Sensizlik üzerimde iyi durdu..
Yazarlar > Snakeskin Yazılar > sensizlik üzerimde iyi durdu
"şarabı sev, tütünü incitme
beni de unut artık"
belki bir parça kirlettiğim hayatını geri veriyorum sana
terminal akşamlarını da bırakıyorum
ve suare koltuklarını
ve dudaklarını benim kadar kimsenin sevemeyeceği
üzerine hayaller kurulan
şiirler yazılan dudaklarını da
omuzlarımda kırık dökük bir geçmiş
gözlerimde yarım yamalak gelecek belirsizliği
günler kayıp gidiyor ellerimden
cebimde tam tasarlanmamış bir intihar taşıyorum
her tarafına ellenmiş bir hayat yaşıyorum
....
bayramlıklarıdır çiçekler ağaçların
bahara hazır bütün çocuklar
plastik topları ve misketleriyle
bahara hazır dünya
güneşli sabahları, nisan yağmurlarıyla
yaz yaklaşıyor yeni öğrendiğin bir şarkıda
bir kış daha yaşlanmış eski vagonlar
üşümüş küçük serçe yeni şarkılarını hazırlamış
bahçelerde susamış kardelenler
erguvanlara hazırlanıyor aile sokakları, sevgililer
yaz yaklaşıyor
....
sevmek tutumluluğunu anlayabilirdim
konuşmak cömertliğini gösterseydin, oysa
şimdi gidiyorum
şimdi geri veriyorum ürkek kuş acemiliğini
ve korkularını, çekingenliğini
geri veriyorum karbeyazlığını
çocukça saflığını ve kuşatılmışlığını
ideallerle aydınlatılmış geleceğini
ve bütün oyunlarını da
üstelik unutamam seni...
....
militan sorgulamasıdır sensiz kaldığımda geceler
kanlı idamlar gündüzleri
tütünü bırakmaktan beter bırakıp gitmek seni
ikindi güneşlerini bir daha görememek gibi
gözlerini bir daha görememek
sevmek istiyordum, seni sevmek...
üstüste binmiş tınılarla, melodisi belirsiz
bir türlü ritme ulaşmayan bir şarkı
gitmekten çok duran bir ilişki
ve ben sana böyle tutkunken
pembe beyaz çiçek açmışken ağaçlar
hayallerimi de yanıma alıp gidiyorum
....
celladların fazla mesai yaptığı bu gece
yerini azılı katillerin giremeyeceği
bir korkunç şafağa bırakıyor
sorumsuz bir rüzgar çiğniyor bütün kuralları dışarıda
sana bırakıyorum
bu baharı ve ardındaki yazı
kendime göre bir yalnızlıkla
metelik vermiyorum minörlere
duvarlara çarpıp yerlerde parçalanıyor notalar
'seni seviyorum' diye başlıyorum her şarkıya
umutsuz nakaratlarla bitiriyorum
ve artık anlaşılamayan sözlerle
artık tutulacak yeri kalmamış sevgimi sana bırakıyorum
romantik balladları da bırakıyorum
ve çocuk parkındaki geceyi
ve ellerini, kimsenin benim gibi değerlendiremeyeceği
sıcaklığında yeni yaşamlar başlayan
umuda hazırlayan ellerini de
....
saçlarının arasına saklanmış sanıyorum esrarın
saçlarını tarıyorum, arıyorum
kalbinin kanat çırpmasını bekliyorum
ellerim eriyip akıyor, toplayamıyorum
burnum, kulaklarım damlıyor
ben kimbilir kaçıncı defa ölüyorum
bahar kaçıncı defa doğuyor topraktan
ya da gökyüzünden dökülüyor
yaz yaklaşıyor
....
savaş çocukları yazgısıdır bana sensiz kalmak
boynunu bir daha bir daha öpmemek
koklayamamak bir daha yağmuru
sarıp okşayamamak
fırtınada kalmış gemi kaderidir çaresizliğim
sana yoksulluğum baharda
sokak aydınlanıyor tahmin ediyorum
ışık giremiyor içeri, perdeler sıkı sıkı kapalı
sigara dumanı çıkamıyor, ağlamıyorum
siyahın hangi tonu benim karanlığım
duyumları geçip acımı dindiremiyor sözcükler
karar veriyorum
yarın gece uyuyacağım
hesaplaşmaları yanıma almak istemiyorum
bütün geri dönüşleri de
şimdi sahipsiz kalmış vaadleri de
'çarpık ama gerçek'leri de taşıyamam
arada kalmışlığı
senin kurulmuş insanlarının yüzlerini de
ve ben sana böyle tutkunken
delice severken tütünü, sigarayı bırakıyorum
hayallerimi de yanıma alıp gidiyorum
yaz yaklaşıyor
hepsini bırakıp gidiyorum
bayramlıklarını giymiş ağaçlar ağlıyor...
sna keskin
|
Normal
