Taşa Benzettim Kendimi

Vos Amo · #1 (**permalink**) 11-04-2008, 17:00

Ben hep suskunluğumu yazdım boş çerçevelere kalemimle..
Kelimelerin anlamları sıcaklığını yitirmiş, heceler kor bir ateşken küle dönüşmüş, taşa benzettim kendimi bir anda, sessizliğimin lehçesi susmuş bir mülteci gibi.Değirmen 'de öğüttüm taşlığımı, acıyı, hüznü öğüttüm, aşıma ekledim.Senin dönüşlerinde yoğurdum sevgimi, o ayaz kuytu köşelerde..
Hani severiz ya kahramanların mutlu sonla biten hikayelerini.benim ki de onlardan daha derin ve yerleşmiş bir sevgi şimdi.Taş dedim ya kendime usulca sokulu ver şimdi yanıma, taşın da duyguları vardır aslında.
Bir fotoğrafın var masamda ki çerçevemde, gülüşün yayılıyor soğuktan üşüdüğüm odama ısıtıveriyor geçiçi de olsa.Kendimi taşımaya mecalim kalmamış artık, metanetimi atmışım ummanlara..iki nefesin ortasında susmuş sevdamız. Suskunluğumuz taş olmaktan belki , sözsüzlüğümüz taşa devredildi belki de, başımda ağır ve soğuk bir suskunluğun sesi, taşıdığım sadece senin sevgindi, sözlerime sığdıramadığım, ve hiç susturamadığım.Taş ağlar mı ? derseniz.. evet ağlar derim sizlere, ağlar sessizce, gözyaşları süzülür göremezsiniz hiçbir şekilde..

A.K.

duarden · #2 (**permalink**) 13-04-2008, 01:07

Metni çok sevdim sağolun Vos Amo paylaştığınız için. Bu başlığı ilk görüce hatırladığım metinide alıntı olarak koyayım,

Alıntı:

F.Nietzsche´isimli arızadan alıntı

İnsan Nasıl Taşlaşmalı.

Yavaş yavaş sertleşmeli bir mücevher gibi... ve sonunda sessiz ve sonsuzluğun sevincinde yatıp kalmalı.

Vos Amo · #3 (**permalink**) 30-04-2008, 16:01

Ben hep suskunluğumu yazdım boş çerçevelere kalemimle..
Soğuğu hissetmeyen bedenimde tek başınayım şimdi beni bıraktığın yerde.Konuşamıyorum artık, taşlaştım dedim ya..Bir zamanlar neşeyle bakan gözlerimde gecenin koyu zifiri bir karanlık hakim artık, dudaklarımda gülüşün izleri sonsuza kadar hapsedilmiş tükenmişliğime, yalnızlığıma prangalar vurulmuş, örselenmiş hüzünlerle gömmüşüm kendimi dört duvar toprağıma.
Duymuyor artık kulaklarım o tatlı yaprakların birlikteyken iç çeken fısıltılarını, hüzünlü yalnızlığımda gözlerini arar oldum yine.Bırakıp gitme diyemedim yüreğimin kırık ezgisiyle.Anlayamadın..Anlatamadım belki de..
Hatırlarım ilk bana tebessümünü, gözlerindeki hülyalı bakışla, bilemezdim ki o gözlerin bana acı vereceğini, taşa çevireceğini.Konuşmayı unuttum, yalnızlığın sesini hapsettim içime, böyle sensiz, çaresiz kalıyorum, umarsızca isyan ediyorum taşlaşmış bedenimle bıraktığın yerde..

A.K.

duarden · #4 (**permalink**) 30-04-2008, 16:18

Oysa ayna diye baktığın bendim, bilemedin. Medusanın gözlerine sahip olduğunuda, oysa ben bilmeme rağmen o gözlerin içine bakmayı seçtim. Şimdi esrik bir yalnızlıkla ağıt yaktığın kayalaşmış şey benim bedenim...

House of Duarden

Okumak keyifli olunca insan bazen anlamsız bişeyler yazarak rahatlıyo siz bizim kusurumuza bakmayın.

Vos Amo · #5 (**permalink**) 05-05-2008, 16:42

Ben hep suskunluğumu yazdım boş çerçevelere kalemimle..

Gözlerimi kapatıp dinliyorum hala beni bıraktığın yerde yağmurun cama vuran sesini.unutulmuş kör kuyular içinde dipsizliğine kanar gibi rüzgarlar çürümüş yalnızlığın kıyısında dalga dalga vurur bedenime.taşım işte derdim artık işlemez bana ateş bile.oysa ki ateşle yanan ruhumda yalımlar kül oldu zamansız haykırışlarda.ne kapılar çalınıyor ne de ayak sesleri var ayaz vuran evimde.silemedi hiçbirşey çağlayanların bizim için çalan ezgilerini.taş suya suskun kaldı, öfkeler dindiremedi seslerini.dilimizde lal oldu geceler, kum taneleri ıslanmaz oldu denizin terk ettiği kıyılarda bile.martılar uğramıyor artık yapayalnız kaldım kör körfezlerde.taş suya suskun kaldı.ağlıyor yine usulca göremez hiç kimse.ıssızlık çınlıyor boş sokaklarda ağırlaştı taşınmaz oldu taşlığım yüreğimin sağnak sızısında..

duarden · #6 (**permalink**) 05-05-2008, 16:55

"Kaç yıl oldu yağmur altında kalıp ıslanmayalı , korkudan değil tadına varamamaktan olmadığın ve sanmadığım bir yerdeyim" derdi yaşasaydı oysa çoktan külü denize karıştı.
H.D.

Güzel bir seri oluyor, keyif veriyor okumak. Hikayeler; hikaye olduğu için.

ezgimmm · #7 (**permalink**) 05-05-2008, 19:56

vos amo çok güzel bi yazı tşklr..hüzünlendim yine..eski halime dönerim umarım en kısa zamanda..dönerim tabi ki..

yüreğine sağlık...

taranta-BABU · #8 (**permalink**) 06-05-2008, 09:56

oldukça güzel!
özellikle bu satırlar bana çok şey ifade etti..
Kelimelerin anlamları sıcaklığını yitirmiş, heceler kor bir ateşken küle dönüşmüş, taşa benzettim kendimi bir anda, sessizliğimin lehçesi susmuş bir mülteci gibi
teşekkürler..

Vos Amo · #9 (**permalink**) 07-05-2008, 17:31

Ben hep suskunluğumu yazdım boş çerçevelere kalemimle..

Öyle bir sağanak sızıya tutulmuşum ki, taşlaşmış ruhuma isyan ederek, yüreğimde ki ağrıları yüklemeye çalışıyorum ezgilere, yılgın hüzünleri gömmek istiyorum, gem vurulmamış öfkeleri çıkarıp, dönmek istiyorum, salkım söğüt yetiştirdiğim tomurcukları solmuş sevgi seline..
Bak gözlerime, çöz bukle bukle saçlarımı parmaklarının sıcaklığınla, dudağının kıyısından yudum yudum dökülsün yazılmış şiirler ikimize, ezbere söylediğimiz sevgi sözcüklerinle kederim uzaklaşsın dağ rüzgarlarıyla ruhumun derinliklerinde, zincirlerini kırsın gülüşlerin kalbimde ki prangaları en tenha köşelerde..
Bitmesin hiç umuda yazılmış tınılar, vursun yakamoz titreşimlerle bedenimizde, alev sönmesin hecelerimizde, damarlarımızda dolaşsın şifrelerini kırsın yaşamın en gizli kalmış harflerinde, taşım ama ben bir umut öyküsü kaldı şimdiler de sadece düşlerimde..

A.K.

duarden · #10 (**permalink**) 09-05-2008, 11:36

Oysa bilir di, medusanın gözlerine bakan: Sonsuzlukta asılı kalır herşey ve yaşamak adına hiçbirşey. Kayayla arasındaki boşluk heran dolmaktadır ve bi müddet sonra o kayanın görüntüsünden başkası olmayacaktır. Uzun mu sürer zaman kimin zamanı....

Umut etmek mi? pandoranın kutusunda ki son kötülük mü? "Ümit kölelerin meziyetidir" der di yalnızlığa kaçan.