Dindar sayısı kaç?..

GERÇEKTEN "dindar" sayısı arttı mı?

Türban artışına, selamlaşma biçimine, konuşma metinlerindeki "Allah’ın izni ile" sayısına, "cumaya" gidenlere, badem bıyık potansiyeline bakılırsa arttı.

12 Eylül döneminde de "Atatürkçü" sayısı artmıştı.

Atatürk heykeli döken alçı atölyeleri ulusal ihtiyaca az gelirken, evlerin pencerelerinden "Uzun uzun kavaklar, dökülüyor yapraklar, ben atama doymadım..." şiirini okuyan babaların sesleri gelirdi.

Ve "Baba Türkçe kitabımı ver..." diye ağlayan çocukların...

Yok eğer "Ama AKP yüzde 46 oy aldı" derseniz... 12 Eylül anayasasına da "yüzde 92 ile evet" demişti halkımız.

Yine 27 Mayıs’tan bir gün önce halkımızın görülmemiş kalabalıklarla meydanlarda Menderes’i alkışladığını, 27 Mayıs sabahı da görülmemiş heyecanla tankları alkışladığını tarih kitapları yazar.

*

Eğer şimdi de dindar sayısı arttıysa...

Bence insan durup dururken "Ben dindar oldum" diyemez. Çünkü din; bir derin ve yüce duygudur.

Hani palto gibi havaya göre giyilip-çıkartılmaz.

Hadi diyelim ki insan kutsal mekanlar gibi ortamlardan etkilenip aniden "imana" kavuştu...

Ama televizyonda "güçlenen AKP" haberlerini dinlerken fırlasa:

"Ben bir şey oldum..."

"Ne?.."

"Dindar..."

*

Bence halkımız duruma göre ne olması gerektiğini biliyor.

İktidar liberalse; liberal...

Muhafazakársa; muhafazakár...

Askerler darbe yaptıklarında; laik...

AKP iktidarsa; dinci...

Duruma göre...

Bizler "Tayyip Erdoğan değişti mi, değişmedi mi?" diye tartışırken, aslında halkımız değişti:

"Bir şey oldum yine..."

"Ne?..."

"Müslüman..."

Bunu nasıl yapar bilemeyiz.

Ama çağdaş demokrasilerde toplum iktidarı denetlerken, bu memlekette küçük avantalar yüzünden iktidara şirin gözükme tutkusunun trajikomik öyküsüdür bu.


Bekir COŞKUN

Bir halkın cahilliği bukadar yüzüne vurulmazki...

sevgili aziz nesin'in ruhu huzur içinde yatsın ne diyelim.adam halkını,milletini taaa ne zaman ve ne kadar iyi çözmüş))
hemde % ler vererek...
ortaçağda olsaydık adamı yakardı bu engizisyon zihniyetliler; yaaa ne diyorum ben beee, madımak'ta az daha yakacaklardı ya zaten bu hödükler...

Suçu halka atma kolaylığına kaçmamak lazım bence

her ne kadar inanmasam da,bir tanrının varolduğunu kabullenmek gerekir

Diyelim ki arttı. Bu neden bu kadar problem oluyor. Siz nasıl yaşamak istiyorsanız yaşayın. Birileri de nasıl yaşamak istiyorlarsa öyle yaşasınlar.

izm'ler idrakimize giydirilmiş deli gömlekleridir... (Cemil MERİÇ)

İsteyen insan(lar) dindar olabilir. Bunda herhangi bir sorun yok. Bu ülkede hiçbir birey başka bir bireye ne kadar ibadet ettiğini, veya edip etmediğini soramaz, karışamaz.
"Bu adam namaz kılar sürekli, tehlikelidir, aman bulaşmayalım"
"Bunun başı kapalı, bazı şeylerden anlamaz"

Yok böyle bir şey. Olmaması da zaten gerekir.

Ama bu ülkede hiç kimse, kendi dindarlığını topluma dolaylı-dolaysız baskı ile kabul ettiremez. Ben "herkes oruç tutsun" veya "kimse içki içmesin" diyip buna göre toplumu yönlendiremem.
Hele siyasi iktidarın gücüyle bu hiç yapılamaz.
Dikkat çekilen ve haklı olarak eleştirilen durum işte bu.

Ben böyle bir zorlama olduğunu düşünmüyorum, zaten bir insan zorla, içinden gelmeden namaz kılıp oruç tutmaz. Diyelim böyle de bir durum var bu yine sizi ilgilendirmez. Siz yapmak istemiyorsanız yapmayın. Başınıza silah mı dayanıyor, namaz kılın diye?
Gereksiz endişeler bunlar.

izm'ler idrakimize giydirilmiş deli gömlekleridir... (Cemil MERİÇ)

Ya arkadasım o zaman kokusmaya yüz tutmus rejimi elestirip tazeleyin.He rejim eskidi demiyorum.Örnekse güzel bi arabanız var.Yıllar arabanızın güzelliğinden bi sey eksiltemez belki ama zamanla paslanır çürür.REjimi elestirin ki tozlu raflarda ki kitaplara dönmesin.Ascık küfredin,orasını burasını çekistirin,unutulmus güzelliklerini yasatmaya çalısın vs...

her ne kadar inanmasam da,bir tanrının varolduğunu kabullenmek gerekir

Sana gerçek bir olay anlatacağım. Çok kısa. Vaktini fazla almayacam...

En yakın arkadaşımın kardeşi bir atölyede çalışıyor çırak olarak.
Liseye devam etmedi, bu işe verdiler meslek öğrensin diye. Bizce (yani ben ve arkadaşıma göre) iyi oldu.

Bu kardeşimizin çalıştığı yerdeki patronlar -dinci demeyim de- fazla muhafazakar. (olabilir tabiki yani)
Çocuğa işe başladığı haftanın ilk cuması, "öğlen tatili, biz dükkanı kapıyoruz, tek durma burda napıcan, bizle camiye gel" dedi. Camiye davet etmek kötü bişey değil.
Değil de, çocuk dükkanın önünde veya etrafta da bekleyip dolaşabilir. Size ne, değil mi?
Çocuğun namaz olayıyla uzaktan bile alakası yoktu, ne oruç tutar ne namaz kılardı. İkinci haftadan itibaren cumaya gitmeye ve düşünsel anlamda sivrileşmeye başladı.

Çocukla bi gün konuştum, sohbet ediyorduk... Dedim ki, "istemiyorsan gitmezsin, zorla götürecek değiller ya"
"abi her hafta onlar gidiyor cumaya, ben de mecburen gitmek zorunda hissediyorum kendimi. gitmemem doğru olmaz. patronun gözünde de kötü görünürüm"

Ben olsam, tepkimi koyarım. Gerekirse kavga da ederim.
Ama o çocuğun çalıştı yerde, tepki göstermeyi sağlayacak ortam bilerek var edilmemiş, yaratılmamış.

Kafasına silah dayayan yok çocuğun ama ortamda gözle gömrülmeyen ama hissedilen bir psikolojik baskı var.
Zorlama silah dayayarak olabileceği gibi, ramazanda yemekhane kapatmakla aynı duruma benzeyen bu cuma hadisesi gibi de olabiliyor.
Şunu diyecem yani özetle: "Başınıza silah mı dayanıyor, namaz kılın diye?" söylemi pek geçerli ve gerçekçi değil artık. Basskı kendini hissettirmeye ve ele geçirmeye başladı ve bu iktidarın da gölgesi sayesinde ilerliyor

Anladığım kadarıyla bu olayda bir zorlama yok. Gitmek istemediğini söyleyebilir.Söylediğinde de zorla götürecek değillerdir, herhalde.Ama kişinin kendini mecbur hissetmesini hissettirmek de yanlış.Ne yazık ki böyle durumlar olabiliyor. Tam tersi durumlar olabildiği gibi.
Dindar sayısının artmasının baskı ile bir alakası olmadığını düşünüyorum.

izm'ler idrakimize giydirilmiş deli gömlekleridir... (Cemil MERİÇ)