Yanlış Ata Oynuyorsunuz, O Atlar Sütçü Beygiridir.

Türkiye son 7 yıldır yaptığı tercihlerle Uluslararası arenada, eski Kuzey Atlantik Paktı (NATO) ile nikah tazelerken, AB ile karşılıklı imzalanan antlaşmalarla AB üyesi olma yolunda büyük adımlar atarken, birden yapılan tüm bu siyasi yatırımların tam tersi bir siyaset ile karşılaşmıştır.

Başta Almanya Federal Develeti başbakanı Merkel ve partisi'nin aldığı bir karar ile, Dünya'da bir ilk gerçekleşmiş ve bir siyasi parti tüzüğüne, Türkiye ile ilgili bir madde eklenerek AB'ye üyeliğinin kabul edilemez olduğu ve eşit ortak satatüsünde kabul edilebileceği yazılmıştır. Akabinde Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy'nin de desteği ile AB içinde gittikçe güçlenen bir siyasi istenç haline gelmeye başlamıştır bu düşünce. AKP hükümetinin 2 yıldır, bir ara %70'lere kadar çıkan bu entegrasyon çabalarını yavaşlatması, adeta sürüncemede bırakması ise karşılıklı bir savsaklama havasına bürünmüş ve Türk Kamuoyunun aldatıldığı açıkça dile getirilmesede henüz, dile getirilmesi yakındır. Türkiye Cumhuriyeti hariç tüm aday üyelerin adaylıkları başladığı anda uygulanan vize'nin kaldırılması yada yumuşatılması siyaseti, bir tek ülkemize uygulanmadığı gibi, sahip olunan uluslararası haklarıda elinden alınmaktadır yavaş yavaş. Geçtiğimiz aylarda Rusya Federe Develeti ile AB arasında yapılan bir antlaşma ile vize kurallarının Ruslara yönelik olarak yumuşatılması ise ülkemize gelecek yıllarda çok büyük bir döviz kaybı olarak dönecektir. Avrupa tarafından kabul görmediği gibi bir tehtid olarak algılanan Rusya'nın kopardığı bu vize kolaylığı, bizim üye statümüze rağmen bize uygulanmadığı gibi ilerleyen dönemde bizi ekonomik olarak zora sokarken, AB üyesi İtalya, İspanya ve Yunannistan gibi ülkeleri Turizm açısından avantajlı hale getirecektir. Ekonomik olarak bizi kollamayan bir AB, bizi almamak için her türlü yolu deneyen bir dost ülkeler topluluğu ve tüm bunların üzerine tüm müzakereyi yavaşlatan bir ikdidar hükümeti, bizi çok büyük bir zaman ve prestij kaybına sürüklemektedir. Üstelik yaptıkları uluslararası antlaşmalarla ülkemizin geleceğini de ipotek altına almaktadırlar.

ABD Başkanı Buch'un başını çektiği, Amerikan yayılmacı politika'nın sonucu olarak ilk önce Afganistan, ardından Irak ile birlikte başlattığı işgal et ve tüm kaynaklarına el koy politikası sonucunda Türkiye, sınırına komşu bir Kürt Develeti ile muhatap olmak zorunda bırakılmıştır. Ermeni kartı ile sık sık yaptığı baskıyı artık, Ermenistan'ı tanımak ve soykırım iddialarını kabul etmek noktasına getiren ABD, bölgede yeni kurduğu Kürt Develetine yaptıracağı jandarmalık görevine ve bu politika üzerine kurduğu siyasete, bölgedeki esas üssü olan İsarili güvence altına almak babında ve tüm kaynaklarına göz diktiği İranı işgal ederken ayak bağı olmaması için, eski müttefiki Türkiye'yi oyalama siyaseti ile meşgul edip, bölgedeki hakimiyetini gün geçtikçe Türkiye aleyhine geliştirmektedir. ABD'nin uyguladığı tüm bölge politikaları Türkiye'yi, ilerleyen dönemde bir parçalanmanın eşiğine getirecek boyuttadır. Tavşana kaç, tazıya tut politikası çerçevesinde PKK'yı kollarken, Kürt yerel politikacılarına her türlü desteği verirken, tırmanan Terörü ise lanetliyorum derken, aslında yavaş yavaş Türkiye'nin altını oyan politikaları devreye sokarak ABD, Türkiye'yi gözden çıkardığını uzun zaman önce belirtmiştir. Türkiye Cumhuriyeti, bizzat ABD kaynaklı politikalar yüzünden ilerleyen dönemlerde, iç savaş ve bölünme tehlikesi ile karşı karşıyadır.

Bölgemizin en önemli güçlerinden olan ve geçmişte yitirdiği süper güç noktasına hızla ve emin adımlarla ilerleyen Rusya, ülkemiz tarafından son 7 yıldır uygulanan uluslararası politikalarla, Türkiye tarafından geçmişte Karadeniz İşbirliği Teşkilatı ve buna benzer kuruluşlarla oluşturmaya çalıştığı işbirliği zemininden uzak bir ilişkiler noktasına sürüklenmiştir. Rusya Federe Devleti, gerek BDT zemininde gerekse Türkiye, Balkan ülkeleri vb. ülkelerle oluşturmaya çalıştığı ekonomik işbirliği çabalarından istediği sonucu alamadığı bir dönemde, yeni süper güç adaylarından Çin'in öncülüğünde, aralarına kurucu üye olarak Hindistan'ı da alarak oluşturdukları Şanghay İşbirliği Örgütü ile başlatıkları atılıma, bölge ülkeleri haricinde İran ve Japonya'yı da dahil ederek gelecekti en büyük ekonomik işbirliği hamlesini başlatmıştır. Rusya; eski gücüne kavuşmuş olmanın verdiği güvenle, ekonomik nedenlerle yayılmacı ve kendi lehine korumacı politikalar uygularken, en büyük hamleyi geçtiğimiz günlerde yapmış ve ABD'nin konveksiyonel silah kuşatmasına AKKA antlaşmasından çekilerek, tekrar soğuk savaş tehdidi ile cevap vermiştir. Çin ve Hindistan ile birlikte geleceğin en büyük ekonomik gücü olmaya aday Rusya'nın, Türkiye tarafından bu şekilde görmezlikten gelinmesi ve geleceğe yönelik uluslararası politikalara dahil edilmemiş olması en büyük siyasi hatadır.

Çin ve Hindistan ise, Türkiye'nin en son ilişki kurduğu ve hala çok yüzeysel ilişkilerle durumu götürdüğü, ABD ve Japonya dahil tüm Dünya ülkelerinin uzun yıllardır işbirliği ve ekonomik bağlaşıklıkta bulunduğu birer devdir. Özellikle ŞEİ teşkilatının gün geçtikçe gücünü ve örgütlenmesini artırması, Mogolistan gibi uluslararası siyasi arenada bir gücü olmayan ülkelerin bile üye olması ile dikkat çekerken, davet edilmesine rağmen katılmayan Türkiye'nin gelecekte bu kararından dolayı ödeyeceği bedel çok büyük ve ağırdır. İngiltere vb. ülkeler dahil geleceğe yönelik tüm proğramlarına Çin'i ve Çinceyi dahil ederken Türkiye'nin yapay olarak oluşturulan kendi iç sorunlarında gözlerinin bağlanması ise en büyük handikaptır. Türkiye'nin çok kısa bir sürede Çin'e dair siyasi politika geliştirememiş olması ve bu yolda tek bir adım bile atılmamış olması geleceğimizin ipotek altına alınmasından başka bir şey değildir.

Sonuç olarak Türkiye Cumhuriyeti Devleti yanlış ata oynamıştır. Oynadığı atlar sütçü beygiridir ve uluslararası siyasi yarışı gelecekte kaybedeceklerdir. Böylece Türkiye de bu yarışa yatırdığı geleceğini kaybedecek, geriye ise ancak orta Anadoluya sıkışmış İslam Türk emirliği kalabilecektir. Değişen Dünya siyasi konjüktürüne ayak uyduramayan ve gerçekçi politikalar üretemeyen Türkiye'nin geleceğinden medet ummak hamasetle uğraşmaktır. Vakit varken hala, Türkiye acilen yeni uluslararası siyaset açılımları geliştirmeli ve uygulamalıdır. Bu sütçü beygirlerinide tarihin mezbahasına göndermelidir.