İşte Yanlızlığın Acıttığı Anlar

İşte Yalnızlığın ACITTIGI Anlar;


*akşam yemeğini yalnız başına yerken birden anlatmak, paylaşmak istediğin binlerce cümle olduğunu ve bu cümlelerin boğazına dizildiğini anladığın an...

*hastalandığınızda bir tas çorba pişireniniz yoksa, ameliyata girerken cüzdanınızı hastabakıcıya bırakıp hakkını helal et diyorsanız yalnızlığı iliklerinize kadar hissedebilirsiniz.

*arkadaslarla içmek varken, yanlız başına bilgisayarın başında içtigin an

*içeriden nefis yemek kokularının gelmediği, hosgeldin oglum/kizim/sevgilim/arkadasim şeklinde karşılanmadığın, bir eve adım attığında.

*the doorsdan people are strange şarkısı dinlerken şarkının sözlerinin kendinize ne kadar uyduğunu anladığınız anlar.

*yolda hiç bir yere yetişme gereği olmadan yürürken, birden yavaş yavaş yağmur başlar. kişi alışkanlık olarak adımlarını hızlandırır. sonra hatırlar ki nasılsa görecek, seni umursayan, sırılsıklam olmuş olmana üzülecek, seni seven biri yok. adımları tekrar yavaşlatır, evine yalnız başına akşam yemeğini yemek üzere en uzun yoldan döner.

*gözlerinizden yaş düşerken kendi mendilinizi kendiniz aldığınız an.

*etrafınızı deli gibi dağıtmanıza rağmen kimselerin size laf söylemediği, kimselerin o dağınıklarınızı toplamadığı anlar.dağınık olmak hoş ama, bu noktada anlaşılan yalnızlık en az o eşyalar kadar dağıtır, toparlanamaz hale getirir insanı.

*sevdiğin şarkıyı senin kadar sevebilecek hiçkimsenin yanında olmadığı an.

*diğerlerinden olmadığın, biraz daha farklı olduğun için arkadaşlarının seni terkettiğini anladığın anlar...

*evde şaşkın bi vaziyette salya sümük ağlarken uzun uzun kimi arasam diye düşündüğünüz ve isteğiniz gibi bi isim bulamadığınız zamanlar *istiklalde yalnız başınıza yürüdüğünüz zaman

*is dönüşü kapıyı anahtarla açıp karanlık eve girdiğinizde "ben geldim" diyecek kimse olmadığında. hatta daha beteri, kimse olmadığını bile bile "ben geldim ulan evim, nasıl geçti günün beyav" dediğinizde. evle, bilgisayarla, televizyonla, puzzle'la, müzikle, mutfak penceresiyle, otla bokla yüksek sesle konustuğunuzda.

*gece çok geç olmuş sanıp yatarken saatin daha 12 bile olmadığı anlaşılan ve kendi kendine gülerek "tavuk gibi erken mi yatacaksın" denilen an.

*elektriklerin kesildiği gecelerde daha net hissedilir. ne tv ne de bilgisayar olduğundan minderle ya da kolonya şişesi ile konuşulan anlardır.

*bir bayram sabahı, ailece yaşayan karsı komşunuzun sizin yalnızlığınıza çare olsun diye 'istersen gel beraber kahvaltı yapalım' cağrısını duyduğunuz an

*hastayken, nane-limon yapacak, ateşinize bakacak, üzerinizi örtecek ve şevkat gösterecek kimsenin olmadığı anlar.

*heves edip aldığınız tüm yiyeceklerin en küçük boy olmalarına rağmen bitmeden bayatlayıp atıldığı anlardır. yiyeceği çöpe dökerken başınızı kaldırıp gözlerinizi kısıp, dersiniz: işte bu an o an, anladım..

*bir elinde sigara diğerinde bira, kucağındaki hemstıra bakıp gülümsediğin anlardır. hatta "hemstırda birazdan sigara dumanından rahatsız olup kaçacak" diye düşündüğün anlardır.

*evde yaptığınız yemeği tek başına yerken, masaya oturduğunda bir kaç saniyelik sessizliğin olduğu an. sonradan televizyonu açmak zorunda kalabilir insan, sırf yalnızlık hissi veren bu sessizliği bozmak icin..

*pink floyd - wish you were here i uzaklara dalıp dinlerken ki zaman dilimi

*evinizde müzik dinlerken sevdiğiniz bir sarkının çıktığı bir anda, gaza gelip bağıra bağıra şarkıyı söylediğiniz ve iğrenç sesiniz yüzünden kimseden fırça yemeyeceğinizi anlayıp kedere boğulduğunuz andır.

*güzel bir yemek yaparsın tek başına yerken haniya bir parça dökülür eğilip sorarsın "nasıl güzel olmuş mu?" işte yalnızlığını anladığın an o andır.

*televizyondaki spiker sunumunu bitirip iyi akşamlar dediğinde "sanada" diye karşılık verme ihtiyacı duyduğun an.

*yılbaşı akşamı eve gelirken sokaklardaki neşeli kalabalığı izlemek sonrasında boş evde yapacak birşey bulamamak . ..

*aziz nesin sesler adlı şiirinde bu anları çok güzel anlatmıştır.şiiri okuduğunuzda yalnız olduğunuz kafanıza çok güzel dank eder. gecenin bir zamanı evine gelince kilitte duyuyorsan anahtarın sesini anla ki yalnızsın elektrik düğmesini çevirince çıt diye bir ses duyuyorsan anla ki yalnızsın ......

*televizyondaki spiker sunumunu bitirip iyi akşamlar dediğinde "sanada" diye karşılık verme ihtiyacı duyduğun an.

bunu babaannem yapar

hepsi dogru ve guzel cok duygulandim okurken

'arkadaslarla içmek varken, yanlız başına bilgisayarın başında içtigin an '
tam da şu anda bunu yapıyorken, boğazıma dizildi biram.
ooof of:icon_drunk:
bu kadar da denk gelir mi:icon_sad:

si, mi dispiace...

aslında tamamına yakını denk geliyor bana...
birbirini doğurarak uzayan zincir halkaları gibi sanki...
hayat ne tuhaf...

si, mi dispiace...

Yıl boyu doğanın üzerime yağdırdığı yağmur sayısıyla denk olan durum..


Mecburiyetten bilgisayara karşı içiyorum. Hem yanlızlıktan karşısına geçiyorum hemde en sıkı dostuma bakarak içiyorum..

“..İçim rakı dışım su, Bu mahmur cinayette..”

insan, hayatta, ekmek kavgasında her zaman yalnızdır ...

pink floyd - wish you were here i uzaklara dalıp dinlerken ki zaman dilimi
İşte ben..: ((

Bana özgü tek şey,bu dikenli tellerle çevrili yoklukta,organize etmeye çalıştığım soyutluğumdur.Tunç adalardan Robinson'un bir demet umut köpüğünü taşıyorum...