Şöyle yazılmıştı aşk üzerine
Yangın halinde yasak çıkış kapısı
Gökyüzüne de şunlar yazılmıstı
Yanılıyorsunuz buradan gidilmez
Ve geceye de şunlar yazılmıştı.
Gecenin üzerine hiçbir şey yazılmamıştı.
ARAGON
Ey Pir Sultan'ı asılan halk
Ey gencecik insanı yakılan halk
Acılarını güç yap kendine
Ve yeter de artık ayağa kalk
Susmanın sınırı yok
Ey halkım
Susma artık
Kır sana takılmak istenen zinciri
Gör kimler tarafından
Hor görülüyor ve eziliyorsun
Kalk artık
Gün başlıyor
Gir kavgaya
Ve savaşa...
Asrın yeni bir umdesi var, hak kapanındır.
Söz haykıranın, mantık ise şarlatanındır.
Geçmez ele bir pâye, kavuk sallamayınca,
Kürsî-i liyakat pezevenk, puşt olanandır!
Konussam vuruyor kendimi katil oluyorum
Suçluyum halk kadar yeryüzü sürgünüyüm
Ama uçurum kusuysa dil, acem kiliciysa
Ve sinirini kanla çiziyorsa her ülkenin
Ölüm çogaltiyorsa çigligini din magarasinda
Unutuluyor böylece bu çocuk kekemeligim
Sesimi böyle bir çilginlikta nasil yitirdigimi
Ah vatan diye kanli tapinakta yasayanlar
Göz diye kan gözeneginden bize bakanlar
Susturun şu kan sesini yeter deyin
Ganimet degilki vicdaniniz
Kendinizi asmak için bir tek dal bile kalmaz dinleyin
Yaktiginiz orman sizide yakar yeter deyin
Yeter yeter...
Mehmet Cetin
pire için yorgansız yatarım
yorganı satar pire beslerim
beslediğim pireyi satar tekrar yorgan alırım
böylece pire sosyalleşmiş olur...