04-02-2007, 23:26
|
|
|
' o bir pamuk şekeri mi’
BULUTLARA BAKIP
‘o bir pamuk şekeri mi’ SORUSUNU SORAN ÇOCUKLARLA
KARŞILAŞMIYORUM
ONLAR MI BİLMİYORLAR PAMUK ŞEKERİNİ,
BULUTLARI MI GÖREMİYORLAR…
suları çekilmiş buradan
geride kalanlara, ‘peşime düşün’ demiş
kimse deniz kadar cesur değilmiş
İnsanın kendi hayatını yönlendirdiğini görebilmesi kadar güzeldir göç vaktini seyretmek. Bir cümle ya da bir kelime, akışını değiştirir kader çizgisinin. İstemek... İstemeyi vermezdi, isteseydi.
‘Oturup bir köşeye söyleşmek geçti içinden. İçinden her geçeni nasıl yapamadıysa bunu da yapamayacağını biliyordu elbet. Bilmekse yetmiyordu çok şeye, anlamak gerekti. Her şeyi anlamak. Anlaşılmayı beklemekten çok anlamak... Bir göç yolunun hangi yöne meylettiğini... bir güney yolcusunun güneye düşen gönlünün nasıl yitip gittiğini... gözlerden süzülenin bir tek yaş değil hayatın en büyük parçası olduğunu... günbatımında batanın bir süreliğine yitişini... sözlerin ardında yatanların, uykusunun ne kadar derininde kaybolduğunu... çamların çatıkatında yaşayan sincapların fındık depolarken tükettikleri enerjiyi...
Anlaşılmayı beklemeden, önce anlamak...’
İnsanın hayatın tadına bakacak kadar vakti olması kadar güzeldir bir kayığın küreklerini çekmek. Bir acı ya da özlem, küstürmeye yeter sevinci. Direnmek... Gücü vermeseydi yüklemezdi.
gökyüzüne çıkan merdiveni tamamladı adam
herkesi çağırdı, bir bir tırmandılar
geride bir çocuk kaldı
gidenlerin ardından uzun uzun baktı
‘güneşin ısıtacağı biri olmalı.
masalları okuyan...
toprağa basan...
ve karanlıktan korksa bile gece uyuyan...’
dedi çocuk
İnsanın hayatın da öğrenilebileceğini bilmesi kadar güzeldir olgunlaşmış bir inciri dalından koparmak. Bir öykü ya da masal, yaşanabileceklerin sınırını çizer. Sormak... sorular olmasaydı cevapların anlamı kalmazdı.
eğer sözlerimin ölçüsünü tartabilseydi çok ağır olduğunu farkedecekti
başka yöne çevirebilecekti o bakışları havanın
ve düşün dilinin inceliklerinde karanlığa bir mum yakıp
‘ben’den örülme senfoniler dinleyecekti yıldızlar yağacaktı belki saçlarından
soruların felsefesinin, cevapta biteceğini o yıldızlardan anlayabilirdi
bilseydi eğer kaybolacağını
belki hiç cevap aramayacaktı uzaklarda
Naz Ferniba
not:Resim alıntıdır...
|
Normal
