Camide sapık var!

OKULLARININ bir haftalık ara tatilini geçirmek için kızımla birlikte İstanbul’a gelen bir yabancı arkadaşına, ülkemizin pek bilinmeyen köşelerini de gezdirelim diye kısa bir yolculuk yaptık.

Cumartesi günü Bursa’daydık. Bursa’nın tarihi yerlerini gezdik, eski garajın oradaki Cemal Usta’da kebap yedik. Yolumuz öğle namazından bir saat kadar önce Ulu Cami’ye de düştü.

600 yıllık bu muhteşem eserin içindeki restorasyon çalışması sürüyordu. Matkap seslerinin bile bozamadığı ulvi bir atmosfer vardı camide.

Az önce Koza Han’ı gezmiş ve cami ziyareti için gerekli ipek eşarpları tedarik etmiştik.

Giysilerimiz bir ibadet yerini gezmek için uygundu. İki genç kızın üzerinde dizlerinin altında etekler ve "mus" tabir edilen kalın siyah çoraplar vardı.

Caminin içindeki levhaların güzelliği ve anlamları üzerine konuşurken yanımıza gri cüppesinin eteklerini savurarak, sarıklı, sakallı, gençten birisi geldi. Kılık-kıyafetinden camide görevli olamayacağını düşündüm, belli ki orayı kendisine yuva yapmaya çalışan bir tarikat mensubuydu bu kişi.

Fransız misafirimiz, adamın cami hakkında bilgi vermek üzere yanımıza geldiğini düşünmüş. Ama adamın niyeti bizi camiden atmakmış!

"Camiye etekle girilmez, hadi yallah dışarı" diye bağırarak yanımıza geldi.

Bu kılkuyruk tipi dövüp def etmekle, yabancı misafirimizi huzursuz etmeden oradan ayrılmak arasında tereddüt ettim önce, sonra bir ibadet yerinde olay çıkartmanın bana yakışmayacağını düşündüm, çocuklara caminin kapısını işaret ettim, çıktık.

O sırada camide iki tür insan vardı. Camiyi gezen turistler ve bir kenarda kendi halinde ibadet eden insanlar.

Dizlerinin altında etekler ve kalın çoraplar giymiş iki genç kıza bakarak aklına sapıkça fikirler gelen tek kişi, o sırada orada bulunanlar içinde "dini bütün" denmeye en çok benzeyen kişiydi.

Bursa Müftüsü ve Ulu Cami imamı bu kişiyi eminim ki kolayca bulabilirler. Sarı bir çıyana benziyordu çünkü.

Ve eminim ki bir ibadet yerinden birilerini kovma hakkının kimsede olamayacağını da ona iyice belletirler.

Mehmet YILMAZ (Hürriyet, 30/10/2007)

Gerçek Müslüman yalan söyler mi?

BURSA Ulu Cami’de başıma gelenleri anlattığım yazıdan sonra dün Vakit gazetesinde beni yalanlayan bir haber yayımlandı.

Kendisine Müslüman diyenler, nasıl bu kadar yalancı olabiliyorlar, hayret ettim.

Vakit, kim olduklarını bilmediğim cemaat mensuplarına dayanarak camiden çıkarılma nedenimizin "ayakkabılarımızı çıkarmamamız olduğunu" iddia ediyor.

Bırakın bir camiyi, dini bütün bir Müslüman’ın evine bile ayakkabıyla girilmeyeceğini öğrenerek büyüdüm.

Kaldı ki hayatımda bir camiye ilk kez giriyor da değilim. Bir camide nasıl davranılması gerektiğini bu "yalancı Müslümanlar"dan daha iyi bildiğime inanıyorum.

Yazım yayınlandıktan sonra bana gelen okuyucu mektuplarından anlaşılıyor ki kılık kıyafetleri ve görünüşleri hoşa gitmeyen başkaları da bizim gibi camiden çıkarılmak istenmiş.

Belli oluyor ki Ulu Cami, bir tarikatın oyun bahçesine dönüştürülmüş, başkasına tahammül edemiyorlar.

Diyanet İşleri Başkanı ve Bursa Müftüsü bu konuya bir eğilsinler diyorum.

Haberi yazan muhabir, haberi yazmadan önce beni de aramış ve bu soruyu sormuştu.

Ona da anlatmıştım, bir camide nasıl davranılması gerektiğini iyi bildiğimi. Ama yine de yalan bir şeyi yazmakta sakınca görmemiş. Hesabını artık bana vermesine gerek yok. Ahirette bunun da hesabı sorulacaktır nasıl olsa.


1/11/2007