
ve kanıyorsun
bir yanın hep aç uyuyorsun
bir yanın hep boşlukta
sen öyle duruyorsun
nefesin öyle fısıldamakta
kendi iplerinden sallanıyorsun

sabahtan başlıyor baş ağrıları
geceden geçiyor kalan sızılar
hayat kendi ayak sesinden devam ediyor
kabul et
en çok kendinden korkuyorsun
adımların değil beynin uyuşan ve bir ömür tükeniyorsun
farkında mısın kaç gece geçti
boğazında bir ağrı var tarihin
gerçeği bizden gizledi
yeryüzü terliyor ama insan kokmuyor
yeryüzün de terliyor ama insan kokmuyorsun

…bir adam geldi düşüme söyledi,gitti…
Karşılıklı yaşanması için iki insanında bunu istemiş,kabullenmiş ve bir hayatı fedadan geçmiş olması gerekirdi…birbirine söz verirken…
ben ait olmayı seviyorum sahip olmayı değil… bu neden yeterli gelsin…

sana bir sonraki buluşma için söz vermiyorum…

senin başka hayatların ve benim tek şansım var…ne sen elini uzattın ne de ben…ateş ortamızdaydı…sıcaklığı duyduk ve aniden kendimize çekildik…insanca bir korku bu…ateş varsa yaklaşmaz ten…ateşin içinden doğurulmadık…buda bir neden…
Yaşamda her şey bir nedendir…
inan bana ağır gelsin diye değil sözlerim, sadece seni kendine getirip sarsmak istiyorum çünkü bu dünya bizim gibiler için sadece bir armağan değil…bir başbelası…fikrini ek ve büyüt içimde…boş kalan yerlerimi doldurabilirsin…varlığıma dokunma, yanabilirsin… herkes kendi bahçesinde sınırlar çizer…ektikleri ekeceklerinden önceliklidir…oysa çitlerden atlıyorsun sen…sana kapıları öğretmişken ben…evet küçük hanım oyunu seviyorsun…peşinde yıllardır koştururken ben…inanmıyorsun…bu yüzden nefes alamıyoruz kendi içimizde...her ikimizde…beni sorguluyorsun…ve çok yoruyorsun…bu yüzden birbirimize en fazla üç adım uzaktan dokunabiliyoruz…şüpheden kaçıyorsun… çünkü beyninde tel örgüler var…ateşten örüyorsun engellerini…ve beni suçluyorsun…içindekini…
Yaşamda her şey bir nedendir…
ve bu yüzden elini ne zaman bir ateşe sokacak olsan sadece korktun…refleks işlenmiş bir korunmaydı…birbirimizden korunduk…
sen buna yaşamak mı diyorsun?
dilimde diken
ömründe gül görmek isterken
dileğim neden zamansızca budandı…
ellerinde bir tek yapraklar kaldı
kurut onları göm bahçemize…

…bir adam geldi düşüme söyledi,gitti…

Işıklar ve sesler
Evden çıkıyorum
İnsanlar üstüme üstüme geliyor
Hayır kaçmıyorum
Ölümünü kutluyorum
Bahçe aydınlanıyor
Toprak değişti
Bahar gelmiş sevda neydi?
Biçiyorum ektiğimi
Kucaklıyorum
Seni gördüğüm son düşteydi
Mezarını buluyorum
Başına gelip söyleniyorum
Seni ilk kez öpüyorum
Bak bahar geldi
Ateştendi dilleri
Kuruttum sözlerini
Şimdi susup dinlemeli
Korkmadan terlemeli
Fikrimi söylüyorum
Bak insan kokuyorum
Ve seni seviyorum
hayat kendi ayak sesinden devam etmeli

…haydi uyan artık...şarkım da bitti…

Sahneyi gözünü kırpmadan izleyen ve başroldeki bir adamı yıllardır seven küçük bir kızın düşüydü bu…söze döküldü…el değmemiş neresi kaldı insanlığımın…keşfe çıkmış dualar var dilimde…nereye dek uzanırım bilmiyorum…içimde hiç kimse yok…girebilirsin…

Derya Uludağ (Elzem)

duarden · #14 (**permalink**) 17-11-2008, 22:44

"Denilebilir ki"

Denebilir ki (ve çok zaman denildi),
"Ölüp gittiniz hepiniz işte, neye yarar,"
(Nasıl da özlüyorum üstelik gidenleri.)
Benim de ama bir çift sözüm var:
Roni MARGULIES

Yarım kalmış sevişmeler şehrinde yağmur gibisin
Yağma…
yağmur içinde şehirler terk ettim
yarım kalmış şehirler
yarım kalmış sevişmeler …
terk edildiler…

“o sabah senden önce uyandım… sessiz nefeslerle saate bakıp bakıp “gitme” diye yalvardım …bir aptal gibi… bütün gece uyanmanı beklerken…daha aptalca sevişmeler de yaşadım… ”

Öyle bir avuç değil ağız dolusu
dikenli telden sancılarım…
aksayan ayağımda, sırtımda, nasıl da ağır
Şehirler ortadan ikiye ayrılırken yağmur başlar ya
Yarım yarım bir şarkı düşer dudaklarından
Pişmanlık mı kırılganlık mı anlayamazsın
Pencereden gidişini izlerim
Öyle bir an ölüm gelir aklıma sendelerim
sonraki her sevişme de sana benzer ya zaten
şimdiki gülüşüme sebeptir
ama yinede içimden sana küfür ederim
Öyle bir avuç değil ağız dolusu

“denebilir ki…”
Yağmur penceredeyse
Kanepede kalan bir sevişme tatlı izler bırakabilir
“denebilir ki…”
Yağmur içindeyse
Yatağın darmadağın edilmiş yalnızlığı da derin izlerin…

“denebilir ki…”
Ortalama her kadın her adama böyle bir anda aşık olabilir
Yok…yok bu işin bahanesi
Yağmur hala yağıyorsa ortalama her sevişme bir öncekinden de geçicidir

Pencere boş
Yağmur dindi
Git artık…

Nasıl da özlüyorum üstelik gidenleri

Derya Uludağ (Elzem)