Vicdani Red Yada Vatana İhanet !

Sanırım ilk defa savaşa ve getirdiği yıkıma karşı nefretim çok küçükken başlamıştı.

Askerliğimin gelmesine yakın dahada sorgular olmuştum savaşı. Kararım kesindi gitmeyecektim askere. Savaş çok kötü bir şeydi. Fakat bir gün bilmediğim bir şeyin kötü yada iyi olamıyacağını sorgular buldum kendimi. Bunu anlamamın tek yolu denemekten ve yaşamaktan geçiyordu, kararımı verdim ve askere gönüllü gittim. Halbuki ben kesinlikle askere gitmeyecek Punk olarak ve rock'er olarak yaşacak, her türlü yerleşik kavrama karşı dalgamı geçecektim. İlk 3 gün şoktan tuvalete çıkamadım.

Askerlik bitipte normal hayatıma dönünce neden savaş karşıtı olduğumuda anlamış ve kemikleşmiş kararlı inancımla her türlü eylem ve protestonun içinde bulmuştum kendimi. Bu günlerde bir tanıdık aracılığıyla, savaş karşıtları olduğunu söyleyen bir iki kişi ile tanışmış ve onlarla konuyu tartışma ve örgütlenme imkanları aramaya başlamıştık. Bir dernek kurma kararı aldığımızda ben kendi atölyemi açmış ve kendi adıma para kazanmaya başlamıştım. Fakat savaş karşıtları derneğine ve kurulmasına yaptığım maddi ve manevi yardım dahada artmıştı.

Bu anlattıklarımın üstünden yıllar geçti, o arkadaşlar şimdi hala sistemin dışında ve askeri mahkemelerde yargılanıyorlar, hala askerliği ve onun getirdiği yaşam biçimini red ediyorlar, bir tanesi hala askeri ceza evinde, biri dışarı çıktı ve AİHM'ne taşıdı durumu, büyük ihtimal Türkiye Cumhuriyeti ceza alacak davadan.

Seneler sonra niyemi böyle bir anıdan yola çıktım. Hep öz eleştirimi yaparken , ben niye vicdani redci olmadım diye kendime sordum. Ben olamazdım dedim bir çok sebep gösterdim kendime, savaş karşıtı olduğumu biliyorum, vicdani redcileri destekliyorum şimdi bir zamanlar birlikte olduğum bir çok insanın çektiklerinide biliyorum...

Vicdani red ve savaş karşıtlığı konusunda geldiğim nokta ise o insanların gerçekten bilinen en zor yolu şeçtikleri, davalarında haklı oldukları. Kimse bir diğerine ne olacağını söyleme hakkını bulamaz. Bundan sonra söyleyeceklerim kendi düşüncelerim ve bunlar düşüncem olmaktan çıkıp söyleme dönüştüğü anda suç olacağı için sizinle paylaşamıyorum malesef. diyebileceğim tek şey ise...

Savaşma Seviş.

asker demek çıkabilecek herhangi bir savaşa karşı nefer yetiştirmek anlamına gelir..dolayısıyla savaş ve askerlik arasında bağ kurmak zor olmasa gerek.

vicdani red aslında herkesin en doğal hakkı olmalı ..biri askere gitmek istemiyorsa gitmemeli, neticede tek tip insan profili en güzel orada yaratılıyor.
herşeyi göze alarak vicdani redde bulunanları takdir ediyorum. Demek hereşeyi göğüsleyebilecek insanlarda varmış demek bana biraz güç katıyor doğrusu..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

bencede vicdani red herkesin doğal hakkı olmalı
ama askere gitmek isteyenlerde savaş meraklısımı bu ülkeyi kurtarmak için canlarını feda eden o kahraman insanlar savaşı seven insanlarmıydı? vicdani red doğal bir hakdır ama bu vatan yine ağzından salyalar akarak bu ülkeyi işgal etmek isteyecen emperyalist düşmanlar gelince ben savaşa karşıyım deyip vatan savunmasına katılıp katılmayacaklarını merak ediyorum

anı yaşayan birey

hocam 5 yıl daha dayan az kalmış....SİVİLLİKTEN EMEKLİ OLURSUN
+
Vicdani redcileri ben de vatandaş olarak reddediyorum...
bulunduğum ülkenin vatandaşı olarak kabul etmiyorum.
bir savaş anında paramı, canımı teslim edeceğim bir dost olarak değil, beni anında satacak hain olarak görüyorum
+
Bir ülkenin kuralları vrsa herkes uymak zorunda...
Türkiye anarşinin hüküm sürdüğü bir ülke değil,kuralları var.
bunlardan birisi askerlik ve dünyadaki en iyi koşullarda askerlik eğitimi Türkiye''de veriliyor.
Bence Savaş karşıtlığını düşünerek söylemek lazım...
Çünkü bazı şeylerin değeri kaybedilince anlaşılıyor

aslında bu konuyu açmak fikri, yerli silah tartışmasında aklıma geldi. orda konu biraz havada kalmıştı. Tartışılan silahlardı. O konuya yazdığım yazı ile sanırım biraz daha farklı mecralara kayacak konu.

Savaş karşıtı olmak sanırım saftiriklik içinde olmak yada zarar vereyim milletede nasıl olursa olsun demek değildir herhalde. Savaşa karşı olanlar, türkiyenin komşularını yada tarihten gelen tehditlerini bilmiyorlarmıdır acaba. Olaya salt savunma içgüdüsü ile bakmak ne kadar bizi doğrulara götürür.

Herkese art niyetli diye bakmaktan vazgeçmemiz lazım tartışma için, yoksa vatan hainliğine fellan getirilirse tartışmanın anlamı yok, şoven söylemler olmadan daha çok şey konuşulabilir.

House of Duarden

Bana bir ağacın ya da kapının niçin cezalandırıldığının mantıklı bir açıklamasını yapabilir misiniz?

Savaşa karşı olmak ile ve silaha karşı olmak ie askere gitmemek arasındaki o muazzam bağı hala kuramadım.
Türkiye'de askere gitmek vatan borcudur, NAMUS borcudur.

Ülke olarak savaşla gelişip, savaşla büyümüş bir toplumuz.
Ve hala bu savaş silsilesinin altında ülke olarak gelişmeye çalışıyoruz.
ABD, Yunanistan ve diğer ülkeler. Her daim bir açığımız olsada bunları parçalasak diye diş biliyorlar.

İyi ki Kurtuluş Savaş'ın da bu savaşa hayır diyen ya da vicdani redçiler gibi insalar yoktu.
Ninelerimiz bile top, tüfek taşırken bu şaklabanlar ortaya çıkıp: "Durun savaşa hayır, savaşmayın, silahlanmayın" falan derlerdir.
Veya 15-16 yaşında silah altına girenlere: "Askere cepheye gitmeyin, savaşmayın, savaşa hayır" falan derlerdi.

Öyle olacak galba.
Ama her Türk vatandaşı gibi elbet gideceğiz!. .

Diğer yazdıklarıma ise harfiyen katılıyorum..


+

Yakında vicdani Liseci redçilerde çıkmazsa iyidir.
Lisede de zorunlu kıyafet var.
Saçlar kısa falan zorunluluk.
Kişilerin hak ve hürriyeti kısıtlanıyor; koyun muyuz lan biz.
Vicdanen liseye hayır!!..

Her konuya olduğu gibi burada da populist bir yaklaşım sergilemişsin.
Askere gitmeyenler namussuz mu oluyor şimdi?
Ben saymaya başlarsam bana namuslu insan bulamazsın.
O zaman askerliği onaylıyorsun, güzel ancak gitmemen için mazeretin nedir onu da söyler misin?