Titania'nin düşsel platformundan

Aslında pek yazmak istemiyorum (sözün anlamı karşında bin perde geçip bin şekilden sonra farklılaşıyor ve herkes anlamak istediğini anlıyor..) bu sıralar ama cehennem kavramını görünce dayanamadım yine. Titaniadanda bu yazıyı o sevdiğim şiirlerin altına yazdığım içinde özür dilerim şimdiden. Sahte yapay bir cenneti yaşamak için ne çok tertediyoruz cehennemimizi, bu yüzden iltifat olarak kabul etmiştim zaten cümlenizi... Yani sırf cehennemde kalıp, haz çağına katılmayan duyguların varlığı için ama her duygu ve her gerçek her ruha dokunamaz haklısınız....

"Bir derin kuyuya benzer yalnız. Taş atmak kolaydır içine: ama bu taş dibe inecek olursa, deyin bana, kim çıkarabilir? Yalnızı incitmekten sakının! Ama incitecek olursanız, eh, artık öldürün de!" F.Nietzsche

Sevgili Duarden, gerçekten de Titania'ya teşekkür mü borçluyum; bilmiyorum. Ama kendi "öznel" fikirlerimden, hissedişlerimden olsa gerek dediğim gibi bir çağrışım uyandırmıştı bende. Sahte yapay bir cennet mi, bilmiyorum ama haksızlık etmeyin gerçekten de cenneti de yaşadığım durumlar vardır. Ayrıca cehennemi görene kadar katlandığımı da unutmayın lütfen... bundan dolayı gerek Titania hanımın olsun, gerek başka forumdaşlarımın şiirleri, yazıları bana cehennemi çağrıştırsa bu sizin de belirttiğiniz gibi bütünüyle kötü değildir; hatta çok da faydalı olabilir kişinin cehennemden geçmesi, ama dediğim gibi bu duygulanımları bende yaratan (Elbette ki o bunu amaçlamaz veya amaçlamak zorunda değildir, öyle değil mi? Biz kendi benliğimizle gerçekten nasıl görmek istersek öyle görürüz) yazılara, şiirlere bir teşekkür borcum var mı... şeyy, sanmıyorum. Beğenilerini sunan yazılar görmüştüm; ama işte benim böyle ters taraflarım da (herhalde aksiliğimden olsa gerek) var; ve ben de beğenmeyişimi sunayım, dedim. Ayrıca bu beğenmeyişimin ardarda bir çok yazıyı ortaya çıkarması da beni (önce ben, ardından titania, ardından siz, ardından yine ben, ardından yine siz ve ardından yine ben...) eğlendirdi -ve artık o kadar da cehennemde değilim.

Teşekkurler Duarden ve possible_outside ,eleştiri olumlu olabilecegi gibi olumsuzda olabilir,

Hayatımın belli evrelerinde Cehennem kavramında yasamak sanırım beni Cehennem kavramına alışılagelmiş bir yakınlıkta bakmamı saglamış olabilir.

Begenmek ve begenmemek ,iki kavramda sozlugumdeki ilk sayfalarda ,şiirlere devam elbette ama bazen sayfalara yansıyamadan dilde eriyip gidiyor

Begenilecek ve begenilmeyecek şiirlere gebe hayat..

Dialog I

(yazdıgım dilde anlayamayıp bunu okuduktan sonra ağlayabilen yüzlere)


Nice yarınsız güne doğru sürükleniyor ruhumun aynaya bakmaktan öksüz kalmış yanı
Daha dün küçük bir kadındım ,bugün nasıl oldu da çocuk kaldım
Hayat bir kadeh beyaz şarap yanı klasik müzik, ruhumda gezinen,
Daha başlanmamış nice aşklara kadehim..

Bir saniye,üşüyor muyum dudaklarında..yok sanırsam düştüm az önce
Yanılsamam vurmuş,o kaçan gölgeye..
Galiba sayabilirim diyordu dudağındaki kadehte gölge:

Gecen bir dost sayıyordu 1 her zaman 0 dan iyidir diye
Galiba o günden sonra her gün 1 i saydım
-1 sen yanımdaydın en azından 1 gün
-1 sen benim dudağımdaydın en azından 1 gülüşte
-1 sen benim aklımdaydın en azından 1 günlüğüne
-1 sen benim yanımdaydın en azından 1 anlığına
-1 sen benim gözümdeydin en azından bir damlayla
-1 sen benim rüyamdaydın en azından 1 geceliğine

Gölge sonra yavaşça masanın kenarındaki kitaba uzanıyor,

-Aylin hayat sence benim kaç kere senden kaçabileceğim midir diyor?

Gözleri bir çocuk gibi etrafta dolaşıyor ,sanki 2 kişilik çoklukta ,dramanın 1. sahnesindeki ürkek ve heyecanlı bir genç adam var karşımda.Masanın bir ucunda kadehimi dolduruyor yavaşça,beyazın altın rengi şeffaflığında 2.kadehten sonra açılması muhtemel konuya odaklanıyor sessizliğim.

-Hayat benden kaçmak istedikte içinde kaybolacağın çöldür ,diyorum.

Dudağı seslice kıvrılıyor bir ucundan bir ucuna derin ve bir heykeli andırır yüzünde.

Dalıp gidiyor gözlerime,yılların verdiği anılar ve yıkılan ,ürken duygular beliriyor yüzünde,Yaşanması için çaba harcanan ve yaşadıkça hüzünleşen dakikaların bir sonraki hayatta hatırlanamayacağı ve birbirinden ayrı düşecek tek kalp ..

Burukluk akıyor gözlerinden kadehe ve uzatıyor bana..

-Seni Tanrıya rağmen yaşabildiğim için şükrediyorum her gece cennetindeki tek günahkara

Ellerine bakıyorum,kadehi bana uzatırken ,yaşanabilmesi için kaç ruhun tenine dokundu ve şimdi neden kelepçelendi ruhsuz bir geçmişe,gelecek asla geçmişin üstüne kurulamaz diye söylenen kalıplara ne olmuştu.

Her şey bir yalandan gebe kalmış ve cennetteki günahkar elmaya inanıp inmemişmiydi Havva dünyasına.

1 sen benim aklımdaydın ve 0 dan büyüktün
1 sen benim şarkımdın ve 0 dan çok söylenmiştin
1 sen benim cümlemdin ve 0 dan çok kelimen vardı.

-Aylin ?

-Efendim,

-Yine sayıyorsun,

-Özür dilerim ,bazen senin olmamandan korkuyorum ve olduğunu ,şuan burada karsımda durduğunu kanıtlamak için 0 dan büyük olduğunu kanıtlamaya çalışıyorum.

-Biliyorum

-Varsın dimi?

-Var olduğuma inanıyorsan ,Varım?

Kapı çalıyor.

-Merhaba Meleğim
-Hoş geldin Kocacım.



Aylin

Daha önce okuma fırsatım olmuştu başka bir sayfada..Burda okumakta keyifliydi titania.
Ah bazen beynimin içinde döner kelimeler, korkup yatağın altına saklanırım..
Sırf seni kelimelere dökmeyimde kirlenme diye,
Hatırlamayana kadar orda kalırım..

"Bir derin kuyuya benzer yalnız. Taş atmak kolaydır içine: ama bu taş dibe inecek olursa, deyin bana, kim çıkarabilir? Yalnızı incitmekten sakının! Ama incitecek olursanız, eh, artık öldürün de!" F.Nietzsche

Gidebileceğim hiçbir yer yoktu/sana geldim


şimdi herşeyin tam ortasından başlamak gerek dendi..
tam ortasında kaldım

Dillerim adaklarımda kurban veriyor ..kanına sinmiş enfeksiyonları..
sözlerim duvarlardan duvarlara carpıp kan revan içinde dönüyor yüreğime

kapsam dahili tüm gelecek taşlarını birbir salıyorum denize ..
önumdeki denizin ucsuz bucaksız sularında gozlerim limanı arıyor.


Dur dinlen biraz diyorsun



Hayat belkide en cok tutundugunu sandıgın bölgenden saldırıya gecıyor
Sıcak Savaş ilikleririnin son damlasına kadar hisssettiriyor kendisini
Savaşacak tüm askerlerini siperlere alıyorsun ve tam tutundugum dedigin bolgeden agır kayıplar vermeye baslıyorsun


Sakın bırakma o ipi tut sıkıca


Halsizliğim diz boyu, sürükleniyorum dalgalarda
Limanın yolunu bildigim halde pusulanın azizliği benimki

Savaş alanında en guclu bolgemden yeniliyorum


Ve şimdi herşeye tam ortasından dur demek gerek dendi...




Kac kıyıda kac kayıp verebilir bir insan
Kac limanda kac yerinden vurulabilir

Kaç vurgunda kaç ah alır



Sanırım bu defa yeniliyorsun Aylin...

Sanırım bu defa en ortasından başlıyorum hayata...




Aylin S.

"Bir derin kuyuya benzer yalnız. Taş atmak kolaydır içine: ama bu taş dibe inecek olursa, deyin bana, kim çıkarabilir? Yalnızı incitmekten sakının! Ama incitecek olursanız, eh, artık öldürün de!" F.Nietzsche

yüreğine sağlık...yazılarının hepsini okudum,nefis yazıyorsun.keyif aldım teşekkürler...

ne kadar çok söylersen karşındaki o kadar az hatırlar.az konuş, kazancın çok olsun.FENELON....

Teşekkurler Duarden ve Hiçkimsemisin