Tek yanlı aşk insanı aptallaştırır mı ?

Can · #1 (**permalink**) 24-03-2007, 16:01

Cemal Süreya 'Biliyorum Sana Giden' adlı şiirinde tek yanli ask kisiyi nasil aptallastiriyor
nasil unutmusum senin bir baskasini sevdigini

..diyor..

sizce tek yanlı aşk kişiyi nasıl etkiler?

Mental · #2 (**permalink**) 24-03-2007, 16:53

Tek veya karşılıklı pek farketmiyor, insan aşık olunca helede gençken duyguları mantığın önüne geçiyor buda mantıklı davranmasını engelliyor doğal olarak. Zaten duygu değilde mantık öne geçse onun adıda aşk olmaz ilişki olurdu dimi

#3 (**permalink**) 24-03-2007, 20:37

bunu konusruken şiirde burda olsa fena olmaz

Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

Cemal Süreya

Mental · #4 (**permalink**) 25-03-2007, 01:04

Nazım üstad güzel anlatmış bunu dizelerinde.

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,
bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte
yani yürekte.

Meselâ bir barikatta dövüşerek
meselâ kuzey kutbunu keşfe giderken
meselâ denerken damarlarında bir serumu
ölmek ayıp olur mu?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahir'i Zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Nazım Hikmet

#5 (**permalink**) 25-03-2007, 01:28

Mesnevide şöyle der aşkın içinde aklın eli kolu kırıktır.

Zaten sevmek dediğimiz durum tekil bir durumdur.Maşuğu o sizinle yada sizi seviyor diye sevmezsiniz. Ha maşukta aşıksa aynı zamanda yani sizi kendine maşuk olarak aldıysa güzeldir bu; ama dedim ya aşk tekil bir eylemdir seversiniz sadece yani tek taraflıdır duygunun özü burda .

Daisy · #6 (**permalink**) 25-03-2007, 19:42

Sevgi bir alışveriştir. Kalpten kalbe yapılan bir alışveriş. Anlamı, kalıcılığı, güzelliği burada yatar. Verirsin özveri ile sevgini karşılığında beklersin. Karşılıklı olduğunda sevgi gelişir. Karşılıklı olduğunda sevgi büyür. Beslenmeyen, desteklenmeyen sevginin büyümesini çok zordur. Evet tek taraflı da yaşayabilirsin sevgiyi ama bunun adı sevgi değil melankolidir. Sevginin tek yönlü akışı kişisel bir kısır döngü ve acı getirir.

-------------------- o o o o o --------------------

Seni ne çok sevdim ben. Ne çok gözyaşı döktüm senin için. Geceleri sen yatağında meleklerin kanatlarıyla uçarken ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim. Bir bakışına, bir dudak kıvrımında titreşen gülüşüne ulaşmak için dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim.

Şiirler, şarkılar, sevgiler içimde tutuşan bir ateş, onun yangınında senin için kül kesildim. Ağır hastalar geceyi zor geçirir. Sabahı bekler kırgın yürekler, hasta umutlar, yalnız ruhlar. Yalnızdı gecelerim. Hastaydı gecelerim. Kan kaybından giden bir yaralı gibi umarsızdı gecelerim. Bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim. Adına yalnızlık dedim. Sensizlik dedim.. Sen beni bilmedin, beni tanımadın, beni sevmedin.. Bu bir ölümdü, bu bir fermandı .. Bıçak kesmez artık beni, ip asmaz, çeküller yüreğimi taşımaz. Yaşamak mümkün değil, yalnızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Amansız acılar içindeyim.

Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın.

-Alıntı-

#7 (**permalink**) 26-03-2007, 00:13

Bilmem belkide; bu coğrafyada eski zamanlarda kalan hikayelerde arıyoruz kim bilir bazılarımız. Saz kullanan ozana neden aşık dendiğini kerem ile aslıyı okuyunca ögrendik çünkü bazılarımız. Tabi daha serbest piyasa sevgileri için yazılan hikayeler yoktu o devirde, artık karşılığı alınamayack hiçbirşey dogru değil, akıl yok dedim ama bunun içinde hem kim daha gölgesinde durmuş ola ki sevginin aşkın. sitemi bile kendinedir bazen insanın...

patis · #8 (**permalink**) 26-03-2007, 21:58

Hmmm aşk insanı hem aptallaştırır hem olgunlaştırır

hele hele tek taraflıysa zamanla daha bir olgun olur insan... Mantığıyla hareket eden insan ben aşığım demesin, aşkta mantık olmaz... Tek taraflı yada değil bence her türlüsü güzel