Mustafa Kemal ve Kemalizm Tabu Mu ?

Kurucu/kurtarıcı/yoktan varedici,yüceltilip kutsandı...tabulaştı...
Örnek mi? Atatürk’ün Kehanetleri adlı kitabın yazarı Ali Bertan’ın, "gerek Atatürk, gerekse tarih boyunca geleceği önceden görme yeteneğine sahip olan liderler, peygamberler ve bu yeteneğe sahip olan diğer kişiler bir çok felaketi çok önceden haber vermişler ve neler yapılması gerektiğini anlatmışlardır" paragrafı...Bu putlaştırma, tabulaştırma politikası kanaatimce planlı, programlı uzun bir sürecin ürünüdür, Milli eğitimde bu işin içindedir, çeşitli sivil toplum örgütleri de, siyasi partiler de, netice itibariyle el biriliği ile Mustafa Kemal peygamberleştirilmiştir! Put olmuştur!
Puta el sürmek kolay değildir;hem de bu milliyetçi bir kurucu/kurtarıcı mistifikasyonise!
Bu bağlamda ‘Reel Atatürkçülük’ ile Türkiye’de yüksel(til)en milliyetçilik arasında bire bir bağ vardır...

Artık dinlenmeye değer birşey söylediğimize insanları inandırabilmemiz için neredeyse Mustafa Kemal'den alıntı yapmak olmazsa olmaz bir önkoşul halini aldı...Heryerde karşımıza çıkıyor, bir bakıyorsunuz "güzellik yarışmalarıyla" ilgili bir söz söylemiş, bir bakıyorsunuz "hipodromda at yarışı sporuyla" ilgili...Yıllar önce "Leman" dergisinde çıkan bir karikatür geliyor aklıma son zamanlarda; Öğretmen, öğrenci, köylü, işçi, kadın sıraya dizilmişler Atatürk'ün önünde, Mustafa Kemal hepsine sırasıyla "Öğretmenler ! Yeni nesil sizlerlein eseri olacaktır, geç, sıradaki !", "Köylü ! Mmm Köylü milletin efendisidir, sıradaki !" şeklinde veciz sözlerle sesleniyor. Güleriz ağlanacak halimize !!! Hatta bu şehir efsanalerinin ulaştığı boyut itibariyele geçenlerde karşıma çıkan bir örneği de yeri gelmişken sizlerle paylaşmak isterim;

Burası İzmir Şöförler Odası



Koca ülke resmen Ali Desidero'lu jilet reklamlarının bir minyatürü haline geldi, bir bayrak açıp vatan elden gidiyor yaygaraları kopartmadığınız zaman kimseler artık sizi dinlemiyor bile, ne emek, ne sömürü, ne kapitalizm, ne küreselleşme, ne insan hakları, ne özgürlükler kimsenin umru bile değil, varsa yoksa ulusal çıkarlarımız, ulusal çıkarlarla çelişmiyorsa kapitalizmde mübahtır, ırkçılıkta, halimiz bu oldu...

Bence gelinen noktada bir solcunun görevi "o bayrağı artık kaldırın yerinden" demek olmalıdır. Bayrağın altında sakladığınız, örtbas ettiğiniz tüm pislikleri süpürmenin vakti geldi de geçiyor bile...Bugün attığımız her adımda karşımıza çıkan "Mustafa Kemal" ve "Vatan, millet, sakarya" edebiyatı bu pisliklerin üstünü kapamak için kullanılan bir kamuflaj elbisesinden başka birşey değildir...Kapitalizminde, emperyalizminde, ırkçılığında üstünü kemalizm bayrağıyla örttükleri zaman saklayabiliriz, kabul görür sanıyorlar.

Benim bu yazdığım metinle beraber tartışmaya açmak istediğim konu: "Mustafa Kemal" ve "Kemalizm" neden ve nasıl tabu halini almıştır, yükseltilmeye çalışılan ulusalcılık ve milliyetçilikle bağlantısı nedir sorusudur.

Saygılarımla.

Kemalizmin 6 Oku

Herhangi bir devlete özel düşmanlığım yok ama tüm devletlere ayrımsız karşıyım. Hiçbir devlet adamına ya da kurucusuna karşı da özel bir düşmanlığım yok ama devlet adamlarının ve kurucularının hiçbirini sevmem. Çünkü devlet kuruculuğu demek, öldürme, işkence, baskı ve sömürü aygıtlarının kuruculuğu demektir bence.
Mustafa Kemal Atatürk’le hiçbir alıp veremediğim yok. Kendisini tanımam. Şahsıma karşı herhangi bir olumsuz tutumuyla da karşılaşmadım. Kendisi hakkında anlatılanlardan edindiğim izlenime göre, kararlı bir devlet adamıymış. Yani ölüm, işkence baskı ve sömürü aygıtını kurmakta ve geliştirmekte duraksamayan bir lider. Buna rağmen, kendisiyle aramdaki uzaklık, diğer devlet kurucularıyla ve devlet adamlarıyla olan uzaklıktan daha fazla değil.
Kafamı meşgul eden, Mustafa Kemal’den çok, onun adına kurulan devlet ideolojisi: Kemalizm.
Bugünkü Türkiye Cumhuriyeti devletinin temellerindeki bu Kemalizm ideolojisi nedir, fiiliyatta nasıl uygulanmıştır?

Ok 1
Kemalizm, başından itibaren kapitalist-emperyalizmle iç içe olmuştur. “Kurtuluş savaşı” denen şeyin, “düveli muazzama” adı verilen o zamanki emperyalist devletlerle savaşmakla bir ilgisi yoktur. Ankara hükümeti, düveli muazzamanın desteğini çektiği Yunan ordusuyla savaşmıştır sadece. Yine Mustafa Kemal ve maiyeti, ülkeden emperyalist sermayeyi atmak için herhangi bir girişimde bulunmadıkları gibi, emperyalistlere kapıları sonuna kadar açmış ve ülkeyi onlarla birlikte yağmalamışlardır. Ülkenin, 1950’deki Demokrat Parti iktidarıyla emperyalizme teslim edildiği büyük bir yalandır.

Ok 2
Kemalist iktidar başından sonuna kadar baskıcı, anti-demokratik bir iktidar olmuştur. Adı üstünde, bir tek parti diktatörlüğüdür bu. Dolayısıyla, hakim sınıflar içindeki farklı fraksiyonlara bile hayat hakkı tanımayan, hatta, Şeyh Sait isyanından ve İzmir Suikastından sonra yapıldığı gibi onları da baskı altına alan tekelci bir iktidardır. Ancak 1946’dan sonra, Fikret Başkaya’nın deyişiyle, taşaron partilere izin verilecektir. Taşaron partinin anlamı, gerçek iktidarın yine Kemalist devlet diktatörlüğünün elinde bulundurulmasıdır. Bu Kemalist rejim, sadece düzen içi muhalifleri ezmekle kalmamış, komünistlere baskı ve işkencenin en korkunçlarını uygulamıştır. Üstelik komünistler, Komintern’den aldıkları talimatların gereği olarak bu Kemalist iktidarı kölece destekledikleri halde.

Ok 3
Kemalist rejim, üniter ulus-devletçi misyonunun gereği olarak, içerde ırkçı-asimilasyoncu bir politika uygulamış, Kürtlerin direnişine devlet baskısı, idam ve katliamlarla cevap vermiştir. Zaten bu ideolojinin temelinde, Anadolu’daki Ermeni ve Rum halklarını yok eden İttihat Terakki ulusal katliamcılığı yatmaktadır. Kemalistler bu politikayı aynen devralmış ve sürdürmüşlerdir. 1940’lı yıllarda varlık vergisi aracılığıyla azınlıklara uygulanan cezalandırma ve zorla çalıştırma politikası bunun en açık kanıtıdır. Bugün Türkiye Cumhuriyetinin Ermeni katliamını inkârının en büyük nedeni de devraldığı bu katliamcı mirastır.

Ok 4
Kemalizm, ulusal baskıcı olduğu gibi, dinsel baskıcıdır da. Üstelik onun dinsel baskıcılığı iki taraflı çalışan bir bıçak gibidir. Şimdi var mı bilmiyorum ama eskiden nüfus cüzdanlarında din ve mezhep zorunlu olarak yazılırdı. O kadar “laik” olan Kemalist Cumhuriyet bu zorunluluğu neden koymuştu acaba? Çünkü Türkiye Cumhuriyeti, Türk olduğu kadar İslamdı da. Hem de nüfus cüzdanının mezhep kısmına zorla “Hanefi” diye yazdırtacak ölçüde. Kemalist Cumhuriyetin dincilere baskısı, tamamen dini devletin tekeline alma çabasının ürünüdür, yoksa aydınlanmacı bir ideolojinin değil. Kaldı ki, Kemalist iktidar yalnızca sunni inançlı kesimleri değil, alevi inançlı kesimleri de baskı altında tutmuş, onların kendi ibadetlerine izin vermemiştir. Kemalist Cumhuriyet, ordu ve din de dahil olmak üzere kadim Osmanlı’nın tüm mirasını devralmış, aslında genç değil, kadim bir devlettir.

Ok 5
Kemalist Cumhuriyeti kuranlar ve bugünlere kadar getirenler, halkla hiçbir zaman kaynaşmayan, işçileri ve köylüleri küçümseyen elitler tabakasıdır. Bu tabaka, işçilerin ve köylülerin aşırı sömürülmesi, kanının emilmesi sonucu palazlanmıştır. Kemalist iktidar, 1960’lara kadar işçi sınıfının yasal ekonomik örgütlenmesine bile izin vermemiş, “milletin efendisi” köylüyü bir yük hayvanı derekesinde insafsızca sömürmüştür. Bu mirasın temsilcisi CHP’nin köylük bölgelerden hiçbir zaman yeterli oyu alamamasının en önemli nedeni budur.

Ok 6
Kemalist ideoloji, “inkılapçı” değil, tipik muhafazakâr bir ideolojidir. Kendi devletini ve ideolojik hegemonyasını kurduktan sonraki tüm çabaları, hayatı dondurmak ve değişim yolundaki her gelişmeyi engellemek yolunda olmuştur. Kemalistlerin “inkılap” dedikleri, kendi karşıdevrimci hegemonyalarını, tüm iktidarlar gibi, bir yandan baskı, diğer yandan rıza yoluyla sağlama almaktan ibarettir.

İşte Kemalizmin gerçek altı okunun özeti bence bunlardan ibarettir.

Tarih boyunca devlet denilen siyasal yapıyı kontrolünde tutan güçler, menfaatleri için girişecekleri he türlü ahlâksızlık ve katliamları "Meşru" bir düzlem ile irtibatlandırma gayreti içinde olmuşlardır. Bu genellike "Tanrı/Tanrının oğlu/Kral/Kilise/Din" adına söylemleri ile sürdürüldü. Aydınlanma dönemi ile birlikte Kilise ve Aristokrasinin tasfiye edilmesiyle bu işler genel de "Vatan/Millet" geyiği ile, özel de ise farklı coğraftya ve kültürler de siyaseten kutsanmış kişilikler üzerinden gerçekleştirildi. Bizde ki "Atatürk-Atatürkçülük" muhabbeti bu genel vaziyetinTürkiye versiyonudur. Milletler; ne eskide kalarak, ne de kültürel kökleri ile iritibâtını keserek yaşayabilir. Bu cümleden harektle, Osmanlının son dönemlerinde içinde bulunduğu sosyo-ekonomik yapı çok değerli olsaydı, koca impartorluğun batması durumu gerçekleşmezdi. Elbette gelişmelere ve yeniliklere açık olmak lâzım.

Fakat burada önemle dikkat edilmesi gereken bir kaç husus var.

1- Gelişme ve değişimlerin sürüklediği toplum olmaktan uzak durmalıyız. Çünki o değişimlerin anahtarı bizim elimizde değilse, gittiğimiz yeri de kendimiz seçemeyiz. Bunun için eğitime siyastçilerin istediği kadar değil, şartların gerektirdiği ölçüde önem vermliyiz.

2- T.C. nin kuruluşundan itibaren kabul etmeye zorlandığımız yapay kültür, "Batılılaşma/Modernleşme" makyajıyla kamufle edilmiş bir asimilasyon hareketidir. Çağın icaplarına uymak lâzımdır. Demokrasinin ve bilimin nimetlerinden faydalanmamak ve bunlara sahip çıkmamak için ya ebleh, ya da menfaat/siyaset tasması ile bir yerlere bağlı olmak gerekir. Burada kasdedilen şey, moderniteyle savaşmak değil, "Atatürkçülük" maskesiyle dayatılan bir asimilasyonu, demokrasi yutturmacası ile dayatılan Militarist/Faşist anlayıştaki oligarşiyi reddetmektir.

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois

Türk milleti zekidir, Türk milleti çalışkandır vs. vs..
Birileri vatan millet der kavram atar birileri takılır peşine gider.

fuck the system!

Bakış acınız fıkırlerınızı olustırır bence. Evet bırılerı Atatürk'ü tabulaştırır. Birileri propaganda aletı yapar.Birileride söver, önemli olan şucu bucu olmak meselesi değildir. Önemli olan birey olabilmek tek başına dik olarak bazı şeylerin karşısında durabilmektir. Bunu yapamadıktan sonra ondan bundan ne farkın kalırki ya da bir başka bakış açısıyla yaşıyormusun yaşamıyormusun önemi yok.

M.K.Atatürk'ü tabulaştırarak, putlaştırarak ;arkasına sığınıp işler yapılırsa,son peygamber olur.

Onlar bize ABCyi öğretti biz ise CHEyi öğrendik