Lanetli Köşe

bir murathan mungan'da ben bırakıyım
ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
bunlar da bir işe yaramadıysa
demek yangında kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda...

Öğleden Sonra 2 Birası

hiçbir seyin önemi yok
bir yatakta debelenmekten baska
ucuz hayaller ve bir birayla
yapraklar ölürken ve atlar ölürken
ve ev sahibeleri koridorlarda dikmis gözlerini bakarken;
canlidir müzigi çekilmis perdelerin,
sinek sürüleri
ve patlamalar sonsuzunda
son insan'in magarasi;
hiçbir seyin önemi yok sizdiran lavabodan baska,
bos siseden,
keyiften,
kistirilmis
biçaklanmis ve tras edilmis gençlikten baska,
kendisine sözcükler ögretilip
ölsün diye
arkasi yastikla desteklenmis
gençlikten baska.

Charles Bukowski

çin'lilerin çok önem verdikleri bir hayat felsefesi vardır..hayat mutluluk üzerine kurulmuştur derler;
bir saat mutlu olmak istiyorsan;
şarap iç..
bir hafta mutlu olmak istiyorsan;
çeşitli yemekler ye..
bir ay mutlu olmak istiyorsan;
evlen..
bir ömür boyu mutlu olmak istiyorsan;
doğa ve yeşille bütünleş..
çiçeklerle yaşa...

“söylediğim her söz beni vuruyor/yoruldum kendime hedef olmaktan” Bayram balcı...

kalem kağıttan kaçar, kağıt kalemden...
insan tutulur kalır bazen, sen de tutul kal denizin karşısında..
konuşma denizle, denizi dinle... deniz anlatmaya başladı mı sen susacaksın..
avşar timuçin..

yalınayak yaşamlar..ne güzel bir söz zeynep
bak nazım usta ne diyor:
kafamızda güneş
ateş
bir sarık.
arık toprak
çıplak ayaklarımıza çarık.
ihtiyar katırından
daha ölü bir köylü
yanımızda
yanımızda değil yanan kanımızda..

Bilmez miyim hiç

Bilmez miyim hiç bütün bu sözler ne der ona
Bu sözler ve bu sözlerin içinde çırpınan uzaklıklar
Dolaşıyorum bir başıma, ortalıkta kimsecikler yok
Kıyılar da bomboş, kır yolları da
Soluğumu duyuyorum ara sıra, bir onu duyuyorum
Duymuyorum belki de, biliyorum yalnızca
Ayaklarımın altında yaban naneleri, kekikler
Yol kenarında bir kapı, tahta
Peki, kim yitirmiş evini, ya da
Hangi yitikle yok olmuş o yapı
Kimbilir.

Vuruyorum yokuş aşağı, kıyıya
Bir taşın üstüne oturuyorum
Ben oturur oturmaz
Çıkıyor kuytularından bütün görünümler
Ve ufak bir oyun oynuyor bana doğa
Alıp alıp götürüyor gözlerimi bıkmadan
Kısalıp uzayan bir çift yılan balığını andıran gözlerimi
Güneşin şavkından yuvarlanan çakıllara
Tam o sıra bir vapur yanaşıyor iskeleye uzun sürecek bir sonbahar taslağı gibi
Denize yeni sürülmüs bir tarlaya benziyor, uyanık, diri
Ve işin tuhafı bense
Alışıyorum gittikçe
Her gün bir parça daha alışıyorum yalnızlığıma
Ürperiyorum bir ara arkamdaki ayak sesinden
Ve bu yüzden mi bilmem
Durup bir süre çevreme bakar gibi yapıyorum
Sürüyle kus havalanıyor defnelerin içinden
Sürüyle, evet, hatırlıyorum birden
Nicedir unutmuşum saymayı bile günleri
Dağılıp gitmişler herbiri bir yana
Kuşlar gibi, onlar da
Benimse ne gidecegim bir yer
Ne de özlediğim bir şey var
Öyleyse neden yazıyorum bu sözleri ona
Bu biraz sevdaya benzeyen, biraz da sevdasızlığa
Böyle gelişigüzel, böyle kırık dökük
Sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana.

Uzun bir cumartesiyi hatırlıyorum, saat on iki
Dalıp gidiyorum, düsünüyorum da, saat on iki
Bir sigara yakıyorum, bir kağıda bir iki dize yazıyorum
Yerini iyi bilen, onurlu bir iki sözcük daha
Ama hiç kımıldamıyor, akrep de, yelkovan da
Yani tam böyle birşeye benziyor zaman
Yılgın ve çarpıcı renkler içinde pek kımıldamayan
Çıkageliyor sonra, saat on iki.

Anlıyorum
Yaşam elbette uzun biz duyabildikçe sevgiyi
Yalnızca bunun için uzun
Yani sevgiyle de sevebilir insan, sevdayla da
Örneğin
Bir sevgiyi yontup onarmak için
Döğüşmek de sevgidir
Ve benim bildiğim kadarıyla
Her şeydir bir insan, her şeydir
Yalandır kısalığı yaşamın
Ve özellikle insan dediğimiz şey
İnançli bir insan soyunun parçasıysa.

Sonunda başbasa kalıyoruz gene
Başbaşa kalıyoruz doğayla ben
İşte az önce yağmur da başladı, cumartesi günlerden
On temmuz cumartesi
Bir vapur daha kalkıyor iskeleden
Ve yağmur hızlanıyor biraz
Uzanıp yatsam diyorum otların üstünde çırılçıplak
Tam öyle yapıyorum
Şimdi yağmuru seviyorum, şimdi yağmuru seviyorum, yağmuru seviyorum.



EDİP CANSEVER

teşekkürler edip cansever...
teşekkürler hıgh hopes..

gerçeğin rengi gridir...

Lanetli Zeynep, kendize ait olmayan tümcelerin altına lütfen sahibinin imzasını bırakmaya özen gösteriniz, aksi hal öncelikle kendinize, sonralıkla ozana ve nihayetinde de burada bulunan bizlere saygısızlık olur ve litaratürde intihalden sayılır.
Örneğin forum konunuzun açılış cümlesi Erich Fried'e ait bir deyiş.
Anlayışla.

Forumu açış amacınız bana konfüzyon'u anımsattı, yani bilinç sislenmesi ve çağrıştırdıkları.

Ben de kendime ait bir kısa metinle konunun açılış metninin bana anımsattığını yazıp ayrılarım.

Doyuma kavuşturamadığım onurumun cılız izleri deliş deşik ediyor beynimi, sürüyüp kederimi bu kıyıdan uzaklaşmalıyım ivedi, yeni bir cinayet daha işlendi;
bir kırlangıç vuruldu zamanın ağında...
eksiliyorum baksanıza
kırlangıçların soyu tükenecek soysuzluğunuzda...

Kolaylıklar.