Aşık Olmadan Düşün...

Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...
Sokağa fırlayacaksın...
Sokaklar da dar gelecek...
Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi...

Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...
Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin...

Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...
"Önemli olan sağlık."
"Yaşamak güzel."
"Boş ver, her şey unutulur."
Sen hiçbirini duymayacaksın...

Gözyaşlarından etrafı göremez hale geleceksin...
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksin...

Hep ondan bahsetmek isteyeceksin...
"Ölüme çare bulundu" ya da "Yarın kıyamet kopacakmış" deseler başını kaldırıp "Ne dedin?" diye sormayacaksın...

Yalnız kalmak isteyeceksin...
Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...
İkisi de yetmeyecek...
Geçmişi düşüneceksin...
Neredeyse dakika dakika...
Ama kötüleri atlayarak...
Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin...
Gittiğin yerlere gitmek...
Bu sana hiç iyi gelmeyecek...
Ama bile bile yapacaksın...

Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın...
Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yasamak için direneceksin...
Hayatinin geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin...
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...
Herkesi ona benzetip...
Kimseyi onun yerine koyamayacaksın...
Hiçbir şey oyalamayacak seni...
İlaçlara sığınacaksın...
Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan.
Sadece bir müddet buzlu camin arkasından seyrettiren...
Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek... Boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin...

Uyumak zor, uyanmak kolay olacak...
Sabahı iple çekeceksin...
Bazen de "Hiç güneş doğmasa" diyeceksin...
Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...
Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...
Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin.
Nafile...
Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...
Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin...
Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin...
Telefonun çalmasını bekleyeceksin...
Aramayacağını bile bile...
Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...
Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla...
Yüreğin burkulacak...
Canın yanacak...


Bir daha sevmemeye yemin edeceksin...
Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için nefret edeceksin...

Yasadığın şehri terk etmek isteyeceksin...
Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek...
Ama bir umut...
Onunla bir gün bir yerde karsılaşma umudu...
Bu umut seni gitmekten alıkoyacak...
Gelgitler içinde yaşayacaksın...
Buna yaşamak denirse...

Razı mısın bütün bunlara?
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye?
O halde aşık olabilirsin.

Can DÜNDAR

mükemmelll bir anlatım paylaştığınız için teşekürler

Razı mısın bütün bunlara?
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye?
O halde aşık olabilirsin.


yapmayın ya hiç iyi tarafı yokmu aşık olmanın?
ama bu durumları yaşayanları epeyce çektiğim için iyi bilirim.
o nedenle kim bana aşık olduğunu söylese köşe bucak kaçıyorum ondan
çekilmiyorlar yani....
günleri geceleri hep dalgın ve uyuşuk geçiyor
tek tavsiyem siz aşık olmayın mümkünse diyorum ama nerede...
çeken olduktan sonra herkes aşık oluyor herhalde

Can Abim fazla ergen döneme hitap eden populist bir yazı çıkartmış. Aşk da, ayrılık da tam olarak bu olmayabilir; acı üzerine tesis edilen tüm duygudaşlıkların nihayetinde 'lüks yağmacılığımızla" eş olduğunu düşünüyorum. Ne bir insan bir diğerini bu kadar incitebilecek bir "şey" yapabilir ne de bunun izahını acı çekenin bizzat kendi farkındalığından soyutlayarak açıklayabilme şansımız vardır.

Aşk, varlığı ve yokluğu Tanrı'ya benzeyen, var olduğuna inanıldığında yaratılan, yokluğu kabullenildiğindeyse bir soytarı kıvamında kişinin kendi kendiyle eğlenmesinin hazzını yaşatan bir muğlak. Var'dır ya da yok'tur demiyorum, neye inanırsanız o'dur diyorum...

Yorum yok.

ben'den
dudağındaki yara izinin hep orada durmasını istiyorum,
ve bugün de en az o günkü kadar canını acıtmak.
bir köpeğin,bir başka köpeğin varlığını sezişi gibi
huzursuzca sezmeni istiyorum sevgimi
ve seni,herkesin aramayı unuttuğu yerde bulmak.

bi gun bi soz duymustum, galiba ahmet altan yazmisti, ask, olumu bile ikinci bir duruma dusuren bir durumdur... askin çilesi agir be arkadaslar, yukunu tasimak agir oldugu gibi, çilesi hiç çekilmez turdendir... bence bir kere gercekten sevmis bir insanin ikinci bir sefere sevmeye cesaret edebilmesi zor!!! kahrolsun ask

Asik olmadan dusunde ne demek yahu..
dusunulurse ask olmaz...ask dusunceyi (Akli)kovalar beynin sarhos aninda ask gelir ve yine oyle bir anda ceker gider..ask kalici degildir.Sayet kalici olsaydi ben tam 4 kez asikmi olurdum ugurlu sayim 3 tur bu sonuncusu ikinci bahara denk geldi

Ne kadar bilirsen bil, söylediklerin karşındakilerin anlayabileceği kadardır.MEVLANA