ben benleyim

Evet paşam yalnızız yine.Çok özlemedim emil ol.Zaten ayrılmadık ki neden özleyecekmişim.Kendimi özledim sanırım.Yok o da değil özlediğim.Zaten baş başayım kaç aydır kendimle.


Yalnızlık…Seni özlemeyi çok isterdim.Ama en iyi davranan sensin aralarında.Konuşmayınca ‘’neden sustun’’ demedin hiçbir zaman.Onlar bilmezler, ben susunca içimde,ta derinde, rutubetli en uç köşemde bir şeyler vardır sakladığım.


Çok sıkıcı geliyorum sevdiklerime ve sevmediklerime.Bunun farkında olmak deli ediyor beni.Yapacak bir şeyler var yapmıyorum, yapamıyorum, olmuyor işte.İçimden gelmiyor.Yaşama sevinci dedikleri şey var ya bana verilmemiş sanırım.Yok öyle bir şey, saçmalığın teki zaten.Öyle düşünenlerinde canı cehenneme.


Bak şimdi seni de sıkacağım diye korkuyorum.Sen de beni kabullenmezsen naparım bu kocaman, zavallı, bunamış dünyada.Tiksindiriyor burada olmak beni.Belki istediğim şeyler burada değildir diye.Belki de burada fakat ulaşamayacağım yerlerde.Yetenekli değilim böyle şeylerde.Hiç olamadım zaten.Yaptığım en iyi şey köşeme çekilmek oldu sanırım.Ayak bağı olmamak güzel bi duygu.Tavsiye etmem.Çünkü bencilim.


Yalnızlığımı paylaşamam.Zaten sizde ölüp dirilmiyorsunuz ya.Ayrıca aksiyim kalbinizi kırarım paylaşmamı istediğinizde.Daha fazla bir şey söylememe gerek kalmadı sanırım uzak durmanız için.Aksi olmam yetiyor zaten.Hep aksiydim, belki de dünya bana aksiydi neyse bunlar uzun mevzular.Sözüm uzadı, burada kesmem yerinde olacak.


Erkan sizi selamladı

bugün trende bir dahiye rastladım
5-6 yaşlarında, yanıma oturdu
ve tren kıyı boyunca ilerlerken
okyanusa geldik sonra bana bakıp
hiç de güzel değilmiş, dedi.
bunu ilk defa o gün farkettim.