Kalbimi Yüreğine Göm...

#1 (**permalink**) 25-04-2007, 22:51

Kalbimi Yüreğine Göm...
(Yolun sonu göründüğü gibi çıkmadı)

Yaşam zamanı önüne katmış doludizgin geçiyor. Sürekli aynı güzellikleri yaşayamıyorsun. Duygunun doruğuna yaptığın ölümüne tırmanıştı, karşına o çıkıyor. Yaşamı boyunca senin gibisine rastlamamıştır. Bunu bilerek, sevgini evren ötesindeki aşk gezegenine taşırsın. Onu çok sevmediğini, canından çok sevdiğini düşünürsün… Aslında şeytan üçgenini hesaplamadığın için yanılmışsındır. Ceylanın beyin yıkama eğitimi almış bir avcının erotik bataklığında saplanmıştır. Elini uzatırsın, gittikçe batar ve çaresizliğin hıçkırığını yudumlarsın… Yapacağın tek şey, şiir yazmaktır.

Kalbimi Yüreğine Göm…

Korkunun dağlarında
Çobanlar türkü söyler
Sen umutsuzluğunun baharını yaşarken
Öfkem okyanuslardaki
Köpek balıklarının dişlerinde…

Bu duygu soluk alışımın simgesi

Seni bir daha sevebilirmiyim
Gözlerin güler mi
Saçlarında dolaşırken
Dudakların titrer mi…
Yine “aşkım” dermisin…

Biliyorum
Çorak topraklarda
Sürüngenler ölürken
Yeni bir ormanda
Kuşlar anılarımı ötecek
Senin kulakların çınladığında
Orada olmayacağım
Kalbimi yüreğine göm…

Yücel Dönmez