Her 10 kişiden 1’i silahlı

Türkiye’de hızla artan bireysel silahlanma, her yıl binlerce insanın canına mal oluyor. Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü (SIPRI) ve İsviçre kaynaklı bir araştırma şirketinin, Emniyet Genel Müdürlüğü’ne ait verilerle hazırladığı bireysel silahlanma raporuna göre, 2005’te ruhsatlı silah sayısı 2 milyon 145 binken, 2006’da 2 milyon 420 bine yükseldi.

Raporda, Türkiye’deki ruhsatsız silahların, ruhsatlı silah sayısından iki kat daha fazla olduğuna dikkat çekilerek, yaklaşık 5 milyon silahın piyasada elden ele dolaştığı vurgulandı. Her 10 kişiden birine silah düşen Türkiye’de, en fazla ruhsatlı silahın bulunduğu illerin başında Ankara, İstanbul, Antalya ve İzmir geliyor. 290 milyon bireysel silahla ABD, bu konuda başı çekerken, Türkiye 19. sırada yer aldı. ABD’yi, Yemen, Finlandiya, İsviçre, Irak, Fransa, Kanada, İsveç, Almanya ve Yunanistan takip ediyor.

Türkiye’de bireysel silahlanma karşıtı Umut Vakfı, her yıl 28 Eylül’de düzenlenen "Bireysel Silahsızlanma Günü" nedeniyle "Sessiz Ayakkabılar Yürüyüşü"nü bu yıl da gerçekleştirecek. Kuruculuğunu, oğlu silahla öldürülen Nazire Dedeman’ın yaptığı Umut Vakfı’nın Taksim’de gerçekleştireceği yürüyüşe, silahla öldürülen binlerce kişinin yakınları katılacak.

Her 10 kişiden 1’i silahlı - Hürriyet

Silahlanmak diğerine tahammül edememek ile başlar, savunma diye devam eder. Silahlanan insanlar gördüm, Silahlanan diyorum çünkü silahı olan değil dikkat edin, birden fazla silahı olan insanlar, bir köyü yok edecek silahlar, hatta dikkatimi çekmiştir, bu tip birden fazla silahı olanlar genelde kolleksiyona saldırma yada japon kılıcı eklerler. Birde namlusu kesik olan ve kalem şeklinde olan silahları vardır. Onlar kankalara gösterilir.

Bireysel silahlanmanın bir çok gerekçesi olabilir, bunları dinliyoruz yada duyuyoruz. Özellikle illegal yollardan silah edinmek ülkemizde çok kolay ve ucuzdur. Kişiler kendilerine, çevrelerine ve topluma silahlanmalarını anlatabilirler ama bu silahlarla öldürülen yada yaralanan insanları anlatamazlar. Türkiyede bireysel silahlanmadan nasibini almak için öyle mafyaya yada başka işlere bulaşmaya gerek yoktur. Bir düğünde yada maç kutlamasında sizide kurbanları arasına sokabilir. Sokakta yürürken yada balkonunuzda otururken sizi bulabilir bir kurşun. Her sene bir birini vuran çocuklar da işin en acı yanı olarak hafızalarımızda yer edinirler.

Bireysel silahlanmanın ekonomik boyutu ve kolleksiyoner olmak konuları eminim bu konuda dillendirelecektir. Öldürmek amaçlı yapılan bir şeyin ekonomik boyutu yada kolleksiyon objesi olup olmadığını bizlere değil, lütfen kuzenini vuran 8-9 yaşındaki çocuğa yada evladını balkonda oturuyor sanırken kahpe bir kurşuna kurban verdiğini bilmeyen anaya anlatın bence. yada düğününde kutlama atışlarında öldürülen kişinin dul kalan eşine anlatın, ama lütfen biz silah karşıtlarına anlatmayın.

Silahlanma ciddi bir problem ve eğer varsa kullanırsın mantığınıda getiriyor.
Son bir çaba yada son bir uzlaşmacı tavır için artık bir umut kalmıyor ve sonuçta mermiler konuşuyor.
Bu arada Japon Samurai kılçları hakkında ise farklı bir fikrim var.
Son derece beğeniyorum ama ikilemdeyim.
Sanki sonuçta o da bir silah , bir an sanat eseri bir an silah olarak görüyorum ve ikilemdeyim.
Ateşli silah istemem fakat antik bir Japon samurai kılıç takımım olsun isterdim.

gerçekten hoş olmayan bir durum...ama ülkemizde silahlanma o kadar güzel bir şeymiş gibi anlatılıyor ki 4-5 yaşındaki çocuğun elinde bile oyuncak silah adam vurduğunu sanıyor yada kedi köpeklere ateş ediyor...ve yine o kadar silahlı vs dizi film dönüyor ki tv lerde herkes normal birşey gibi görüyor bunu.

+
o on kişiden biri değilim allahtan bizim ailede de o görevi amcam yapıyor ordunun verdiği silahı evinde bulundurmakla

OPEN YOUR HEART I'M COMING HOME

JE N'Aİ QUE MON COEUR D'HOMME POUR POUVOİR T'AİMER...

“..İçim rakı dışım su, Bu mahmur cinayette..”

aslında silah ruhsatları pahalı ama daha da pahalı bir hale getirsinler.
yada her önüne gelene vermesinler...

.
.

"Bence birisi bu şehri alıp klozete atmalı ve üzerine sifonu çekmeli."
Travis Bickle - Taxi Driver

Burada kalın harflerle vurgulama bana ait. Eğer ortada Toplum ile Devlet arasında bir sözleşme varsa, ki vardır aslında, bireysel silahlanma ancak "cana kasıt" gibi olağanüstü durumlarda geçerlidir... Bizim Kemalist Devrimimiz bir Fransız Devrimi Aydınlanma kuşağından gelir. Buna göre Ulus-Devlet'in güvenlik birimleri oluşmuş ve biz de Ulus olarak silahı askere, jandarmaya ve polise; iç ve dış güvenliğe bıraktık. Yasalarımız, Fransız devrimi geleneğinin Devlet biçimine güçler ayrılığına göre oluşturulmuş bir ulus-devletin yasalarıdır (Örneğin güçler ayrılığı fikri Montesquie'den gelir)... Tarihin en azından bu aşamasındayızdır, diye düşünüyordum. Ama toplumumuz genel olarak ne yazık ki, bu aşamada dahi değil. Ne yapılabilir peki? Böyle sivil kurumların, oluşumların iktidara baskısından başka bir şey umamıyorum. Destekliyorum kendilerini... Başka da bir şey yapamamanın acısını tekrar tekrar... duyuyorum...

Ruhsat vermeden önce ciddi bir akıl sağlığı taramasından geçirmeliler deneylere, testlere tabi tutmalılar öyle dayanıklı insanlara vermeliler ki silah kullanmayı en son çare olarak kendini müdafa için kullanabilmeli

Hiç kimseye silah vermesek?

Mesela yasal olmayan silahlarıda toplatsak...

Polislerede Aikido öğretsek...

Bu silahları dolduranın şeytan değil de insan olduğu gerçeğini kabullensek...

Oyuncak silahlarıda toplasak, yerine şeker versek çocuklara...

İllaki bize dokunan yılana lanet okumak yerine, çevremizdeki uyarılara ses versek...

Duck Hunt oyununu tarihten silsek, hafızalardan silebilirmiyiz acaba?

Bu sanırım kayıt altına alınma oranlarıdır, yoksa Güneydoğu ve Karadeniz Bölgelerinde çok daha fazla olduğunu biliyoruz.

Bireysel silahlanmanın da bahsi geçen ülkelerdeki sıralaması yine bu kayıt dışı silahlanmadan kaynaklanıyordur. Yoksa bir Çin, Arabistan, Hindistan, İsrail ve pek tabii ki Ortadoğudaki birçok ülke silahlanma konusunda bahsi geçen ülkeleri sollayacaktır.

Asıl meselelerden biri de, güvenlik güçlerinin psikolojik tetkiklerinin düzenli yapılıp yapılmadığı...