Jorge Luis Borges

duarden · #1 (**permalink**) 01-10-2007, 22:34

SÜRGÜN

İthaka'nın patikalarında hep birinin izlerini ararım
ve onun unutulmuş kralını, yıllar önce Troya'nın
kurnazlıktan ötelenmiş kimsesizini;
umarsızca bastığı toprakları düşünürüm,
sabanlarla gölgelenmiş ve yitip gitmiş evlâtlarını,
yazık ki başlıca övüncemdir bu benim.
Yeryüzü yaşamının elvermeyişine karşın, ben, Odysseus'um,
köklerimin derinliği Hades'in karanlıkları arasında
Tiresius'un Thebes'in gölgelerini gösterir
boğuntuyla dolu sevdanın kıvrımlarını açarak
Hercules'ün silüetini karşıma çıkaran
düzlüklerde aslan hayaletleriyle boğuşan
ve Olympus'un doruklarında tanrılarla çatışan.
Bugün -Şili, Bolivar- caddelerinde sürtüp duruyorum
belki üzünçler içindeyim, belki mutluyum
Artık 'Hiç kimse' olmak istiyorum.

duarden · #2 (**permalink**) 01-10-2007, 22:36

ANLAR

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...
ÖLÜYORUM...

duarden · #3 (**permalink**) 01-10-2007, 22:48

ASIL ŞİİRİN SANATI

Bir nehre bakmak zamandan ve sudan yapılan
Ve hatırlamak Zaman başka bir nehirdir.
Bilmek biz bir nehir gibi ayrılırız sürüden
ve yüzlerimiz su gibi gözden kaybolur.

Hissetmek uyanmanın başka bir rüyası olduğunu
Rüya görmemenin rüyasını görmenin ve ölümün
kemiklerimizde korkusunu duyduğumuz ölüm olduğunu
her gece bir rüya diye bildiğimiz.

Her gün ve senede bir sembolünü görmek
insanın bütün günlerinin ve onun senelerinin,
ve dönüştürmek nefretini senelerin
bir musikiye, bir sese, ve bir sembole.

maria · #4 (**permalink**) 02-10-2007, 07:18

Tılsımlar

Snorri'nin Edda İslanorum'unun Danimarka'da yapılmış ilk basımının bir kopyasıdır

Schopenhauer'in yapıtlarının beş cildi.
Chapman'ın Odissea'sının iki cildi
Çölde savaşa katılmış bir kılıç.
Büyük dedemin Lima'dan getirdiği yılan ayaklı bir çay kabı.
Kristal bir plazma.
Birkaç soluk eski tarz bir fotoğraf.
Cecilia İngenieros'ub bana verdiği babasına ait kızıl toprak renkli ahşap bir küre.
Amerika'nın ovalarında, Columbia'da ve Texas'ta yürürken kullandığım oyma saplı bir baston.
İçinde diplomalar olan çeşitli metal silindirler.
Bir doktora cüppesi ve kepi.
Saavedra Fajardı'nun güzel kokulu İspanyol ciltli Las Empressas'ı.
Bir sabah anısı
Vergilius'un ve Frost'un dizeleri.
Macedonio Fernandez'in sesi.
Birkaç kişinin sevgisi ya da konuşması.
Elbette tılsım bunlar, ama adını veremeyeceğim karanlığa karşı etkisiz, adını vermemem gereken karanlığa.

Jorge Luis Borges / Toplu Eserler 8- Sonsuz Gül Syf : 49
Çeviren: Cevat Çapan

lanetlizeynep · #5 (**permalink**) 24-10-2007, 21:37

"zaman zaman, geceleyin, bir yüz belirir
ansızın bir aynanın gölgesinde bizi gözetleyen;
sanatın bu aynaya benzediğini düşlüyorum
ansızın bize kendi yüzünü açınlayan" *
borges