İnsan Kaybetmek ...

Bu gece kendimleyim yine ..

Kaçıp durduğum ama kurtulamadığım kendimle. Umursamaz halim, insafsız ve saldırganlımla kovaladığım kendimle. Aslında değişmemi herkes istiyordu sen dâhil, şimdi kimse katlanamıyor bu görüntüye; kafatasları içinde hikâyeler ve kendi ölümlerini kurguluyorlar birer birer. Oysa ittiğim kendim gibi senin hakkında da sesiz kaldım hep, lekelemedim hikâyeleştirmedim, sadece kanadım ince ince.

Hayatın en büyük kaosu olduğuna inandığım şey yüzünden çemberin hangi tarafında olursanız olun sırt çevirdim sizlere.

İnsan kaybetmek; hayatın kaosu muydu gerçekte. Çemberin içi yâda dışı, genele görüntü namına biz seçmeyiz orda ki bireyleri ama ya sonrası? Bunun cevabını vermekten hep uzak durmuş insan olarak söylüyorum ki yüzleşme burada yatıyor.

Vazgeçtiğini söyleyen bir adam olarak ne zaman vazgeçtiğimle hiç ilgilenmedim sanırım. Uzun mutlu bir günün sonunda mı? Hastalıklı ruhların etimi parçalamak için vurdukları keskin bıçaklarda ki görüntüme bakarken mi? Yoksa inançlarımı bir bir kendime ispata çalışırken yâda onlara bunlarda nedir sorgusu sırasında mı? …

Cevabım var mı peki? Kendi içinde onlara haksızlık ettiğimi düşünenler size sadece kendi mazoşist dünyanızda acı çekme imkânı verdim ve kendiniz tüm senaryoyu istediğiniz hale getirdiniz. Ve ben sırtımı dönmeden önce içim acıyarak izlemek zorunda mahkûmluluğumdaydım.

Size kızgınlığım olmadığı için affetmeyi hiç denemedim, kendimi yargılayışımın kararı sizden önce verildiği için kendi mahkûmluğuma da son vermedim.

Şimdi tekrar soruyorum soruyu bu kez size “İnsan kaybetmek” kolay mı? Cevabı bende olmayan soru olduğunu biliyorum en azından…

House of Duarden…

House of Duarden

Insan kaybetmek kazanmaktan daha da zor!!simdilik verebilecegim tek cevap bu

kaybettiğin insana göre değişir.gerçek bir dostsa kaybettiğini sanarken sen en umulmadık anda geri dönebilir ve anlarsınki aslında hiç kaybetmemişsin onu.öte yandan her an kaybedilmeye meyilli bir insansa kaybetmemeye çalışmak sadece acı verir insana o mutlaka kaybettirecektir kendinive eğer kaybetmek istiyorsak mutlaka kaybederiz o insanı

insan kaybetmek daha kolaydır, bir hatası bir yamukluğu anında siliverir o kişiyi senin gözünde

House of Duarden

insan kaybetmekte kazanmakta zor bence .kaybettiğin zaman bi yanın eksilir ve yerine ya birilerini koymaya çalışırsın yada kabuk bağlamasını beklersin. ikiside acıtır.bi şekilde canın acır yani ama büyüyebilmek için cesaretli olup kaybetmeyide göze almak lazım yada kazanmak için kaybetmeyi göze almak lazım önce demeliyim.bi insan kazanmakta bu denli zordur.bi insanı tanımak için pek çok sınav gerekir.bu zaman diliminde alışırsın ve sonunda tanıyamadığını ve kazandığını sandığını ama asla kazanmadığını öğrendiğin zaman yaşadığın yıkıntıda diğerinden daha az üzücü olmayacaktır.tabi terside olabilir belkide gerçekten kazanırsın ama kolay olmayacaktır bi şekilde.kazanmakta odur kaybetmekte..ve ikiside iç içedir..birini öğrenmeden diğieri diğerini öğrenmeden öbürü olmaz sanıyorum ki.

Bir Öyle Şaşılası Dünya ki Burası Balıklar Kahve İçerken Çocuklar Süt Bulamıyor!!!!

İnsanı kaybetmek...söylemek bile korkunç..kaybettim,istemedim kaybetmeyi...ama haklısın Geheimnis..o imkansızlığın zamanı gelmişti sanırım..

bir kaybedersin umursamazsın, iki kaybedersin umursamazsın, sonunda yalnız kalırsın umursasan da işe yaramaz.

Insan kaybetmek derken birilerini defterden silme degil, bir daha gorememekten bahsetmistim benheleki o insanla payla$acak daha nice vakitleriniz varken..her daim bir arada olamayacagimiz kesin,zaten doganin dengesi denilen $ey cümlenin noktasi.Yalniz, Ömrümüz boyunca izi kalan yaralari ta$imak gerekli oldugu kadar gereksizde olabilir bu durumda.Birilerini defterden silmek o insani ölüme teslim etmekle e$ degerde de olabilir.Haberlerini alamamak,duygularina ortak olamamak ve bunun gibi bilimum "-mamak" bu argümani dogruluyor olabilir mi?