Hala insanım ve tehlikeliyim

Kumara ara verip kalabalığa kulak verdiğim anda dibimden insan seli uğuldayarak koşmaya başlıyor. Her biri, bir hayat kurmuş, sözcüklerle dans edercesine, kimisi oyuna kimisi oyuncuya odaklanmış bir kumar oynuyor birbiriyle, bazen benim de dahil olduğum...
Gözlerim kalabalıkta boş boş dolaşırken beynim masaya davet ediyor benliğimi. Sıkıldım diyorum, üstelik yorgunum ve zaten mağlubum.
Belli bir süre yokum arkadaş, istemiyorum. Kaç zaman kibir, nefret, kıskançlık kartlarıyla masaya oturdum bilir misin?
Yeter! diye bağırıyorum kalabalığın ortasında, herkes ara verip oyuna, şaşkın gözlerle seyredip, hasta ruh halimi çözme gayretinde. Üzerimdekinin elbise olduğunu fark edene dek çıplak hissediyorum kendimi, ürkütücü bakışların arasında.
Kahretsin! Ben bir astım hastasıyım bu dünyada, nefes alamıyorum. Ne kadar da çabalasam yetmiyor, yırtıyor beynimi kalabalık uğultu. Öleceğimi düşündüğüm anda karanlık bir sokağa sapıyorum. Sokak, lambanın çıkardığı hışırtı ve önünde uçuşan böcekler dışında sessiz ve kimsesiz. O yöne koşuyorum. Biraz daha iyiyim sanırım. Koşarken gözlüklerimi düşürüyorum.Görmüyorum hiçbir şeyi.Sözcüklerin uğultuyu andıran gürültüsüne doğru yöneliyorum tekrar.Kulağıma gelen uğultu masada kaybedenin ben olduğumu haykırırcasına kahkaha atıyor.O anda anlıyorum,karanlıkta kaybettiğim gözlüklerimi,aydınlık kalabalıkta arayan halime gülündüğünü.Görmek ve duymak tercihim olsaydı bu halde olur muydum diye fısıldıyorum kendi kendime.Evet, bu kez çıplağım,deliriyorum.Gözlüklerim! Gözlüklerimi verin görmüyorum!
Sesin azaldığı yöne koşuyor benliğim. Gözlüklerimi ufak bir çocuğun ağlayışındaki masumiyette buluyorum.
Kahretsin! Ben bir hastayım, astım hastası! Nefes alamıyorum. Olduğum yere yığılıyorum.
Kulaklarımda yankılanan tek gerçek Çocuğun ağlayışı!
Gözlerimi araladığımda...
Hala insanım...
Bir masadayım ve oyun oynuyorum.
Çocuğun ağlayışı mı? Boş ver unuttum bile...
Çünkü İNSANIM VE TEHLİKELİYİM.....

House of Duarden

Mutlaka ki bahsettiğiniz şeyler sayın ''duarden'' benim istediğim şeylerden birisi olan tatmin olma isteğimi harekete geçiren şeylerdir. Bu anlamda da teşekkür ediyorum. Zaten bunu bir ihtiyaç olarak düşünüp paylaşıyoruz. Anlaşılmak ise biraz da ucundan değindiğiniz gibi; beni sarhoş eden fakat aslının suretin ötesine geçip anlaşılamamak olarak göründüğü gerçeğidir. Umarım bu durum sizi yormaz. Çünkü zordur kalbin saniyede ne kadar kan pompaladığının farkına varmak. Bunu kabul etmek ise sanırım diyalog kurmamıza vesiledir. Siz de hoş geldiniz mezesi çay olan sohbetime. Ama sanmayın ki sizi anlarım...

House of Duarden

bir gün kurulan cümleler kendimizi ele verecekse.kurduğumuz cümleler kendimizi ''tam'' olarak anlatacaksa; bırakınız ben öleyim.nefes alamam insan kokmayan bir yerde.
aynı saygı benden sizedir. karşılık değil, bende karşılığıdır söylediklerinizin

"insan insan için kurttur"(Hobes)
her ne kadar kurtlar sofrasında bir parça et de olsam
bu insan olmadığım anlamına gelmez benim de
o yüzden,
çehremi kendi karanlığıma gömüp
affediyorum hepinizi
affedin beni siz de…

Farkındalığın dönemeçlerinde bitimsiz bir hevesle, ki acıtır da, bir nevi arınma hali yaşar insan; o vakitlerde çıplak hisseder kendini, kiridir akan ve altından buruşuk eti görünür, yarasıdır. Her açık yaraya da çabuk konar yine toz ve ışık hızıyla çamurlaşır yeniden ten.
Derim ki, aciz yaşamlarımızda, ne çok kirden arınma, 'yeniden başlama' cüreti gösterirsek, o denli ince olur çamurdan kozalarımız.

Hoş, yalın, duru bir metindi eklediğiniz, bilinçakışının titreyen ûslubunda.
Aramıza hoş geldiniz LA_NAUSéE...

Maria gibi bende memnunum burda olmanızdan.. Hoş kalılar ola diyelim..

Bu sırada dedim ya bir önceki mesajda ilk kısmı şiirdir, şiir Şükrü Erbaş'ınmış ama hafızam hem zaman, hemde şaraptan şaşmış tamda şöyleymiş o cümle şiirde..

House of Duarden

insan kendine karşı her muhbirliğe ve kendince yönetilen her güce karşı oldukça iyi korunmuştur.kendi dışında olup bitenlerden pek çoğunu genellikle kendiliğinden fark edemez.tam anlamıyla ulaşılmaz hatta görünmez bir kaledir o.dostları ve düşmanları ona bir hainlik yapmadıkları ve gizli bir yoldan onu bu oyuna sokmadıkları sürece... der düşünür.
umarım bu yola zaman zaman itildiğimizin farkına varırız sayın ''maria''. teşekkür edyorum.