Bugün 2 Temmuz 2008!

Bugün 35 canın cayır cayır yakıldığı bir katliamın 15. yıldönümü.Bugün henüz 12 yaşında yanarak hayatını kaybeden Koray Kaya 27 yaşında.Nice aydınlarımızın can verdiği bu faşist katliam 2 Temmuz 1993 yılında yaşandı.Sivas'ta Pir Sultan Abdal şenklikleri sırasında Madımak Oteli kuşatıldı ve yakıldı..33 Alevi yazar, ozan ve aydın yakılarak katledildi.2 Temmuz günü öğle saatlerinde Paşa ve Meydan camilerinden çıkan faşist gruplar Kültür Merkezi'ne ulaşarak bir gün önce dikilen anıtı tahrip etti.Hızını alamayan yobaz grubun sayısı akşam 20.000 e yaklaştı. Faşist grup ilk önce Madımak Oteli önündeki araçları ateşe verdi ve oteli taşladı, eşyalar yakıldı.37 kişi yanarak ve dumandan boğularak yaşamını yitirdi.Günün bilançosu 33 konuk, 2 otel görevlisi ve 2 tanede faşistin hayatını kaybetmesiydi!Şu anda Madımak Oteli'nin altında bir kebapçının bulunması devrimci ve aydınlık değerlerin nasıl tahrip edildiğini ve tahrip edilmekte olduğunu gözler önüne seriyor!Faşizmin birçok katliamından sadece bir tanesi olan Madımak katliamının bugün 15. yıldönümü.35 yanan canı bugün anıyoruz! 12 yaşındaki Koray'ı ve daha yanan nice insanları mücadelemizde yaşatmaya devam ediyoruz! ve devam edeceğiz!2 Temmuz 93 gününü Unutmayacağız! Unutturmayacağız! Unutturmalarına izin vermeyeceğiz!

Murat İltir

Ben bir yalancıyım ama sadece gerçekleri anlatıyorum...

-Konuyu açtığın için teşekkürler piaaa, geçmişi unutmadan yaşayacağız ve bir gün bunların hesabını soracağız, geçmişiyle yüzleşmekten korkan bu devleti yıkacağız.....

- 2 Temmuz Kadıköy anması var 14,30 da Zincirlikuyu Mezarlık anması ve 17,30 da Kadıköy de etkinlik olacaktır.

vermediğiniz bir şeyi alamazsınız, kendinizi vermeniz gerekir. Devrim'i satın alamazsınız. Devrim'i yapamazsınız. Devrim olabilirsiniz ancak. Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir...

bu ülkenin tarihine çalınan kara lekelerinden biridir Madımak..

yok saymaya, unutmaya çalışma çabaları bunu bilmelerinden.

yeri geldiğinde yüzlerine tükürmek için ağzımda biriktiriyorum nefretimi..

teşekkürler piaa..

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt

altındaki o kebapçıdan nasıl yemek yiyebiliyor insanlar?düşündükçe tiksiniyorum...bu olayı başlatanlar provokasyonlarla halkı galeyana getirenler dışarda serbest dolaşıyor hala..ölenler öldükleriyle kalıyor...

kendi düşmanınızı aramalısınız,,
kendi savaşınızı yapmalısınız ve kendi düşünceleriniz uğruna!!
ve şayet yenilirse düşünceleriniz,,
yinede dürüstlüğünüz zafer naraları atmalı bunun için..

F.W. NİETZSCHE

Sivas'ta 37 can
Madımak Oteli'nde yakıldı
Allahuekber sesleri,nidaları arasında..
Otuzyedi gencecik insan
göz göre göre
hiç bir müdahale yapılmaksızın yakıldı.
Birçok şey yazıldı,arkasından
Her yıl o gün geldiğinde...
Tüm özel ve tüzel günler gibi anarız.
Tıpkı o canlar gibi,bizde yanarız
Sözde........
Savunmada neydi söylenen
hedef Aziz Nesin'di...
............onlar değildi.
Aziz Nesin kimdi
Öykülerini hepimiz biliriz
ama
kaçımızın Nesin Vakfı'ndan,
yetiştirdiği kimsesiz çocuklardan haberi var...
Kaç ben müslümanım diyen
Bu denli karşılıksız sevgi verebiliyor.
kimsesizlere kucak açıyor.
Hoşgörün ama dinde öldürmeyi
benim bu kafam almıyor.
Yaradan tekse..
İslam hoşgörüyse..
ve
Vijdan varsa yüreklerde
yanarken otuzyedi can...
Benim değil o gün
Hergün
Hergün
yüreğim yanıyor...

Ben bir yalancıyım ama sadece gerçekleri anlatıyorum...

2 temmuz 1993 Sivas olaylarına ithafen...

sen güneşin ozanlarını
durdurabilir misin sandın?
rüzgarın şarkısını
susturabilir misin sandın?

korkmuyorum şiddetinden
ateş tutan ellerinden
ürkmüyorum nefretinden
ve karanlık nefesinden

boyun eğmem asla sana
yaksan bile bedenimi
ben doğarım küllerimden
gücün varsa durdur beni!

kayaların ruhundamın ben,
yüzyılların öyküsü bende
otuzyedi güneşim var
ışıldar durur yüreğimde

tutamassın zincirlerinle
yıldızların ışığını
susturamassın nefretinle
güneşin ozanlarını

boyun eğmem asla sana
yaksan bile bedenimi
ben doğarım küllerimden
gücün varsa durdur beni
Almora
Unutmadık Unutmayacagız...

Yangın Yeri

yaşamak bu yangın yerinde
hergün yeniden ölerek
zalimin elinde tutsak
cahile kurban olarak
yalanla kirlenmiş havada
güçlükle soluk alarak
savunmak gerçeği çoğu kez
yalnızlığını bilerek
korkağı, döneği, suskunu
görüp de öfkeyle dolarak
toplanır ölü arkadaşlar
her biri bir yerden gelerek
kiminin boynunda ilmeği
kimi kanını silerek
kucaklıyor beni metin altıok
aldırma diyor gülerek
yaşamak görevdir yangın yerinde
yaşamak insan kalarak

Ataol Behramoğlu

i destroy to make, i hate love, i live to die what an anarchy causes myself...

Ben bu olayı anlamıyorum açıkcası...
Kebap yenmeyecek de bu insanların anlatmak istediği fikirlerden mahrum birkaç "entel"in geleceği yalandan bir müze olduğunda ne olacak? Ruhları huzura mı erecek burada yaşamını yitirenlerin? Onları katledenler ya da zamanında burada 1.5 iskender yiyenler, "Biz ne yaptık abi ya?" mı diyecekler?
Bu dünyanın her bir yerinde saçma sapan vahşetler gerçekleştirildi, her birine anıt dikersek hatırlamış ve ibret almış mı oluruz yoksa sadece birbirimizi mi kandırmış oluruz?
Bakın ABD de WTC'nin yerine anıt dikti, çok mu umurlarındaydı zannediyorsunuz orada kaybettikleri yurttaşları yoksa tek amaçları birşeyleri meşrulaştırmak ve vatanseverliği körüklemek miydi?
İşin kısacası ben bu tip bir yaklaşımı anlamsız buluyorum. Gidip birilerine katledeceklerine oturup kebap yesinler daha iyi...

Doğduğu toprağa gittin
Pir Sultanı anmaya
Gencecik yaşamında
Alev alev yanmaya

Bir meşale oldunuz
Karanlığı yarmaya
Sonsuza dek parlayacak
Senin ışığın Hasret

İki temmuz akşamıydı
Kıydılar sana
Nesimiye Akarsuya
Bütün canlara

Haykırıyoruz burdan
Tüm insanlığa
And içtik yobazlardan
Hesap sormaya

Haykırıyoruz burdan
Tüm insanlığa
Kızıl bayrak dikeceğiz
Kanlı sivasa

Fevzi Kurtuluş - Hasret

Ve aptallar dünyanın bütün bilgelikleri ile alay ederler...