yüzümüze yapışan maskelerimiz...

Söylemediklerimi işitin lütfen!
Bana aldanmayın!
Yüzüm bir maskedir,
Sizi aldatmasın.
Binlerce maskem var,
Çıkarmaya korktuğum,
Ve
Hiçbiri ben değilim...
Olmadığımı göstermek
İkinci doğam oldu.
"Kendinden emin biri" dersiniz,
Sanki; güllük gülistanlık
Benim için herşey...
Adım güven belirtir,
Ve
Oyunumun adı;
"Ağırbaşlılık"tır.
İçimde ve dışımda denizler sakin,
Her şeyin kumandanı ben...
Kimseye gereksinme duymayan
Ben...
Fakat, inanmayın bana,
Lütfen!
Herşey dışta, düzgün ve cilalı
Hiç yıpranmayan, her zaman saklayan
O maske!
Altta ne güven ne de rahatlık...
Altta,
Karışıklık, korku ve yalnızlık içinde bocalayan
Gerçek ben!
Ama saklarım bu gerçeği savunuculukla.
Kimsenin bilmesini istemem...
Zayıf taraflarımı düşündükçe
Titrer ve sararırım...
Ya başkaları görürse iç dünyamı...
Gerçek ben ve yalnızlığımı!
İşte;
Maskelerimi onun için takarım...
Onun için, arkalarına saklanacak
Maskeler yaratırım...
Onlar;
Gösterişte kullanabileceğim
Parlatılmış yüzlerim.
Beni korur, bakan gözlerden.
Beni olduğum gibi kabul edecek,
Sevecek
Bakışları bulamazsam,
Solacak kuruyacak gerçek ben...
Ve
Ben bunu biliyorum.
Beni kendi maskelerimden kurtaracak,
Kurduğum hapishaneden kaçıracak
Diktiğim engellerden aşıracak,
Beni seven,
Beni anlayan
Bakışlar olacak.
Bana,
"Sen değerlisin" diyecek,
"Maskesizken daha bir insansın"
"Daha yakın, daha bir dostsun"
Diyecek bir bakışa
Beni gören bir bakışa
Muhtacım...
Benim yanıma sokulman kolay olmayacaktır!
Uyarırım seni dost!
Uzun yıllar kendini yetersiz hissetmiş ben,
Sana kendini kolayca açamayacaktır.
Bütün gücümle tutunacağım maskelerime
Ne kadar sokulursan yakınıma,
O denli şiddetli geri iteceğim seni.

Kim olduğumu merak ediyor musun?
Hiç merak etme.
Ben, çevrendeki
Her erkek ve kadınım.
Maske takan her insanım.

Charles C. Finn

maske... var mıdır takmayan? tüm gerçekliğiyle dünyaya kafa tutan var mıdır? yoktur elbet... maskelerimizin altına saklanıyoruz ve bazılarımız gerçek yüzlerini bile unutuyor... kendine bile o kadar uzak olanlar varki kendi gerçeğinin farkında olmayanlar... maskeyi gerçeği sananlar...
Finn'in şiirini okuyupta o cümlelerde kendini görmemek mümkün mü... hayat maskesiz yaşanmıyor malesef... belkide bu yüzden seviyoruz yalnızlığı... maskelerimizi çıkartıp kendimizle başbaşa kalmak ruhumuzun yansımasını görebilmek için aynalarda...

MASKELİ BALO


Yaredir sinede eski sevgili
Eski sevgili eski günler
Hayata baksana takmıyor kimseyi
Hiçbir şey diriltmez artık geçmişi
Yaredir yine de

Yaktın gemilerimi
Dönüş yok artık geri
Tak etti canıma bu maskeli balo
Bu maskeli balo
Ve onun sahte yüzleri

Yaredir sinede eski sevgili
Ne yapsan kolay unutulmaz
Ağlama geçmişe yaşadık bitti
Anılar bizi yalnız bırakmaz
Yalnızız yine de

MURATHAN MUNGAN

Maskeli bir baloda yaşıyoruz sanırım, gerçek yüzlerimizi unutmaya çalışarak, ne kadar unutursak o kadar az incinecekmişiz gibi sanki. Her akşam dua ediyoruz maskelerimizi çıkartıp yatmaya hazırlanırken, tanrım bu maskenin altında ki ben olayım diye. Her gün bir maskeli balodan dönüyoruz soğuk yaşamlarımızın içine. Gerçek yüzümüzü Annemizin sıcak koynunda bırakmanın özlemi ile yeniliyoruz hayatı. Bu maskeli baloda hayat takmıyor bizi. Bir sabah aynanın karşısında ki kişi ben olmak isterdim, kendi yüzümü traş edebilmenin ne olduğunu anlayabilmek için.

her gün evden çıkarken suratına oturttuğun şey bir süre sonra eklenti olma özelliğini yitirir ve bütünleyici bir parça haline gelir. sokakta çıplak yürümek gibi gelir artık maskesizlik..
mecbur bırakıldığım andan beri herkes gibi ben de hiç yanımdan ayırmıyorum onu...

is all that we see or seem
but a dream within a dream?

bazen kapımızı manik ya da depresif bir şüphe çalar ya, o bu maskenin verdği rahatsızlıktandır işte.ondandır ki bir an evvel kurtulup şizofrence yaşarsın hayatı, avuç içine baktıkça her kıvrımda bir hayat görürsün adeta.ama maskeye ihtiyaç duyduğumuz anda o gidilmesi gerekmeyen yerde benliğinle debelenirken tam ortasına düşersen o alevin kor halinin, o zaman eyvahhhh... çoktan geçip gitmiş insansı yanım.maske ihtiyaçtır, maskesizlik de... ama zuhur eden sarhoşluğu atmaktır her iki halde de bizi yoktan var eden.
paylaşım için teşekkürler sayın ''Janice''...

Bilmemiz gereken çok şey var.Sorumluluklarımız çok fazla.M.Ö 2000'li yılların dünyasında değiliz artık.Yanlış kurulan bir hayatın sonundayız.Her sosyal alanın ayrı bir raconu ve ayrı bir maskesi var ve zaman tüneli gibi bir yerden diğerine geçerken maskeler de değişiyor.Dilin gelişimi ile maskelerin gelişimi arasında da ilişki var.Gündelik hayatta 50 kelime ile konuşan yerli topluluklar pek maske giymezler.İhtiyaçları yoktur çünkü.Şimdi dilimizde en az 20.000 kelime var.Her kelime bir anlamın karşılığı.Her anlam bir kurgunun içinde.Her kurgu bir yaşamın içinde.Sorumluluklar,yaşamlar,ilişkiler,üretim tarzı arttıkça bu maskeler bitmez.

maskesiz yaşamaya çalışanlar zaten fazla yaşamıyor

House of Duarden

en çok kendini mi kandırıyor diyorsun öyleyse?

House of Duarden