FY Şiir Makarası

Kelimelere hakimiyetiniz keyifli. Ama bir şeyler rahatsız etti beni okurken; çıtalar/kalıplar öyle tanıdık geldi ki. Kıssadan hisse; genç bir şair yaşlı bir şaire şiirlerini götürmüş; yaşlı şair genç şairin dosyasını okurken arada bir kalkıp fötrunu kafasından bir çıkarıp bir takıp oturuyormuş; genç dayanamayıp sormuş ne yaptığını, selam veriyorum demiş ihtiyar, tanıdıkları gördüm de.
Ben de arada tanıdıkları görür gibi oldum dizelerinizde gezinirken. Uzun uzadıya açıklamam borcum olsun, şimdilik bu kadarını söylemekle yetineceğim.

Yazan: Çok nadir şiir seven huysuz kız maria...)

Anlayış ve hoşgörüyle...
Çalışmalarınızda başarılar.

maria iki kere teşekkürler...birincisi bu formu sizin başka bir yerde yayınladığınız yazınızdan yola çıkarak keşfettim...ikincisi yazmaya çalıştığım metinlere ilişkin görüşleriniz için...

daha derinine eleştiri ve görüşlerinizi beklerim...kalıplar konusunda yeni arayışlar içindeyim ve henüz yayınlamadığım çalışmalarda dili zorlayan,gerçeküstü akımın çağrışım metoduna yöneldiğimi hissediyorum...

yeni yazdıklarımı buraya eklediğimde mutlaka yeni çalışma başlığıyla ekler ve görüşlerinizi almak isterim...

ancak yazmaya çalıştığım metinleri okuyan dostların çoğu kullanılan imgeleri özgün buldular... nacizane bencileyin de hep usta ağzıyla taklitten uzak olmaya çalışırım...

siz çıta ve kalıplar tanıdık geldi yazınca bir an duraksadım ve merak ettim...acaba farkında olmadan benzemeye çalıştıklarım kim diye ve bu sözü gerçekten önemsedim...

siz yazmaya devam edin efendim...bilgi,özeleştiri kimden gelse başımız üstünedir...

izmire selamlar

...kişinin hayali düşlerinin rengine boyanmıştır

ya bu arkadas ya dervis olcak yada oldu ya cok pis asik oldu yada olcakk. güzel yaziyorsun kalemininde senin gibi güclü olma dilegiyle

...kişinin hayali düşlerinin rengine boyanmıştır

Tabii ya...! Ben de diyorum bu şiirleri nerede okumuş olabilirim. Şimdi farkettim inanınız...
Öncelikle zarif ve hoşgörülü yanıtınız için ben de kendi adıma teşekkür ederim; şiir gibi kimi hassas yaratının sanatçısınca çok sert tepkiselliğini görüyoruz: Ben böyle kişilerin ozanlıkla iştigal edemeyecek denli hassas! yüreklere sahip olduğunda hemfikirim; oysa şair daha dirayetli, güçlü ve yaptığı "şey"in bilincinde olandır. Eleştirinin niyetini algılar ve ona göre tavır alır; sizde bunu görmek beni sevindirdi. Elbette ki benim "eleştirmek" gibi derinlikli bir birikimim ve haddim yok. Bir okur olarak ancak beğenimi ve/veya rahatsızlığımı dile getirebilirim olsa olsa.

Şiirlerinizde beni öncelikle rahatsız edenin 'kalıp/çıta' olduğunu yazmıştım ilkten, bunu size detayınca anlatabilmem için en az bir otuz şiirinizi okumam gerekecek, şimdilik bu hakkımı muhafaza ediyorum daha doğru bir saptamada bulunabilmek adına.

Şiirlerinizdeki diğer tanıdık gelen yan ise; "tamlamalarınız"...

E-edebiyatla birlikte çoğumuz şiir çalışmalarımızı hiç tanımadığımız okurlarla paylaşma imkanı yakaladık; fakat bu beraberinde zorlama kimi şiir dizelerinin de şiir çerçevesinde sunulması alışkanlığını içimize yerleştirdi. Tamlamaların bunca aşırı kullanıldığı dizeler okura samimi gelmiyor; okuru kısıtlayıp şiir diliyle verilemeyenin renklerle, ebatlarla, durumlarla kurulan tamlamalarla verilmesi de okuru soğutuyor, bu bir nevi "şiir olsun diye" şiirsel biçemin kullanıldığını düşündürüyor... Tamlamaları kullanırken aşırıya kaçtığınızı ilk dizelerinizde düşündüm. Özellikle bu tamlama aşırılığının Farsça edebî dil ve Arapça bilim ve gündelik dil olmak üzre Osmanlıdan kalma bir "kaba" alışkanlık olduğunu düşünüyorum. Sizin tamlamalarınız -şükür ki- Türkçe; hele hele de Farsça kökenli tamlamaları henüz yirmili yaşlarında kullananlar Türk Dilinde bir gelenek katlini yerleştiriyorlar.

Bilindiği üzre manzum ve mensur arasındaki farklılık gelişmiş ve az gelişmiş ülkeler arasında farklılıkla paraleldir; matbaanın önceliği gibi -yazı ile aktarılması neredeyse olmazsa olmaz nesir türleri- kimi edebî eserler daha çok aydınlanma çağına daha erken girebilmiş ülkelerin geliştikleri alanlardır; bizde şiirin çoklukla gelenekten beslenmesinin nedenlerinden biri de çoğunlukta budur; oysa görselliğin arttığı, teknolojik ve elektronik imkanların revaçta olduğu günümüz yüzyılında, kimi betimleme ve tasvirlerin okuru yorduğunu düşünüyorum; hem dil ve biçem olarak estetik hem de anlam olarak derinlikli şiirlerin günümüz şiirinde tutunma şansları var, oysa yalnızca ûslup güzelliğine, metafor ve imgelere, betimlemelere dayanan -dil güzelliği olan- şiirin yalnızca çok küçük bir kesime hitap edebileceğini, binlerce edebî yığının içinde kaybolup gideceğini düşünüyorum.

Bunu şöyle de örneklendirebilirim; bir heykeltraş eserini en kusursuz hale getirebilmek için kafasındakine en yakın izdüşümünü yapması gerekmektedir; eseri fazla detaylandırırsa alımlayıcı ayrıntınlarda boğulacak ve bütünü göremeyecektir. Yani yükü ve hacmi çoğaltıp anlamı tırpanlamak, yoğunluğu düşürmek tehlikelidir ve şiir dilinin samimiyetini alır süpürür...Sizin şiirinizin için de bu ayrıntılar üzerine kurulu olduğunu henüz söylemek için erken ama bunu sezdiriyor ilkten. Kendiniz yukarıya astığınız beş altı şiirdeki tüm tamlamaların altını kırmızıyla çizmeyi deneyiniz; belki dediğimi o vakit anlatabilmiş olacağım.

Yine de; tüm bu uğraşı temelinde ÇABA olduğu için, kişinin estetikle yardımıyla içindeki öfkeyi törpülediğinden, sanat yaratısı eyleşini oldukça itibarlı buluyorum.

Şimdilik bu kadar diyelim mi, eserlerinizi bizimle paylaşmaya devam ettiğiniz müddetçe ben de bir okurunuz olarak yorumlarıma bu kez direkt şiirleriniz üzerinden devam edeceğim.

İzmir'den de Kırıkkale'ye selamlar sevgiler efenim,
Hoş geldiniz...

maria tekrar teşekkürler...bilgi ve birikimin insan bünyesinde mütevazi bir elbisede giyebileceğini düşündüm...yazmaya çalıştığım metinleri okumanız ve yanıt yazmanız da ayrı bir değerdir...

elbette şiirin bir okulu yok ve şairlikte marangozluk mesleği gibi değil...iyi yazılmış şiirleri,ustaları okuyarak,imgesel düşünerek,sezgiyle şiir yazılabileceğini ve şiirin mutlaka gelip kendisini yazdırması gerektiğine inanırım...kimileri şiirin anlama ihtiyacı yoktur dese de her şiirin bir hikayesi olduğuna ve şairin kendi özgün duyumsamlarını sözcükleri kullanarak metine aktarmasının en doğrusu olduğu kanaatindeyim...

şiirde biçim,kalıp,öz yıllardır tartışılıp duruyor...ve tartışılmaya da devam edecek...türk şiirinin yükselmesi için bu tür tartışmaları son derece sağlıklı da buluyorum...eleştiri ve önerilere sırt çevirmek ve kendi yazdığından başkasının metinlerini beğenmemek şairi yerinde saydırır...bu bağlamda tamlama konusunda yapmış olduğunuz değerlendirmeleri ciddiye alıyorum...aslında bu şiirde teknik bir sorun gibi duruyor ama aşılmayacak gibi de değil...

yine de yazarken okuyucuyu sıkmadan,yormadan imlemeye ve şiirin içine çekmeye çalışıyorum...günlük konuşma dilini tercih ediyorum...bu konuda açıkça kullandığım kelimelerin kökeninin türkçe olup olmadığına değil halkın o kelimeyi kullanıp kullanmadığını daha çok önemsiyorum...

özellikle türkçe ye yabancı duran ama benimseyip kullandığımız " j "
sesli kelimeleri bilinçli kullanarak şiirin içine çekmeye çalışıyorum...yazdıklarımı daha deneyimli edebiyatçıların görüşüne sunuyor onlarla paylaşıyor ve öyle yayınlamayı tercih ediyorum...

umarım yazdıkça,eleştiri ve önerileri izleyerek dah iyiye ulaşırım...

izmire selamlar...

ah yeşilini mavisini sevdiğimin kenti
toprağında karanfil olaydım

...kişinin hayali düşlerinin rengine boyanmıştır

...kişinin hayali düşlerinin rengine boyanmıştır

...kişinin hayali düşlerinin rengine boyanmıştır

araya giren saf kişilik: kusura bakmayın
pek güzel söyleşiyorsunuz..
imrendim deyip gitmek istiyorum.
maria 3.kez güzel eleştiri yaptığını düşünüyorum
sn:fatih ilk kez birisinin yapılan eleştiriye çok muntazam yanıt verdiğini görüyorum..bende ikiniz aynı anda ayrı ayrı olmak üzere tebrik ediyorum..
************************************************** ***********************

bilgi ve birikimin insan bünyesinde mütevazi bir elbisede giyebileceğini düşündüm

yazar olmanın tadı başka olsa gerek
bir şeyi ifade etmek için üç gün düşündüğüm olmuştur mesela
sonrasında alabildiğine kaba anlamsız cümleler dökülmüştür dilimden


bakın gidemedim..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

selam lilith...teknolojiyi kullanarak internet ortamında da son derece düzeyli paylaşımlar yapılabileceği inancımı hiç yitirmedim...

ne iyi ettiniz siz de bu güzel paylaşıma katılmakla...ve paylaşımlar güzelleştikçe insanın yaşamı da bir şiire dönüşüyor...bıkmadan okunan bir şiir...

bir şiirime bırakılan notu hatırladım birden..."şiir ki insan yanımız"

saygılarımla...

...kişinin hayali düşlerinin rengine boyanmıştır