Kendi Şiirlerimiz

SEN

Dudaklarından sevgi tadını almalıyım,
Tam aşka hükmüm geçerken,
Sonra bir yağmur olup,
Damlamalıyım gözbebeklerinin tam içine.
Adaklarım; hayatıma bedel olmalı bu aşkta.
Sınırsız olmalıyım, kuralsız
Hiç bir şeyi umursamadan
Meydan okumalıyım hayata,zincirlerimi kırıp,
Esaretten özgürlüğe...

Bir tebessümüne dünyaları feda eder,
Hiçe sayarım geleceği!
Sen,sen hep sen!
Hep sen bezenmişsin aşk duvarlarıma,
Ben seninle hep en doruklarda...

T.A. 01-01-1999

SUSKUN GÖZ YAŞLARIM

Güneşim batıyor,
Yetişemiyorum.
Bulutların ardına saklanma,
Bu kasvetli havada.
Beni yalnız bırakma
Suskun göz yaşlarım..

T.A.

KALAN

Senden bana kalan
Bir vagon dolusu gözyaşı şimdi
Onun da vakti tamam.
O da ayrılıyor istasyonundan.

T.A.

Vay be güzel olmuş vallahi. Kendi içinde de uyaklı hani. Yüreğine sağlık.

Habersizsin
Küçümserken yapay dünya insanlarını
Ellerinle yapaylık üzerine kurduğun dünyadan nasılda habersizsin
Evet insan en çok kendinin yalancısıymış bunu sen öğrettin
Uykudasın nicedir derin bir gaflet uykusunda
İnan kızmıyorum artık sana
Kendine verdiğin cezaları görürken nasıl kızardım daha?
Olmadığın biriymişsin gibi davranarak mutlu olmaktasın
Peki birgün içindeki gerçek beninle hesaplaşmaz mısın
Sana başkaldırır diye korkmaz mısın
Demez mi sana ‘Bu bedene hapsettin ve hiç konuşturmadın ,
Söyleyeceklerimi sustun da susacaklarımı söylettin ‘
Hayranlığımın yerini acıma duygusunun alması ne garip bilsen
Mümkün olabiseydi keşke benim gözlerimle kendine bakabilmen
İstemezdim ama inan işte o vakit yıkılırdın sen
D.T.

hani eline kalem alıp birşeyler karalamayan yoktur desek yeri

sendin dimi az önce gelen
tabi gelipte göremediğinde ben
zaten arar gibi bir halinde yoktu ya
olurmu öyle şey neredeydin sana baktım deme
ben hep aynı yerdeydim
doğduğum yerde varolduğum yerde
özgür mavide
denizin bize yakın olan kıyısında
bizi kucaklayan yakasında
bizi alıp yoğurduğu
koynumuza derinlikleri bıraktığı
saçlarımıza yosundan taç taktığı yerde
bu sene akdenize gideceğiz
ege de biraz dinleneceğiz
bizde bir tatili hakettik diyenler
pek uğramaz oralara
hem zaten tılsımlıdır kapısı
açılmaz öyle her özlü söze
söz neki?
benmi kimim?
sen başka iklime ışıldarken
her göz kırptığımda karanlığın kükremesini duyan
ayaklarımda paslı çivi yarası
toprak yollarda yalınayak dolaşanda benim
her yaraya tütün basan
bitmeyen gecelerin sabahında
kimseyi bulamamayan kimsesizlerin
dolan gözlerine
olmayan yarınına karanfil ekende
mesut ölümlerine yürüyende benim
güneşe yalakalık yapacağıma
ahh keşke diyeceğime
kadeh kaldıranda benim
karla kaplı kaderime
tütün bastığım yaralardanmı saçlarım sarardı bilmiyorum
yada bu yüzdenmi çok sigara içiyorum
avuçlarımda kelimelerden bir yumak var şimdi
hadi çöz desem sana bilinmezi
ayrıştır hadi sevdayı, hayalleri,
ölümü yada vedayı
kekik kokusunu
anadoluyu ayır bakalım
hangisi daha acı falıma bak bakalım
hadi git uzatmıyorum lafı
en kısa yoldan atıyorum kendimi derinlere
tamda olması gerektiği gibi


ölüme birkaç metre kala frene basıp güneşi beklemek ha
hadi oradan

http://www.anarsist.org/siirler/5125-siirim/ (Şiirim)

Yitiyor yorgun yüzler düşümde,
Umutlanma...
Hayır değil bu sessizlik...

Gölgelere sıkıştım yokluğundan...
Yüzüm karanlığa meyilli,
Ellerin kızgın soğukluğuma...
Ama anla...
Nedensiz değil.

Ve sus...
Her kelimen yokluğuna yokluk ekler,
siler hafızamdan tüm geçmişi.

İşte bu yüzden...
Şimdilik anımsamadığım yüzlerle
Ve frekanslarını tutturamadığım seslerle,
Usulca yürüyorum...
Soluk bir hatıra geçmişten,
Düştü düşecek avuçlarıma...
Acıyacak... Biliyorum...




Hande // Kimbilir hangi karanlık saatlerde döküldü bunlar