yanlış rota...

Janice · #1 (**permalink**) 20-02-2008, 18:49

herkes bir yerden bir yere yol alıyor hayatta... aşkta, işte, gündelik ilişkilerde vs vs... başlanan yerde kalmıyor hiç bir şey... yolculuk hali hayatımız... yolculuk sırasındaki durumumuzla çok ilgili olsakta nereye kısmını boşluyoruz... aysberge çarptığımızda geç kalınmış oluyor...

edward de bono'nun bir hikayesi vardır bu duruma uygun...

bir gemi getirin gözünüzün önüne. ışıkları söndü sönecek soluklukta... makineleri tekliyor durdu duracak... dümeni tutmuyor... kaptan alkol komasına girmiş... mürettebat moralsiz yolcular berbat servisten bezmiş haldedir...
derken yardım çağrıları yerine ulaşır ve gemiye yardım ekibi helikopterle indirilir...
gemi görevlilerin morali yerine gelir yolculara servis düzelir makineler onarılır... gemi ışıl ışıl olur...
gemi yolunda tıkır tıkır ilerlemektedir...
amaaaa...
hala yanlış rotada ilerlemektedir...

ve bono derki bu noktada 'hayatımızda işleri yoluna soktuğumuzu düşündüğümüz zamanlarda ortaya koyduğumuz tablo genellikle budur... arızayı tamir ederiz bozuk düzeni düzeltiriz ama gittiğimiz yönü hiç tartışmayız...'

iyi gidiyoruz... belki keyfimiz yerinde...
tamam da aslında nereye gitmek istemiştik?

(haşmet babaoğlu'nun bir dergi için yazdığı eski bir yazısından bölünerek yazılmıştır... internet üzerinden kopyalanmamıştır...)

demkaçkını · #2 (**permalink**) 20-02-2008, 19:35

kişinin pusulası içinde olmalı, arızalar rotayı şaşırtsa bile, yardıma muhtaç kalmadan kendi bütünlüğümüze varmalıyız. o vakit yönleri tartışmayada gerek kalmaz .

ucuzfilm · #3 (**permalink**) 20-02-2008, 20:24

güzel öykü, makyajlı ve cilalı bir gemiyle buzdağına... gümmmm... nereye gitmek istemiştik... çok önemli değil aslında sevgili janice. bu yolda ne kadar "yaşayabildik"... elimizde avucumuzda neler kaldı. rotayı şaşırmadan, oraya buraya toslamadan yara almadan olmuyor, mutlaka biryerlerden biryerlerimize çomak sokularak rotaya müdahalede ediliyor. eee bize ne kalıyor öyleyse. sadece yaşamak. tadında...

Janice · #4 (**permalink**) 21-02-2008, 01:28

Alıntı:

ucuzfilm´isimli arızadan alıntı

güzel öykü, makyajlı ve cilalı bir gemiyle buzdağına... gümmmm... nereye gitmek istemiştik... çok önemli değil aslında sevgili janice. bu yolda ne kadar "yaşayabildik"... elimizde avucumuzda neler kaldı. rotayı şaşırmadan, oraya buraya toslamadan yara almadan olmuyor, mutlaka biryerlerden biryerlerimize çomak sokularak rotaya müdahalede ediliyor. eee bize ne kalıyor öyleyse. sadece yaşamak. tadında...

diğer bir rotada uğrayamadığımız limanlar, göremediğimiz, tadamadığımız, duyup dokunamadığımız.....
yani yaşayamadığımız kalıyor...
yaşamak ve yaşayamamak kalıyor geriye...

ucuzfilm · #5 (**permalink**) 21-02-2008, 13:00

evet maalesef tamda öyle oluyor sevgili janice. ama düşünün ki zaten çizili rotaların dışında seyredebilme durumunun çok mümkün olmadığı bir yaşamak değil mi sunulan. okul, askerlik, iş ve evlilik... sonra mutlaka çocuk. koşuşturmaca yani. farkına vardığınızda elinizdeki cilayla (elbette cilanız varsa) gemiyi parlatıp yola devam etmek kalıyor size.
bulunduğumuz sitenin adı anarşist ama daha önce sanıyorum bir yerde daha belirtmiştim bir çoğumuz anarşist falan değiliz. kurulu düzenlerimiz var. işe gidip eve dönüyoruz. ve düşünsel hayatlarımızda kimi şeyler üretmeye çalışıyoruz. ardı... yok... başka limanlar??? adı yoldan çıkmak olarak nitelendirilip değişik sıfatlarla yargılanıyorsunuz. sorgulamaya gerek dahi duyulmadan...
Saygılar efendim...

Sosyopat · #6 (**permalink**) 21-02-2008, 13:25

yaşamın kendisi bir yol zaten akıp giden zamanda...umarsız yolculuklarında belli bir tadı vardır...alıp kendini gitmek yeterli gelebilir bazen...rota zevklere,zaaflara,heyecana teslim edilir...sorumluluk kaygısı başlandığı yerde bırakılmıştır yolun...

hem sonra,bazı gidişler,gelmek arzusu,rüyası taşır içinde bi yerde...az önce uzaklardan gelen bir şiiri alıntılamak isterim...

Alıntı:

Ich habe einen Traum
Dort wo du bist, ist nach Hause kommen
Wenn ich müde bin, lässt du mich ausruhen
Wenn ich friere, wärmst du mich
Du tröstest mich, wenn ich traurig bin
Wenn ich lache, lachst du mit
Wenn ich reden möchte, hörst du zu
Wenn es peinlich wird, lachen wir gemeinsam darüber
Wenn ich falle, fängst du mich auf
Wenn ich heiss bin , sorgst du für noch mehr Feuer
Ich bin wie ich bin, und für dich ist das gut genug

bir rüyam var
orada,her neredeysen,eve gelindiğinde
üşüyorsam,ısıtsan beni
neşelendirsen beni,ben hüzünlü olduğumda
güldüğümde,eşlik etsen bana,gülsen
konuşmak istediğimde,dinlesen
komik birşey olduğunda,beraber gülsek
ben düştüğümde beni tutsan
ateş bastığında beni,sen daha da alevlendirsen
ben kendimken,sana yeterli gelse

Janice · #7 (**permalink**) 21-02-2008, 16:36

Alıntı:

Sosyopat´isimli arızadan alıntı

yaşamın kendisi bir yol zaten akıp giden zamanda...umarsız yolculuklarında belli bir tadı vardır...alıp kendini gitmek yeterli gelebilir bazen...rota zevklere,zaaflara,heyecana teslim edilir...sorumluluk kaygısı başlandığı yerde bırakılmıştır yolun...

hem sonra,bazı gidişler,gelmek arzusu,rüyası taşır içinde bi yerde...az önce uzaklardan gelen bir şiiri alıntılamak isterim...

bir rüyam var
orada,her neredeysen,eve gelindiğinde
üşüyorsam,ısıtsan beni
neşelendirsen beni,ben hüzünlü olduğumda
güldüğümde,eşlik etsen bana,gülsen
konuşmak istediğimde,dinlesen
komik birşey olduğunda,beraber gülsek
ben düştüğümde beni tutsan
ateş bastığında beni,sen daha da alevlendirsen
ben kendimken,sana yeterli gelse

zaten bu sorumluluk hissi bizleri istediğimiz rotadan alıkoyan değil midir çoğu zaman... ikinci üçüncü şahıslar için istenilen rotalardan vazgeçilmez mi... istediğimiz noktada dümeni istediğimiz yöne çevirebilme özgürlüğümüzü biz mi yoksa bizim dışımızdakiler mi hapsediyor...
sn. demkaçkını pusula içimizde olmalı diyor... kesinlikle doğru pusula içimizde olmalı... hatta pusula içimizde... ancak pusulaya göre rota belirleyememekte problem...

bu arada güzel şiir

Sosyopat · #8 (**permalink**) 21-02-2008, 16:57

Alıntı:

sn. demkaçkını pusula içimizde olmalı diyor... kesinlikle doğru pusula içimizde olmalı... hatta pusula içimizde...

içlerde bir yerde olmasına inandığınız pusulayı açtım sanmıştım sevgili janice...

Alıntı:

rota zevklere,zaaflara,heyecana teslim edilir

tabiki bu kendimce bir tariftir...her kişilik farklı rotalar belirler,dolayısıyla o rotayı yönlendirecek pusula tanımları da farklıdır...nasılsa evrensel pusula diye birşey yoktur zamana sıkışmış yaşam kaygıları için...bu tamamen bireyseldir...

Janice · #9 (**permalink**) 21-02-2008, 17:25

belkide dalgalara ve rüzgara bırakmak gemiyi en iyisi...
başka türlü rotanın doğruluğu her zaman tarıtışmaya açıktır...

Lilith · #10 (**permalink**) 21-02-2008, 17:29

eğer kişi karar veriyorsa buna, zaten rotasını belirlemez mi?
yoksa ben mi safım