genel ahlaktan kurtar kendini

Soylu olmalı. Ama sorumluluk bulup bir yerlerden kendini bir cadı kazanın içine
sokmaktan kaçınmalı. Birey, doğaya ve topluma rağmen olan bir şeydir. Özellikle bizim toplumumuz için halen genel olarak lüks bir kavramdır. Yüksekte bulunan için kaygım: Zamanını ve enerjisini belli bir sürünün, bir grup ruhunun yaratacağı bir saçma ve iğrenç iyilik-güzellikle harcayıp ruh ve beden sağlığını riske atmamalı. Ben soylu kalarak genel ahlakın dayatmalarını üstenmemeyi öneriyorum. Rüzgarlara karşı benim bireyim güçlü kökler bulur, bir yerlerden. Unutulmamalı ki akıl en değerli olana karşı en yüksek sorumluluğu hissetttirir... yeter bu kadar şimdilik.

Bu tür bir yaşam yalnızlığı getirir yada en fenası kendine bile maske takmadan konuşmamayı. O yüzden yalnızlığa katlanacak kadar sert bir deri elde edebilmeli insan.

House of Duarden

Hangi köşeyi zaptetmişsin ki acaba dönerken karşımda senı buldum..

yoz ahlak kurlları ve çarpık toplumsal gelenekler el ele yürüler.
iğrenç bir hastalık gibi topluma hızla yayılır.

Birey hakları ise felsefe de işin içine karışıyor: Bütünü bütünden çıkaramazsın. Ayrıca kötü sadece iyiden yalıtılmış kötü olmazsa onda iyi de vardır. Ve bu Oluş evreni de böyledir: Arı iyi ve Arı kötü olan fikirlere çok zor ulaşılır. Öte yandan ben genel ahlaktan bir şeyler öğrendim diye ona borçlu değilim. Bu yanlış bir uslamlama. Çünkü genel ahlakı oluşturan doğal, toplumsal nedenler var: Ve bunlar bir bütün olarak genel ahlakın nedenleri: Kimileri o bütünden karanlığı, kimileri ışığı. İkisi eşdeğer olmaz. Ted Bundy bilinen rakamla 30 civarında kadına tecavüz edip öldürmüştür. Bir neden de genel ahlakın feodal kökleridir. Biricik meşru sevişmenin evlilik olduğu yüzyıllar hatta bin yıllar bile diyebiliriz. Bundy'nin benlik yapısına bir neden olabilir. Bundy'nin kendisinden de bir çok şey öğrenebiliriz. Ama böyleleri de onun bu suçları işlemesinde emeği geçen toplumsal ilişkiler olmasaydı hiçbir yüksek ahlak olmazdı deyip, Bundy'ye ve onu yaratan süreçte emeği geçenlere teşekkür mü etmeliyim. Basitçe aynı şeyin içinden birçoklarının aldığını, çıkarsadığını onlar almadı, onlar çıkarsamadı. Yüksek şeyler onların katkıları ile değil genelde onlara rağmen oluşurlar. Yine de bir karşıtın olması benim sevdiğim şeyler için faydalıdır. İyi de kötü, kötüdür; çirkin, çirkindir; aptal, aptaldır. Son olarak bu bir zorunluk ilişkisi ise (bana öyle geliyor çözümlemeniz) size katılıyorum. Deterministik bir bağ kuruyorsunuz. Evet öyle -diyalektik de olsa bir determinizm söz konusu. Ama "kötüler zorunluktan dolayı kötü olduklarında daha az korkutucu, daha az zararlı olmazlar" (Spinoza) Unutmayın ki bireyin kendisi de bir etker nedendir. Bu zincirde o da vardır. Ve ben burada onu vurguluyorum. Başlığın genel ahlak olmasına bakmayın. Ayrıca bölümler, birbirine karışabilir de. Varlıkta sadece felsefe alanı gibi bir alan yoktur. Sadece felsefenin yapıldığı, yüzülmediği, gazoz içilmediği, başka hiç bir düşünsel etkinlik alanının işin içine karışmadığı sadece felsefe yapan ruhlardan oluşmuş bir alan yok. Alanları kategorize edip disiplin altına almak iyi; ama Hitler bile olsanız herşeyi kontrol edemiyorsunuz işte -ne acı değil mi?
Benim amacım genel ahlak ile birey arasındaki bağlantıların içinin açıldığı bir konuyu ortaya atıp, nasıl fikirler üretileceğini görmekti.

Toplumsal belleğin birey belleğine etkileri adına manidar bir konu.
Ece Ayhan'ın «haklılığın ısrarı»yla bahsettiği de belki de budur. Bu zincirde topluma rağmen ya da toplum sayesinde, birey de kendine rağmen ve kendi sayesinde varoluşunu şekellendirecektir.
Mandeville'nin ahlak kurallarına bakışını severim; ahlak denen 'şey'in beşerin çıkarlarına uygun olduğu vakit uygulanabilir olduğunu, toplumsal ve genel bir ahlak tanımının içinin boş olabileceğini savunmuştur. Toplumsal ve genel bir ahlak bakışı gerçekten de kişi ile yine paralel gitmektedir; ama hangi kişiyle; çoğunlukla mı çoğulculukla mı...?