Gönderilmemiş Mektuplar

Merhaba ....
Bu metni bir sevgi denemesinin başlangıcı olarak al.Bireyler arası oluşan tüm iletişim denemeleri,belli kapılarda başlayıp,başka kapılarda sonuçlanan,ya da sonuçlanmayarak dehlizlerde boğulan ,çıkış yolunun arandığı çok koridorlu yollara benzer.Bu yolculuklarda her zaman köşe başlarında yol ayrımları bulunur.
Kadın ve erkek bir yolculuğa birlikte çıkmayı denediklerinde , dostluk ilişkilerinde olduğu gibi ,kapı yolculuklarının nedeninin ne olduğuyla ayırdedilir. ad ortaklıkları da kapıyı aynı kapı kılmaz.
Sevmeyi bilmediğimden değil,sevgiden anlaşılanın insana yaraşır bulunmaması ve açılımlarının kısır kalacağı kaygısı yazdırıyor bu satırları.
Bu beş sesli ide yada duygu mu diyelim her nenden önce bir kişilikle anlamlanır. Sağlam kişilik bulmak kendi başına sorunken ,sağlam kişiliklerin biraraya gelerek bütünsel bir duruş oluşturması çok ciddi çabalar ve istem gerektirir.
Bu noktada seni övmeyeceğim ....,yermeyeceğim de .Yalnız bende güzel bir iz bıraktığını bil. İşte benim büyük korkum o güzel izi bir olanak olarak alıp yolu açma denemesinde başlıyor. Acı verirsin,veririm,veririz yada tam tersi.
Yada tümceyi doğru kuruyum; bir anım(n)a dönüşürsün(üm)
4.2.2004 ANKARA

Ah!
Herkes gül koklamayı düşler ama gül diken yok...!
Bu çabadan vazgeçse de beşer kimi kimi, hiç kimse derininde bir umut taşımadığını içine itiraf edebilmiş değil.