Bİr Ani....

Bir gün,Antalya Güllük parkta, iki tekerlekli sandalyeli arkadaşla geziyorduk.Benim bir arkadaşım daha vardı o beni ittiriyordu,bayır aşağı olunca hızlanmıştık.Benim haberim olmadan bırakmış,arada arkadaş duvara çarpar gibi şakalar,yapar son anda duvara çarpmamı engeller.Ben bayır aşağı güvenle gidiyordum şaka zannediyordum,kaldırıma dolu dizgin bindiripte tenger menger yuvarlanınca aklım başıma geldi ama geç kalmıştım artık.Oramı buramı ovarken kamışların içinden elinde şarap şişesiyle sarhoş bir adam çıktı,sallana sallana,baygın bakışlarıyla elini kaldırıp üzülmeyin olur böyle şeyler yeniden yürürsünüz diyince,biz üç arkadaş orada koptuk,gözlerimizden yaş gelene kadar güldük.Aklımıza geldikçe hala güleriz.