Hayati Baki ...

duarden · #1 (**permalink**) 16-02-2008, 18:00

Hayat Yaprakları

Düşünce Yaprakları IX

I

sessiz sedasız usulca bir tüy
gibi yumuşak nefesin bulut orman
bahçede meyve evin gölgesi
içinde kuyudan karangu yalnızlık
su sessizliği fesleğen kokusu
zihnin saatiyle atların güneşi
ışıkla dolu balkon çiçekle
bir adam boşluğun rüzgarında
ağaçta toprakta ufkunda denizin
şehrayin bahar evvelbahar magması
sevinci kelebeğin buğusu tenin
aşk zamanında gecenin kalbi
şarapla hazzın yatağında
koynunda şiirin dalganın
köpüğü çimenin gözü çiyi
yağmura aşık pencere göğü
yaz yorgun yıkanmaktan öpüşmekten
esrik ağız dudak dudağa
çıplaklığın dili yurdu boynun
kuğunun suyun duruluğun
derinliği yüzün usulca bir tüy

gökyüzü uçurumda uykusuzluk sarmaşığı
sarmalında garip erinç içinde hiçlik
gül satıcı çingene yaşam sevinciyle
basit şeylerin iyiliği çünkü kırmızı
çünkü akşam ıslak heyecan kanlı bıçak
ses ve cümbüş anında keşfin nilüferi
yarasında tuz tuzun hurufatı
cam kırığı gündüz nar kokulu ay
aynada taşın yenilgisi çığlık
bulantı halinde sokağın dili
belirsizliği izleğin kaosun usu
imdi yorgun çocukluğun düşü ağır
hışırtısı kuşun şarkısı sazlığın
nerede erikağacı nerede kar beyazlık kağıtların dokusu
mürekkep içinde insan ham kent çürümede köpeğim sonsuz
yalnız
orada acemi bir salyangoz
hayvan hayati uykuda

hayvan hayati uykuda bengi zaman döngüde.

Hayati Baki

duarden · #2 (**permalink**) 16-02-2008, 18:12

Tuhaflık

göz saklıyor bakışın gizini, uçurumunu
çölün. savrulmanın uysal rüzgarında kül
dağılıyor tirşe suya: küfün ışıkla
kardeşliği: emiyor sokulgan duruluğunu
ıslaklığın, dinlenmesinden belli taşın otların.

yitiyor bulak zaman yokluğun sisinde.
şaşıran yılan acının patikasına akıyor,
balkondan görüyorum: ıslık çalıyor
yaşam: bellekteki unutuş boğuluyor
lağımları arasında yorgunluğun, kentin.

park bana bakıyor gözleri kaçışırken
körelmenin körlüğüne. dalda kuş, yerde
kedi: habersiz boşluğun ufkundan.
ah, kuru yaprak eziliyor, hınçla:
beklerken hiçliğin serinliğini.

birden yağmur, öpüşen çocukluğa düşüyor,
çiçek tozları kelebek. birden uykusu kedinin,
birden korku: korkunç bir çocuk oluyor,
anne oluyor:ölüm oluyor, dalları
göğe ağan ağacın.

orman nerede, nerde kaldı bu ağaç? titriyor
öğle uykusunda ısınan kertenkele; aklım,
balkondan düştü küs çocuğun ardından. uğultu
sonra. anımsıyorum: neydi, demiştiniz?
hayır, değildi miydi, evet?!

ah, kalbim, unutma: yaşam ıslık çalıyor.-

(Kavram Karmaşa, 8)

Hayati BAKİ

Şiirleri ; şiirpenceresi tarafından düzenlenmiştir. Edebiyat hocam, düş kırıklıkları ortak, ruhumuzu dinlendirdiğimiz insan , bir cümleye 5000 sayfa dökümanı hazırlayıp koyup önümüze yolu yürümeye başlamamızı saylayan kişi, dersinde dostunun şiirini okuyunca gözlerine bakarak öğrencisinin "sivas katliamında katledilirken hasta olduğu için yanında olamadığı için Behçet Aysan'ın" gözyaşı döküp onunla ölebilmeyi umduğunu fısıldamış kişi. Önünde hala saygıyla eğiliyorum.

duarden · #3 (**permalink**) 22-02-2008, 00:16

Toz

ne anlatır toz?: silinmeyi,
zamanla belleğin uzağında.
unutuşun hacminde ellerini
aklın: gözlerini yorgun sözcüklerin
hançerli masasında.

gitmeyi mi anlatır?: gölgesi,
parmağın ucunda: dönüp bakmayı
durma alışmayı sessizliğe.
kimse yok burada: hiç kimse: belki,
belirsizliğin dilinde.

anlatır mı evi, ölük evi?:
karangu suların yıkadığı zihni,
ömre teyellenen günleri, çisentiyle:
pencere önünde: izini arayan
kertenkele gönünde.

zaman akar: toz bekler görünmeyi.—

(Bireylikler,1)

Hayati Baki