Yerli malı Yurdun malı, Herkes onu kullanmalı

Çocukluğumun karabasanıdır yerli malı haftasında okula gitmek. Netice de 70'li yıllar ve yerli malı olarak, muşmula, keçi boynuzu gibi rahat bulunan meyvelerimizin yanına birde finike portakal gibi pahalı ve zor bulunan meyveleri eklemek ve bunu çoğu fakir olan arkadaşlarını kırmadan yapmak bir maharet isterdi. Çoğunlukla yerli malı haftasında getirilen şeylerin büyük bir kısmı aynı olurdu, bir defasında birisi muz getirmişti de ne imrenmiştik sınıfça. Herkes en kolay ve ucuz olan pogaça vb. şeyleri getirirdi, böylece o dönemin en önemli çocuk besini olan gevrek (simit) yemekten bir günlüğüne de olsa kurtulmuş olurduk.

Zor işti çocukluk yerli malı haftasında. Yerli bir mal bulacağız diye yırtınırdık evcek günlerce. sanırım uzun zamandır kutlanmayan bir milli etkinliğimiz olarak tarihte ki yerini aldı bu güzide haftamız. Şimdiki çocuklar çok şanslı.

ben katılmıyorum
çok eğlendiğimizi hatırlıyorum o hafta...

hoş çocukluğuma dair hatırladığım ne varsa
hepsi pek güzel..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu