Şiirlik

KALBİM KATLANMA BU DÜNYAYA

Anılar biriktikçe sisleniyor aşklarda
Yitiriliyor serüven duygusu ki o zaman
Şeytanımı koluma takıp gitmeliyim
Yeni bir cehennem kurmalıyım kendime
Hep kendini yineliyorken sesler kokular
Gittikçe birbirine benziyorken dünle bugün
Ölümsüz olmak kadar ürkünç birşey
Bu dünyaya alışmak duygusu

Sonsuza kadar sonsuzluğa asılı kalmak
Tanrılara ödül insanoğluna cezaysa
Kalbim bağışlanmayacak birşey yap
Katlanma kendine ve bu dünyaya

Kalbim ödünç say sana ayrılan ne varsa
Geri vermiştin dinini
Dilini de unut artık
Aztektin yahut Kürt, hüznünse Kızılderili
Geri ver ne kalmışsa sende, umutların dahil
Hiçlik, o sezdiren keder
Buydu senin payın
Duyumsa sülfürün yarışını
Seni vur ,seni bekleme, seni tarihsiz kıl
Bir kartala parçalat seni kayalara zincirleyerek
Kurbanla kurban eden bilinmiyor tarihe bakarsan
Bir efsaneydi yaşamak, sende bilmiyorsun bunu
Medyomdu kimya bir senfoninin diliydi belki
Yeni cehennemler kurmuştuk bilinebilir şeylerden
Sözünü tut artık, seni tarihsiz kıl
Ve katlanma bu dünyaya ey kalbim

AHMET TELLİ

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

ANISI BİZ OLALIM BU SOKAKLARIN


Anısı biz olalım bu sokakların
öpüşmediğimiz tek saçak altı
hiçbir otobüs durağı kalmasın
Biz yürüyelim kent güzelleşsin
gürültüsüz sözcükler bulalım
yeni sevinçlere benzeyen

Biz gelince bir yağmur başlar
yüzün çizilir buğulanan camlara
bir uzun karartma biter
akasyalar köpürür birdenbire
ve her avluda adınla anılan
çiçekler sulanır akşamüstleri

Bir arkadaş evine uğrarız yolüstü
bir fincan kahve içeriz, ısıtır bizi
başını sessizce omzuma koyarsın
gülüreyhan olur soluğun
Biz kalırız kuşlar dönüp gelir
her balkonda bir menekşe sesi

Belki yeniden güzelleştiririz
adları değiştirilen parkları
perdeleri hiç açılmayan evlerde
ışıklar yanar çocuk sesleri duyulur
tanıdık sevinçlerle dolar yeniden
kendi sesini kemiren alanlar

Anısı biz olalım bu sokakların
ve hiç durmadan yağmur yağsın
Biz gürültüsüz sözcükler bulalım
sarmaşıklar fısıldaşsın yine
Gidersek birlikte gideriz
yeni sevinçler buluruz hüzne benzeyen

Ahmet TELLİ

---Danseden Ayı---

işte ben
dans eden ayısı
bu şizofreni sirkinin
ne numaralar yapayım sizlere?
abuk-sabuk konuşup çığlıklar mı atayım?
postumu yırtıp parçalamamı ister misin?
kedilerle kuşlarla konuşmamı?
ya da ağlamamı?
tümünü yaptım daha önce.
hayır, bunların hiçbirini yapmasam daha iyi ederim
muhakkak ki canınızı sıkardım,
bilmek istemediğiniz bir şey söyleyeceğim sizlere
tercih ederdiniz bilmeyi
kişisel öykümü, aile öykümü, hastalık öykümü
diagnozumu, prognozumu, kognozumu
kafatasımın ebatını, haplarımın ebatını, hücremin ebatını
paranoid mi, reaktif mi, yoksa ayrışmamış tip miyim?
rüyalarımı anımsayabiliyor muyum?
hâlâ yatakta mıyım?
uslu uslu yola gelecek miyim?
hayır, hayır, hayır.
yanıtım hayır!
lanet olsun, ben bir insanım
yiyorum, sıçıyorum ve uçuyorum
tıpkı sizin gibi
okuyorum, konuşuyorum ve sevişiyorum
tıpkı sizin gibi
hissediyorum, korkuyorum ve ürperiyorum
tıpkı sizin gibi
lanet olsun, ben bir insanım!

Kendall A. Merriam

Meyva vermeyen bir ağaç kadar
faydasız olsun bu yazdıklarım.
Dallarını meyvasına tamâ edip
kimse taşa tutmasın.
Bu yazdıklarım çok budaklı, çok bükümlü
bir ağaç kadar faydasız olsun.
O zaman marangozlar
kesip biçmeye değer bulmaz böyle bir ağacı.
Dokusu gevşek, gözenekleri geniş, reçinesiz
bir ağaç gibi faydasız olsun bu yazdıklarım.
Odun olmaz bu ağaçtan desinler,
yakmasınlar.
Faydasız olsun, yine de
bir ağaç gibi olsun bu yazdıklarım:
Kökü toprakta;
başı gökyüzüne dönük.
Belki kimse bahçesine dikmez,
şehrin bulvarlarına da sokmazlar onu.
Ama
uzak, kıraç bir ıssızlıkta
bunalmış bir yolcu
dibinde oturacağı,
sırtını dayayacağı bir ağaç buldu diye
ferahlarsa
bu yeter.

Chuang Tzu

HASTİR LAN

Ben gider oldum
kardaşlar.
Ve de
kız kardaşlar,
Ben gider oldum,
Gayri
Haram bana
Bu toprak damlar
Bu ağaçlar,
Bu taşlar bana.
Apat dediğin
Şişirilmiş oto lastiği
Ve bir kaç
Tahtadan ibaret
Bir saldır.
Suda yüzer.
Oğul, uşak, bir de karım
Kurt bana
Hastir çeker
Kuş bana
Yılan bana
Hastir çeker
Çiyan bana
Lan kardaş
Bu nasıl yara
Kanar heryerimden.
Döğülmüşüm
Süğülmüşüm
Koğulmuş.
Siktir çekilmişim yani
Kendi öz yurdumda.
Bir meri keklik gibi
Çeker giderim.

Enver GÖKÇE

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Izin Verin De

Benim bu dünyada bir yerim olmadi,
Kuytu gövdemi saymazsak eger.
Gövdem ki varla yok arasi,
Hem varliga, hem yokluga deger.
Ama yüregim hiç solmadi.

Bir gül koklayayim izin verin de.

Ben yaşama da, ölüme de inandim;
Tamamlarlar sanirdim eksiklerimi.
Çarşilari hep birlikte gezerdik;
Biri dostumsa, sevgilimdi öteki.
Ikisinin adini yanyana andim.

Bir soluk alayim izin verin de.


Metin Altıok

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

BIÇKIN...

Sağ şakağının damarından akan kan dansında
yaşlandıkça körelen ölümün bıçağının izi
büyüdüğüm sokaktaki borcunu ödüyor bana
her damlada resmedilen harfler
alefin izinden geçit yapıyor
bu ölü çocuklar sokağında
kalemimden yarılan harflerle eski ahit
yeniden yazılıyor .

Şiir; J.L. BORGES
Türkçesi; Leon Felipe

imza dediğin nedir ki?...solumayı bilmiyosak yaşamı,iz bırakmaya değermi?....Кызыл Багэр