Horon ve Ölü

maria · #1 (**permalink**) 18-09-2007, 09:29

Haldur huldur "Sivil Anayasa Taslağı"nın tartışıldığı, gündemin bu yöne evrildiği zamanlardan çok az önce, bir cumhur-u reis tartışmasıdır gidiyordu anımsarsınız...Öncesi de seçim vs...Bu ülkenin gündeminin bu denli çabuk değişmesi beni bazen korkutmuyor değil! Ama milenyum çağı, ışık hızında her şey deyip anlamlandıramadıklarıma ben de göz hızıyla bakıyorum, bazen...

Yine de tahammül edemediğim, öfke damarlarımı kurutan adaletsizliklere de bön bön bakmaktan gayrı bir çarem olmuyor. Dün internete yalnızca yuotubedeki videolara bakmak için girmiştim, şarkı sözleri gerçekten köşeyazarlarının yazdığı gibi elifi elifine aynı mıydı? İnanmak istemeyip de, kuşku damarlarımı böylesi sıkı tutup izlediğim videolar kanımı dondurdu...Özgürlükleri ne çirkin kullandığımızı, "demokrasi" bol gelir diyenlerin ne yazık ki ne çeşit haklı çıktıklarını, şaşırarak izledim...Youtube'yi kınamak burada yine cühela kılıfı olacak elbette.

Hedef göstermenin kurnazlığı ödev edinen kimi yayın organlarının, gizil örgütlerin, derin milliyetçilik denen zırvalığın sıcaklığında; Türüt'ün ve benzerlerinin de kendilerini hedef gösterme çırpınışları kaygı verici...

"Milliyetçilik, ister 'kararınca' ister militanca olsun, ağır bir görme bozukluğudur. 'Türk'e Türk'ten başka dost yok' şiarına çeşitli yollardan varan; ister antiemperyalist bağımsızlıkçı, ister kökten milliyetçi olsun her hayat tanımı, sıkıştığında Türk olmayanı her felaketin müsebbibi ilan etmeye hazırdır. "Türker'in dünki yazısından altı çizilesi tespitleri...

Ölülerin üzerinde horon tepmenin ne inandıkları dinle ne de savundukları türklük haklarıyla uzak yakın bağı yok!
Türüt'ü ve türütçüleri ve asıl bu zihniyetin boy verdiği bu coğrafyadaki insanların adelet kavramlarını kınıyorum!

maria · #2 (**permalink**) 20-09-2007, 06:51

Alıntı:

"Sanat Cephesi" insiyatifi aşağıdaki bildiriyi yayımlamıştır:

Adalet duygusunun git gide köreldiği, kimsenin kendinden başkasına güvenmediği, linç ve cinayet vakalarının arttığı bir toplumda; bizzat yönetenleri tarafından ihanete uğrayan, toprakları ve fabrikaları satışa çıkarılmış, her an komşularıyla savaş tehlikesi içinde yaşamaya itilmiş, ırkçılığın bırakın gerilmeyi tüm toplumun yakasına yapışmış bir körlük olarak büyüdüğü bir ülkedeyiz.
Türkiye halkları, mücadele etmeden bu girdaptan çıkamaz. Kardeşliğe her zamankinden çok ihtiyacımız var. Sanatçılar, bu karanlığın içinde ışık olabilirler, olmak zorundalar.
"O gün öyle desinler, bugün böyle desinler
Fatihalar, Yasinler, bitmez Karadeniz'de
Şerefini şanını, ortaya kor canını
Hiç kimse vatanını satmaz Karadeniz'de"

Oysa bu sözlerin yazarı bir ozan müsveddesi, besteleyen de bir şarkıcı
müsveddesidir... Hrant Dink'in katillerine açık açık övgüler yağdırıyorlar. Cinayeti yüceltiyor ve topluma ve insani değerlere karşı açıkça suç işliyorlar. Hrant Dink cinayetini ve faşizmin insanlık düşmanı tarihini güzelliyorlar.

Hayır, türkülerimize kan bulaştırılmasına göz yumamayız.
Birinin tarihi trajedi diğerinin tarihi ise komedidir... Biri korkaklığın, diğeri çürümenin temsilcisidir...Çürümeye başlayan insanlıktan uzaklaşır...
Bu iki kafadar köylü kurnazlığı ile aydın insanlarımızla ve Türkiye toplumuyla dalga geçmeye kalkmışlardır...
Mahalle kabadayısı iki bıçkın delikanlının youtube'a yerleştirdikleri klip, "iyi bir halt" becerdikleri konusunda bu korkak ikiliyi cesaretlendirmiştir. Burjuva medyasının haberleri karşısında önce
umursamaz bir tavır sergileyen Karadenizli türkücü müsveddesi "ağabeyleri"nin ya da menajerinin uyarıları ile ertesi gün
çark etmiş, en aptal surat ifadesi ile "haberinin olmadığını, görse bu işi yapanların suratlarına tüküreceğini" beyan etmiştir.

Karadeniz bu sahte kabadayılara mahkum değildir.

Karadeniz, bağrında yetiştirdiği çocuklarına önce, asla kalleş olmamayı öğretir. Karadeniz, hırçın dalgaları gibi mert ve özgür yaşamayı öğretir insanlarına. Ne yazık ki toplumsal çürümenin, köpekleşmenin elleri Karadeniz'e de uzanmıştır. Karadeniz insanı korkakça yaşamaya alıştırılmaktadır. Linç girişimleri, arkadan vurma ve güce tapma korkaklaştırılmanın, kişiliksizleştirilmenin sonucudur.

Sanat, bu zavallılara mahkum değildir. Türkiye'de sanat, Nâzım Hikmet ile, Ruhi Su ile, Yılmaz Güney ile serpilmiş, bu ülkenin aydınlık geleceğinin yollarını döşemiştir.

Arif ve Türüt, bu geleneğin parçası değildir, ne şarkı söyleyip, söz yazmaya ne de bu topraklar ve bu toplum adına konuşmaya layık değildirler.
Arif ve Türüt, karanlıkta sinerek, kahpe pusularda iş görmeye
kalkmışlardır.

Bu memleketin geleceğinde asla olmayacaklar.

Yurdumuzun aydınlık ve cesur insanları meydanı korkaklara bırakmayacaktır.

Sanat Cephesi

Hımmm....:icon_beuj:

botan · #3 (**permalink**) 26-09-2007, 12:18

zaten hata bu insanları sanatçı olarak lanse edenmedyadadır türkiyede sanatçı kimdir sanatçının halka karşı görevleri nedir sanatçı halkı için ölüm fermanı yazdıranmıdır
ismail türüt adlı şahsın söylediği şarkı türkiyenin aydınlığına sürülen bir yüz karasıdır ve kendisi bu yüz karasını önce basın önünde savunmuş ve ermenilere yapılanların meşruluğunu kanıtlamaya çalışmıştır bu ülkede bu şekilde rant sağlayanlar unutmamalıdırlar ki bu ülke milliyetçilik kisvesi altında cinayet işleyenlerin değil evrensel lik çatısı altında halkların kardeşliğini savunabilenlerindir bu ülkeyide en zor dönemlerinde hep kardeş halklarla birlikte yapılan mücadeleler kurtarmıştır aksini idda eden varsa tarihini bir daha gözden geçirmelidir

thunder · #4 (**permalink**) 04-10-2007, 22:19

ben trabzonluyum(istanbulda oturuyorum)yıllardır trabzon bu tip dangalaklar ve onların kıskırtmaları yuzunden faşist yobaz olarak goruldu .Gercek karadenız ınsanı bu dangalaklar gıbı deıl sevecen
dogrucu ilericidir ama son 5 yıldas olusturdukları yabaz ve faşist kitle var bu kıtle halkın 3te1i kadar bununda onune gecmek ıcın bırcok sosyalıst platformda hızla trabzonda orgutlenıyor ancak son secımlerede aldanmayın secımlere kımse gıtmedı