Hayriye Ersöz...

Ebruli · #1 (**permalink**) 06-02-2008, 00:43

Suyu Dinleyen Çöl/ Sözün Yırtıldığı Yer Bölüm II...

I Bozgun...

Her acının bir ömrü var...

Ben geldiğimde bozgun
Bütün mevsimlere uğramıştı.
Siyah külleri ve yaşlı çocukları vardı şehirlerin.
Geç kalan şair için çadırımız yok, dedi onlardan biri
Acı, gölgesini bıraktı yüzümüze. Ve gitti...
Dönecek ama
Yeni sözler öğretecek dilimize...

Orada kimsenin giymediği bir elbiseydi umut,
Ölüm yaşamdan çoktu...

II. Bedel...

Aralarında
Onlar kadar kimsesizdim...
Sıcak, günlerimizi eritecek pek yakında
Dedi onlardan biri
Toprağımızı almak için güç geri dönecek
Ve bedelini isteyecek,
Gökyüzünü görerek uyuduğumuz günlerin...

III. Yaprak...

Bizi unuttular, dedi onlardan biri
Bizi bir yaprağın üzerine düşürdüler...
Ve ateşe verdiler ağacımızı
Anımsamamak fazlalığından kurtulmak için,
Kalbimizin yerini...

IV Takvim...

Demek saatiniz var...
Yarın için ne kadar yaşamak gerek?...

Zaman, saçları örgülü bilge bir kadındır burada.
Döl vermekten yorgun bacaklarıyla
Nehirler boyu yürür geceleri.
Yüzümüzde etekleri kıvrım kıvrım elbisesinin
Her gün derinleşir sureti...

Sizin takviminiz de vardır...

V. Resim...

İnandım... Her şeyi gören kimse yok...

Acı tene özgürce çiziyor resmini
Ve bir orman, evinden izliyor
Acının hüzne dönüşünü...

VI. Tanrı...

Tanrı sessizliği seçti, dedi onlardan biri
İnsanla birlikte sustu...

VII. Çıt...

Beni bir ırmağın kenarında bıraktılar
Her acının bir ömrü var, dedi yaşlı çocuk...

Şehirlere uğrayan mevsimlerle dolaş
Burada taşlar bile tanıktır yalnızlığımıza
Kuşlar, dönecek bir gün
Ve bir kayanın üzerinden izleyecek,
Birbirine yaslı çocuklarımızı...

Şimdi günlerimiz, gecenin içinde 'çıt' sesi...

Ebruli · #2 (**permalink**) 06-02-2008, 01:03

Suyu Dinleyen Çöl/Söz Acısı Bölüm III...

I. Ateş...

Buzdağları nazikçe dokunurken kalbime
Acı, güvenli bir uzaklıktan seyrediyor...

Penthos*!.. Penthos!...
Bu soğuk dağ zirvesinde
Bu kasvetli
Çingenelerin üstünde dans etmediği çalısız yer
Yüzünde
Uykuda ve takvimsiz günlerde
Bu ateş
nasıl
hala
bu kadar
diri?..

* Penthos : Keder ve ıstırap tanrısı...

II. Kor...

Uzağa demirledi Kharon*...
Yine de görüyorum gözyaşlarının salladığı kayığını...

Kharon!..
Cehennemin ateşi içimde
Yanıyor
Kalbime
Söylenen
Sözler!..

İlk duman göründüğünde
Üfleyerek yaklaş.

Kor, kuzguni rengiyle bakıyor olacak...

* Kharon : Ölülerin ruhlarını Styx ırmağından geçirip yer altı ülkesine götüren kayıkçı...

III. Ve Işık...

Titriyor bana biçilen şeffaf elbise...
Paian* sen mi geldin?..

Yanık yüzüm utanır senin ışıklı parmaklarından
Büsbütün erimeden iğreti bir aşka inanan kalbim
Sihirli kanatlarınla kapan üstüme.
Mahrem
Kağıtlara
Damlıyor...

Çocukluğum bitti. Kharon'un kayığı yaklaşıyor...
Paian?.. Sahi sen mi geldin?...

* Paian : Felaketi uzaklaştıran, selamet getiren, iyi eden Tanrı...

Ebruli · #3 (**permalink**) 06-02-2008, 01:13

Suyu Dinleyen Çöl/Söz Acısı Bölüm IV...

I. Ses...

Gökyüzünden dşerken Tanrılar
Ezberden bir veda şarkısı söylüyorlar...

Kırılmadan önce duyulan ses
Aynıdır
Tanrılar da
Masallar da
Aynı sesle kırılır...

II. Tanrı'nın Ölümü...

Artık bir otobüsün camlarına vursundu karayel
Beni başka bir yolculukta sansındı...

Yazgı...
Beni buldu. Tanrılar merhamet dilenmez çünkü!...
Yeşil yaprakların delici kederi : Rüzgar!...
Geldi ve işte bir Tanrı'yı daha tahtından etti.
Ben, önceden Tanrı.
Onunla inanmıştım kendime.
Yer yüzünü titreten aşk
Benim değil!..
Göğümü işaretledi buhur.
Terliyorum evet düşünürken
Şimdi neyim acaba?..
Kutulara müebbet mücevherler kadar yalnız
-aşktan sonra-
Bir ölümlü...

Ah... Acı... Acı, o kemirgen!...

High Hopes · #4 (**permalink**) 06-02-2008, 14:24

tşk ederiz Ebruli...

VII. Çıt...

Beni bir ırmağın kenarında bıraktılar
Her acının bir ömrü var, dedi yaşlı çocuk...

Şehirlere uğrayan mevsimlerle dolaş
Burada taşlar bile tanıktır yalnızlığımıza
Kuşlar, dönecek bir gün
Ve bir kayanın üzerinden izleyecek,
Birbirine yaslı çocuklarımızı...

Şimdi günlerimiz, gecenin içinde 'çıt' sesi...