Kapılar

alchemy · #1 (**permalink**) 27-09-2008, 02:07

Tıpkı bu geceki gibi bir geceydi,bundan sanırım 22 yıl evveli...

Yeni Türkü'den "Dünyanın Kapıları" çalıyordu arka mekanda... Şarap vardı.. Mum... Küçüktüm ben daha...

Önüne bilerek gittiğim ama ardında sürpriz bir bilinmezle karşılaştığım bir kapıydı o: kendim...

Küçüktüm, ben bile bilmiyordum o zaman aslında gerçekten de küçük olunabileceğini...

Şimdi ise o kadar çok kapı önündeyim ki...

O kadar çok kapının mandalını çekmişliğim, ziline basmışlığım var ki... Ve bir o kadarında da suratıma bir tokat yemişliğim...

Bu gece gibi serin ve yağmurluydu... Ait olmadığım bir mekanda, loş mum ışığında şarap ve "Dünyanın Kapıları" vardı... Ne bileydim o zaman bu kadar çok kapı olduğunu... Ben sadece kendimi arıyordum...

Her kapıyı yazasım var buraya şimdi...

Açılanı bulana dek...

alchemy · #2 (**permalink**) 29-09-2008, 01:02

EV Kapısı

En çok acıtıp çizeni yazayım, kurtulayım... Gelmez yoksa gerisi.

Gerçi dahası var bunun, "aidiyet kapısı" diye başlayacak... Gezer artık sevgilide, dostta, gençlikte, sevgide, orda burda...

Tersyüz geri döndüğüm kapıdır ev kapısı...

İçinde yer aldığım sayısız eve rağmen, bu yaşıma dek bana ait bir evim olmadı. Ha oldu aslında, yaklaşık 1 yıl sürdü... Kaybettim onu, kendi salaklığımdan...

Bir insanın evinin olamaması gerçekten de çok acı bir şeydir.

melusina · #3 (**permalink**) 30-09-2008, 13:16

"Bir insanın evinin olamaması gerçekten de çok acı bir şeydir"
bir eve sahip olmak..sahiplenmektir..aidiyetliktir biraz da..ama bziböyle bütün oluyoruz sanırım..bir gün bir evim olunca diyoruz tam olucaz..evsiz eksik kalıyoruz

alchemy · #4 (**permalink**) 02-10-2008, 02:43

Bu kapı öylece... Mıhlar adamı...

Ne diyeceğini bilemezsin...

O kadar da farklıdır hatta demek istediğin...

Cümleler, kavramlar ve herşey boğazına dizilir... Söyleyemezsin...

Zaten konuşamayan bir kültürün mensubusundur, çoook da dert olmazz!

Ama sen KALırsın o kapının ağırlığının ardında... Bunu da bilen olmaz...

Her zaman bu kapının getireceği bedeli ödeyeceğini bilmen ise zaman alır...

İster SÖYLE... İstersen de SÖYLEME...

İletişim özürlü kişiler arasında olduğunu farkettiğinde...

En zor açılan kapılardandır, hem de şikayet de kabul etmez... Ona göre...

Sahipleneni çoktur çünkü... hakkını verirler mi, vermezler mi... Ona hiç bakmadan...

En zor kapılarındandır...

alchemy · #5 (**permalink**) 04-10-2008, 00:01

İşte bu hayatındır...

Zaten bu da sadece girizgah...

alchemy · #6 (**permalink**) 04-10-2008, 22:17

Önünde her zaman kalakaldığım kapılardandır bu Perde Kapısı...

İki tanedir bunlar, ikisi de birbirinden beterdir... Biri Akla Perde Kapısı. Diğeri Kalbe Perde Kapısı.

Bildiğim tek şey ikisinin de açılma yeteneğinden yoksun, örtük ve kısır kapılar olduğu. Kurunun yanında yaş misali, cayır cayır yakar ikisi de insanı, bir düşmeyegör bu kapılardan birine...

Hele düştüğün kapıda ikisi birden sözkonusuysa...

Yorum yok gayrı.

alchemy · #7 (**permalink**) 04-10-2008, 23:14

Tıpkı bir hayvan tuzağı gibi... İçeri kolayca giriyorum ama çıkmak gerektiğinde çıkamıyorum... Ne kadar çırpınsam da çıkışı bulamıyorum...

Off düğmesini yapmayı unutmuşlar sanırım. Fabrikadan çıkarken kalite kontrolün gözünden kaçmış olmalıyım... Defolu ürün !

alchemy · #8 (**permalink**) 04-10-2008, 23:15

Açıyorum... Bir duvar çıkıyor karşıma. Sıvası dahi yapılmamış. Harcı dışarı taşmış taba renkli tuğlaların arasından...

Çıkmam lazım... Çıkartmıyor beni. Kapı falan değil o.

Freddy'yi arıyor gözlerim... Elm Sokağı mı ne burası?

alchemy · #9 (**permalink**) 04-10-2008, 23:26

Nektarın çektiği arı gibi çeker beni işte bu kapı...

Anlığı mümkün, süreğenliği ise sadece imkansız...

Ama olsun... Ben biriktiriciyim.

Önüme çıkmadan o hiç düşündü mü de, bunu ben düşüneceğim?

alchemy · #10 (**permalink**) 05-10-2008, 01:13

Heh...

İşte bu, Bela Kapısı'nı açan kapıdır...

Bugünlerde tek çabam, kurabiyemi, varlığımın pırlantasını bu kapıdan uzak tutmaya çalışmak...

Ben bilirim bu korku kapısının adama neler yaptırdığını...

Hem öyle bir yapar ki insan, geri de dönemez...