Gökçehan Daçe...

Ebruli · #1 (**permalink**) 10-02-2008, 01:25

Kıta Yalnızlığı...

Sonra…
…Sonra buluta girdi yaşam
Sen çoktan yol almıştın hayatımızdan,
Ben
yalnız, ürkek
ve nükseden ergenlik sancılarımla evime dönüyordum…
Evvel zaman içinde
Uzanıp göğün üstünden koklarken saçlarını
Bilmiyorum; hangi iklimin çocukları incitti böyle gönlünü...
Öğrenemedim…

Şimdi,
Kime açılıyorsa kirpiklerin,
Onu yürekten yaşat,
Çünkü kaç takvim geçse de üstünden
Ben satır aralarında hala ölüyorum…

Ebruli · #2 (**permalink**) 10-02-2008, 01:26

Seyr-i Zaman...

Hiçbir yüzü tamamlayamıyorum
hiçbir hikâyeyi sonlandıramadığım gibi
bir tek notalar…
Dudaklarımda yaban tebessüm,
eski bir fotoğraftan başlıyor seyir;
başakların ortasında ya öğlen ya ikindi
hayatı mırıldanırken öyle sırtüstü
uzaktan şapkanı al diyor annemin sesi
bilmiyor oysa; güneş çarpmasından daha çok acıtacak bir gün anılar…
bilmiyor…
Askılarım dizginliyor bir kalbin telaşını
her yanımı sarıyor zaman
ben hiçbir yüzü tamamlayamıyorum…
İçime ne vakit çarpsa bu keman kasveti
yenilgiyi tamamlıyor notalar,
ne saklanacak kimsem var
ne sayıklayacak adını…
Eski bir yara taşıdığım beni büyüten
Öznesini fiiline vurduruyor intihar
Duvar diplerine döndürür bu yaşam beni…
bir tek notalar…
İlk kar düştüğünde, bir tetik çekiliyor içimden
sesi zor duyuluyor
ve bir türlü öldürmüyor büyüten yara
bir türlü ayrılmıyor kafesten…
Avuçlarım dağlanmış oysa bak çoktan,
dudaklarımda yalan tebessüm
Eski bir fotoğrafta bitiyor bu seyri zaman
Unutmalıyız...

Ebruli · #3 (**permalink**) 10-02-2008, 01:28

7,65 (Finish Düeti)...

Cesedi, içeride duruyor.
Kanı avuç içimde... Kırmızı yağıyor kar,

ve geceyi kasıklarından vuruyor tüm can sıkıcı ihtimaller
cam açık, yaz vuruyor içeri,

ketenden yaz…

Kar niyetine yağıyor erotik polenler,
kimler sevişecek daha seninle!

bilmiyorsun...
Gramofonda harakiri balladı
Bumerang ritminde tik taklar,
Ölümcül bir aparatmış aşk,

adam asmacayla başlayan cellâtlıklar…
yani biz…

İçeride duruyor cesedi! Anlamıyorsun!
avuç içimde…
Dudakları aynı, gözleri…

kışa dönmüş ipeksi temmuz teni...

Tutanak:

Maktul katili enseler
donuk bir ifade vardır yüzünde;
Otopsi ücretini öderim, otoparka karışmam der mezarcı…

Şehir, kalemi kırar…
Yavaşça kapanır perde (gece)
ve ölümle yapılan “finish” düeti…

Ebruli · #4 (**permalink**) 10-02-2008, 01:31

Son Yazım...

yazgımı yaşıyorum...
...istemeden ve de kan kaybıyla, giderek eksilerek...

Son...

Kanlı yenilginin savrukluğu
vururken yüzüme tekil gecede,
Bileğimde jilet diye dolaşıyor yoksunluk

aynada hiç olmaksa bu!
yatağım dönme dolap
duvarım zifir
olanca gücüm
tüm ölü sevinçlerimle
bulanıyorum geçmişe
ve ruhum en içinden çekiliyor

Ebruli · #5 (**permalink**) 10-02-2008, 01:37

Keyfe Keder...

Sonu virgül bağımlısı hikâyeler...
Tutanaklar, tümceler ve günceler
atmaya kıyamadığım tozlu acılarım var...
ve bir de,
(k)ansız kesiklerim, hiç iyileşmeyen.
Senin de var, biliyorum...
gerçekle mecazi...

Büyük harfle başlardık anlatmaya, hiç unutmadım.
Bir çift terliğe bakıp ağladığım geceler...
Ya veletlik veyahut bilgelikten,
öyle ya
yok ortası,
sonu virgül bağımlısı hikâyeler...
Küçük harfle fısıldamayı öğrendiğimde aşkı,
başka bir adamın bakışlarını giydirdim kirpik sarnıçlara
horozu kur tetiği çek...
Düşerken çıkardığım sesti AŞK.
Hatırlıyorum da...
Önce kesiklerim iyileşti,
zaman geçti
onlardan oldum, diğerlerinden
(b)aşka yabancılıkla suçladığım bu adam...
"tehlikeli madde" yazdım
ve astım göğüs kafesimin üstüne
öyle ya
önce tutuşur sonra yanardı can
heyhat!
Güçlü olmak, his kaybına yol açtı bende
bunu da biliyorum.
Çok heceydi oysa Aşk!
Kaç bilinmeyenli denklem!
Olmadı, olmuyor
imtina ettikçe kederden
kendimden geçiyorum...
Bazen ruh, bazen düşünce
bazen yok olup gidiyorum

Kopan bir kuyruk gibi
kendinden var olmuyor ne ben
ne öte yanım
küçük harfle fısıldıyorum büyük Aşkımı;
bir tek sus duyuluyor...

High Hopes · #6 (**permalink**) 10-02-2008, 18:09

Çok güzel... Bayaa bir güzel

Bilmediğimi< şairlerin şiirlerini paylaşıyorsun bizimle, tşk ederiz Ebruli

Bu şairimizin kitabına nasıl ulaşabiliriz, bir fikrin var mı?

Ebruli · #7 (**permalink**) 10-02-2008, 19:08

Rica ederim... Kitapçılarda bulabilirsin Uzağında kül diye yeni bir kitabı daha çıktı

High Hopes · #8 (**permalink**) 10-02-2008, 19:22

bu verdiğin şiirler hangi kitabında yer alıyor. ismini verir misin?

Ebruli · #9 (**permalink**) 10-02-2008, 20:33

Bilmiyorum ki Ben sitesini takip ediyorum...

duarden · #10 (**permalink**) 16-09-2008, 22:14

Derinden Kes, Aşk Damlasın...

Biraz aşk yani ondan çok Acı...

“Hastalıkta ve sağlıkta...” diye son buldu masal...

yalnızdık oysa hala

düştüğümüz her tende

doğumda ve kefende

efendisi katledilmiş havariler kadar

ve çıplak…

var olmakla başlayıp yok olmakla kapandı perde...

Derinden Kes,

Aşk damlasın…

Bedenini terk eden her kavmin ardından

kendi içine saklanan,

cüzamlı çocuklar gibi

sadece kendini terk edebildin sen

kimseyi değil!

Maskeli günahlara değmedi etin

hangi düşlerini teğet geçip

hangi acılara saplandığını bir bilsen...

oysa hep kendi kanındı bulaşan elin yüzüne

lavanta kokulu çeyiz sandıkları

neden oldu hep bunlara

öyle olmasaydı,

farz et ki, öyle olmasaydı

bil ki, bunca yazmazdım sana

bil ki, başka satırlarda arardım seni

belki de yanından öyle geçer giderdim

ama öyle değil

ne çok parmak izi bırakmışlar suskunluğunda be kadın!

florası bozulmuş ritimsiz bir kalp

kırık fanusunda zamansız beliren

atlı karınca öyküleri serpilmiş

dalgın bakışlarına…

git gide çoğalan hipermetrop kabusların

ve üşüyorum anne…diyen sesin bile duyulmuyor artık

kimsecik olmuşsun sen, un ufak

aysız gecelerde hortlayan ötenazi hükümlerin

ve anti-depresanlarınla bir başınasın

herkes vardı

ya da

hiç kimse yoktu sahnede

ne çok parmak izi bırakmışlar suskunluğunda!

Sana söylüyorum!

ak pürçekli başını seven

o tutunduğun eller de hiç var olmadı

ve her gerçek gibi bunu da göz ardı edip

sımsıkı kavradın sen yine…

artık seslen kudretine su katılmış hayata!

adaletsizliğin tüm kanıtı

kapanmış göz pınarlarında saklıyken

artık seslen!

“yaramın kabuğunu kaldırıp seni oraya gömüyorum” diye haykır!

ve uzaklardan duyulan

bir Chopin noktürnüyle son bulsun yaşam

Onlar istedi diye sevmedin

biliyorum

ama onlar hiç var olmadı...

Gökçehan DAÇE