Mehmet Aydın...

#1 (**permalink**) 22-03-2007, 23:34

Gözlerine Dalmak Calypso'nun…

Maskesiz, dipsiz ve yalansız bakıyordun.

Okyanusun ortasında bıraktığın düşlerimizi, şimdi hangi kağıt gemilerin küpeştelerinde bir varmış ile bir yokmuş arasında yolculuklara çıkartabilirdim...

Mavi derinlikler yalnızlık demekti…
Yer Juan de Nova adasının açıkları…
Gece 11.00 suları…
Aysız bir gece…

Derinlik 24 Metre
Geçmişimden kaçmak için daldığım denizler…
Benim düşündüğümden daha da karaymış derinler...

38 Metre
ve 38 yaşımın yalnızlığı

42 Metre..
Derinlik sarhoşluğunun mateminde arınıyordu günahlarım…

44 Metre…
Karanlık…
Tünel ve tünelin ışıltılı caddeleri…
Derin bir uyku halindeyim…
Denizin kutsal yorgunluğuyla sürükleniyorum…
Hiç tanımadığım karanlıklar ve karanlıkta gezinen düşlerim…
Düşlerimiz?

46 Metre
Birden karşımda belirdi tüm masumiyetiyle…yaklaştı , ne güzeldi…
”Dünyayı sırtında taşıyan Atlasın biricik kızı “Calypso”yum…Aşkı ve yarını sorgularım”dedi..
Maskesi bile yoktu …
Maskelerimi çıkardım ben de…
Dipsiz ve yalansız bakıyordu…
Kızıla çalıyordu saçları…
Aşık olmalıydım böyle söylüyordu bakışları…

Konuşma sırası bana gelmişti.
Merhaba adım Fernandes Federico…Su altına sürgün olarak gönderilmiş kanadı kırık deniz atıyım ya da bir Nautilus ya da deniz atına binmiş kendini şövalye zanneden kırık bir Anaforayım…
Kim bilebilir ki?
Anlamamıştı …
Balıklar telaşlı yüzüyorlardı..
Daha fazla yaklaştı, gözlerimizi ayırmıyorduk birbirinden…

“Yüreği yosun kokar denizlerin unutma
Yosun kokusu aşk demek aklında olsun
Sen dal ben daldığın yerde olurum bunu hatırla” dedi.

Göğe doğru yükselirken,elini tutmak için ona doğru uzanıyordum, uzandıkça yükseliyordum…

44 metre
Azot atımının ilk dakikalarıydı daha ..
Azot muydu aşk mıydı… Bunu şimdi kim bilebilir di ki?

42 metre
Ve ben ilk sende tattım sarılışın mavi, birlikteliğin bu denli teklifsiz olduğunu…
aynı gece anladım yüreğime yönelmiş sabırsız sevgiliye gülümserken, koynunda ne güzel kokarmış deniz...

38 metre …
Atlantalı'ların kuzey adalarına çıkması ve Korsan Lemuria’nýn büyük Tufan da yok olması arasında kalan düşsel çağlara dayanır kadınımın hüzünlü ve soylu geçmişi...

32 Metre
Kendimi keşfetmek için daldığım bu sularda gördüm ki ,
AŞK ; tuzlu öpüşmelerde gizliymiş.
Bundan sonra ki yaşantımda nasıl deniz suyu sürmezdim sevdiğimin dudaklarına
ya da nasıl beklemezdim tuzlu göz yaşlarımın öpüşmelere karışmasını?

26 metre
kızıl saçlı kadın uçsuz maviliklere sahip çıktı,
Maviliklere bilindik üç ses eklendi,
Ağlara takılan Balık , Kızıl saçların esintisi ve rotasını kaybetmiş düşler..düşlerim

17 metre
Kendi düşüme bile sahip çıkmayı becerememiştim.
Ne acı di mi?

12 Metre
Okyanusun ortasında bıraktığın düşlerimizi ; şimdi hangi kağıt gemilerin küpeştelerinde
bir varmış ile bir yokmuş arasında yolculuklara çıkartabilirdim...

9 metre
Adını yazıyorum istiridye kabuklarına Aşk diye
Mavi derinliklerde seni arıyorum düş diye..
Kanım yeşil , göz yaşlarım tuzsuz akıyor bu derinlikte

Öğrendim ki:
Sevdiğim kadının adı: j-826 mayın tarama gemisi
Ogygia adası onun memleketi
İçimde tuzlu çığlık haykırışları…
Ve Calypso…
Calypso girmiş düşlerime...
Firarını verdim maviye çalan düşlerin , bu gece…
meğerse ne güzel başlarmış hayat denizlerde...

Seni Seviyorum
Sevgiyle dal Calypso

#2 (**permalink**) 22-03-2007, 23:37

Schatzi...
Senin için değil belki bizim için ÜZÜLÜYORUM...

Aysız bir gecede bırakıp kaçtığın düşlerimizi, Marsailles Lejyoneri bir adamın, kanlı parmaklarına ve kirli geçmişine sırtlarken,her ilmiği askla örülmüş sevdalarımızı kızlık kanınla buladın sen..

994 ekim..Günlerden pazartesi... Saat gece yarısı...
yürüdüm yağmurda uzun, soluksuz…
Saatler, hatta geceler boyunca ıslandım, hiç yakınmadım.
Yağmurdan hızlı yağdım
Ağladım...

Kokuşmuş iliskiler ve kan kaybeden aşkların cezasıydı yaşanan,
Dedim ya yalnızdım, matemimde bile tek başınaydım artık.
Tercihim değildi bu kuytu yalnızlık...

Gözyaşı şişem tasiyordu,
ah.. nefes almak n’mümkün.
Yalandan aşk ayinlerine kurban edilmistim
Sevgilim bile fazlalıktı yaşantımda... Ne acı değil mi?

Özlem duymuyordum hiçbir hasrete..
Ve hasret bir kez daha besliyordu içimdeki kan emici yarasayı.
Durmuştu nabzım, günde iki kez bir doğru etmiyordu yelkovanım.
Böyle bir mevsimdi, takvimde yaşanan...

Ve yokluğun varlığını anlattı bana Shatzi...
Gözyaşların gözyaşlarımdır aklında olsun.
Ölsen leşin sayılırım Unutma.

Ve… Shatzi... Onu tanımalıydım, öyle diyordu gözleri...
kızıl ve çaresiz...
Sevgiye davet çıkarıyordu,
Yokluktan geliyordu sesi, yokluğu da bilirdim en az aldatılışları bildiğim kadar...

Shatzi’yi sevmeyi ne çabuk öğrenmiştim, Ah Shatzi...
Sevdikçe seni daha da küçüldüm, sonra büyüdü sorunlar, etrafına dolardı insanlar.
Ağlamışsam bu ilk, bu senin için!
Ve o gözyaşları bil ki anlam kazandı son gidişinle.
Ah Shatzi, ben ki kumarbaz sevdalı, bıraktım sende tüm empaslarımı.
Gittin ve gittin...

Ah Shatzi, seni tanıdığım gün ikimiz de anlamıştık birimizin kaybedeceğini...

Cafe du Marche’de oynaşırken kadınlar,
senin için kavgaya tutuşurdu Korsikalı çocuklar.
Sen gülümser, ben susardım
Bir şeyleri anlatamadığım için değil, yaşanmamış aşk devrimlerinin isyanıydı suskunluğum.

Geçmişi yaralı sevgilinden utanırsın. Utanmak Sevgidir...
Bir gün yüzündeki yanık saman izlerini sordum Shatzi’ye ”onlar Tanrının imzası” dedi.
hiçbirşey anlamadım...
Anladım dedim… anladım...
Anlamaktı çünkü bana düşen...

Shatzi’ye inanıyordum. Çünkü inanmak akla yatmak, kanmak; kabullenmekti

Bir dönüp aynada yansimasini görebilseydi, ah görebilseydi bir kerecik... Gözyaslari ona ne çok yakışırdı..

994 ekim... Günlerden Salı... Saat gece yarısını devirmişti.
Ayrılığın ilk gecesiydi daha..
Gittin…
Aysız bir gecede bırakıp kaçtığın düşlerimizi, Marsailles Lejyoneri bir adamın, kanlı parmaklarına ve kirli geçmişine sırtlarken,her ilmiği askla örülmüş sevdalarımızı kızlık kanınla buladın sen..!

İlk o gece anladım umutların yalnız ve apansız çöktüğünü…
Kıyıya vuran deniz yıldızlarını okyanusa atmadan mı gidecektin?
Düşümde keşfettiğin adanın resmini yapmadan mı?
Hani tarih kitapları imrenecekti bu kızıl sevdaya!
Hani geceleri uyansınlar diye yıldızlara ıslık çalacaktık!
Demek ki gökyüzü benim düşündüğümden daha karaymış Shatzi...
Yokluğunla geldi Ölüm, öyle aceleci öyle ayaküstü.

994 ekim... Günlerden Salı... Saat 05.45...
İçiyorum..
Kendimi uykusuz bırakıyorum...
düşünmemek , hatırlamamak için...
Gözlerim kapalı...
İğrençlikleri, basitlikleri,ihanetleri görmemek için…
Seni görmemek için Shatzi...

Gökyüzünün de maviye çalarken ağladığını gördüm, demek ki yalnız ihanete uğrayan ben değilmişim,

Çiçekleri dün sabah bıraktım mezarına,
Her İHANET,intahar süsü verilmiş bir cinayet değil midir aslında !
Ve ben Juan de Nova adasında senden kalan yalnızlığı büyütüyorum artık

Senin için değil,
belki bizim için üzülüyorum
All for Shatzi

Shatzi Y. LEVESQUE
Yaş: 23
Ölüm Tarihi: 994 Ekim
Ölüm nedeni: Aşırı doz