apolitik-a ve afaroz edilişimiz

önce apolitik gençlerden başlayayım..90larda doğan bizlerin büyük sorunlarından biri olan bu durumdan bahsetmek istiyorum biraz...
80lerden sonra artık devran döndü..devir değişti dünyayı kurtarmanın hiç kimseye kalmayacağı acı bir şekilde anlatıldı...80lerden sonra doğan bizlerden kimimiz(ama minicik bir kısmımız)geçmişte olan biteni anlamaya ve gelceğe yön vermeye heveslendik..pek çoğumuz ise yeni bir kavram yaratıp onun ardına sığındık..apolitik..ama hayır!bu kavramı biz yaratmadık..şimdi büyüklerime soruyorum neden?bizi bu denli uzaklaştırmanızın sebebi neydi?yakınır bazen büyüklerimiz"şimdiki gençlerin dünyadan haberi yok dertleri tasaları giyim kuşam"..anlamam bunu..annem sivri dilli oluşumdan ve her fırsatta hocalra dil uzatışımdan çok korkardı..beni her fırsatta saygılı örnek bir öğrenci olmaya davet ederdi..sanıyorum bunun için haklı sebepleri vardı..şimdi çevremdeki yaşıtlarıma bakıyorum inanamıyorum..bu nasıl bi tüketicilik?nasıl bir cehalet?evet bende pek bilgili sayılmam ama en azından düşünme yetimi yitirmedim henüz..abime sordum bi gün"tek derdin kızlar..senin başka sorunların yokmu?" "niye bi sorunum olsun ki?"dedi"üniversite bitiyo bu sene işim hazır evim barkımda var şimdi kızlardan başka neyi kafama takabilirmki?" "mesela daha toplumsal şeyleri?"diye sordum bi umutla "ben senin gibi entellektüel yetişmedim kızım..ama belkide böylesi daha iyi oldu..yani sana bakıyorum da"dedi..şaşırdım..bi insan çevresinde olan bitene karşı nası bu kadar duyarsız olabilir?işte şimdi ben özellikle anne baba olmuş büyüklerime veryansın ediyorum neden apolitik denen o kavramın içine sürüklediniz bizi?neden bizimde bilmemize görmemize gerekirse de yanmamıza engel oldunuz?yansaydık biz de eğer daha iyisi olmuyorsa bıraksaydınız kuşaklar boyu yansaydık hepimiz...

sen yanmazsan..ben de yanmazsam..nasıl aydınlanacak bu dünya?

savaşma sevişin çocuklarıyız biz...farkındalık denen şey bi çoğumuzda yok..bizi böyle yetiştirdiler...çünkü zamanında ordu onların kitaplarını toplattı..çünkü zamanında aydınlar ve entellektueller olduruldu..çünkü hala hrant öldürüldü..ölüdrülüyor..öldürülecek..onlar baskıyla yıldırıldı..ve biz onların çocuklarıyız..ama ben izin vermiycem..çocuğumun sığ bi zihniyete sahip olmasına..değişeceğiz..yavaşta olsa..biz yapamasakda türkiyede bizim çocuklarımız yapacak..değiştirecekler bu ülkeyi..okuma seviş.savaşma seviş..devamlı seviş zihniyetini zorda olsa değiştireceğiz..artık aşmamız gerek birşeyleri..artık aşmamız gerek bu tembelliğimizi ve neme lazımcılığımı..ve bana dokunmayan yılan bin yaşasın zihniyetini.

Sizlere katılmamak elde değil... Ailelerimiz bizi üniversiteye uğurlarken : Aman çocuğum sakın siyasete bulaşıp başını derde sokma... Akıllı uslu oku da bitir okulunu der...
Medya bizi incir çekirdeğini doldurmayacak malzemelerle oyalayadururken dünya dönüp durur... cahil olalım ki kolay oy verelim şerefsizlere...
Kapıcı Mehmet Amca, Marangoz Ahmet Usta ve Tamirci Tahsin Usta zaten karın doyurma derdine düşmüşlerdir " Siyaset benim neyime derler."
Her yönden apolitikleştiriliyoruz....

şans arada bir bana da güler
lakin kıçıyla...

haklısınız, haklıyız ama ben bu konuda onlara yani ebeveynlerimize de hak vermiyor değilim.
kendimden örnek vermek istiyorum. babam 80 darbesi sırasında kaçak yaşamış, içeri girmiş, karşı görüşteki insanlarla aynı koğuşta kalmak zorunda kalmış, korkudan geceleri gözünü bile kırpamıyormuş. bu adam ben bildim bileli evin içinde bizim bulunduğumuz ortamda siyasetten bahsetmez. bizi politikadan uzak tutarak koruduğunu zanneder. belki kendine göre de haklı.
ama doğrusu bu gizem, beni politik konulara daha çok çekti

gençlerin apolitikleşmesi politiklerin bakış açısından kötü gözükebilir.ama bir apolitik bakış açısıdan diyorum ki o politik meselelere gelene kadar seni daha çok irdeleyen bişeyler yokmuki.sonuçta halklardan önce kendi varoluşunu konumlardanmı asıl mesele değilmidir.bence politik olanlar çok fazla bu kadar varoluşunu ortaya koymuş insan varmıki.

konunun bence en can alıcı noktası burada. Batlanyus'un da vurgulamak istediği noktanın temelinde bu var bence. Apotlitik olsun veya olmasın, asıl problemimiz, üzerimize kurulan baskı ile "düşünme yetimizin" yitirtilmesi. Aman ciddi mevzularda düşünmeyelim. Hatta çoğu arkadaşınızla konuşurken, "amma felsefe yaptın sen de. canımı sıkıyorsun yahu böyle konuşurken" dediklerini duymuşsunuzdur muhtemelen. Düşünmenin ve tartışmanın bile felsefe ile karıştırıldığı bir kuşağın çocuklarıyız ne yazık ki. galiba Dünya'ya gelmekte bir kaç yüz yıl geç kaldık biz, veya fazla aceleciydik.

Anarşi Testen Bakmaktır! (Bence)

güzel konu güzel yaklaşımlar
dışardaki çevremizdeki o apolitik gençliğin tüketiciliğinden sığlığından saçmalıklarından en çok öyle olmayan bizler rahatsız oluruz
apolitik olmayan, apolitikliğin arkasına saklananları eleştiren, apolitik kuşağın fireleri olan buradki muhterem zatlar beni umutlandırdınız valla
apolitik dayatmaya karşı savaşanlar derneği mi kursak acaba hala düşünen düşünme yetisini kaybetmemişler olarak

mezar taşlarına şiir okumak, güzel taşlar ayakta dinler sizi.
çölde vaaz etmek mutluluk! kumlar perestişle ürperir.
cemil meriç